به مناسبت میلاد پر نور و سرور امام حسن عسگری علیه السلام، استاد علی  جعفری از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه  اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: اصل شبکه وکالت در زمان امام کاظم علیه السلام به وجود آمد؛ چون خود تشکیل شبکه وکالت زمینه سازی برای عصر غیبت بوده است. افراد مختلفی را به عنوان نماینده و وکیل خودشان قرار می دادند تا رابطه شیعیان و امامان خودشان را به عهده داشته باشند.  خصوصا بعد از دوران امام کاظم علیه السلام، در دوران امام رضا، امام جواد و امام هادی علیه السلام، نقش وکلا پررنگ تر هم می شود.

وی افزود: می توان گفت در واقع رابطه بین امام و شیعیان، وکلا بودند وکلا نقش اساسی در تثبیت و گسترش تشیع و برقراری رابطه امام با پیروان حضرت را بر عهده داشتند. این شبکه وکلات نقشی اساسی را ایفا می کردند؛ علاوه بر اینکه وجوهات را از شیعیان  جمع می کردند و خدمت امام می رساندند و همچنین کمک مالی برای شیعیانی که در فقر و مضیقه مالی بودند، تهیه می نمودند.

استاد جعفری خاطرنشان کرد: سیستم وکالت در زمان امام حسن عسگری علیه السلام نیز نقش بارز خود را نشان می دهد؛ پراکندگی شیعیان از نظر جغرافیای محل سکونت، از خراسان و قم و ری تا یمن، حکایت از این گستردگی است. حضرات معصومین علیهم السلام سازمان ارتباطی منظمی را بین خود و شیعیان به وجود آورده بودند.

وی اضافه نمود: جای تأکید مجدد دارد که تشکیل سیستم وکالت، برای آماده سازی و ایجاد زمینه برای ایام غیبت حضرت ولی عصر ارواحنا فداه بوده است. همین سیستم وکالت را در زمان غیبت صغری با قوت بیشتر با نواب اربعه را شاهدیم و در ایام غیبت کبری، این فقها و مراجع عظام هستند که نیابت عامّ امام معصوم علیه السلام را بر عهده دارند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: هر یک از وکلا در زمان ائمه علیهم  السلام، همانند فرمانده ای بودند و برای خودشان دستیارانی داشتند که بر اساس آن، با توده شیعیان آن عصر، ارتباط برقرار می کردند؛ در این زمان نیز اگر چه علمای بزرگواری در قم سکونت دارند، اما در بسیاری نیز از مناطق، اعاظم بزرگواری هستند که با توده مردم آن مناطق غیر از قم ارتباط نزدیکی دارند و عده آنها از نظر موقعیت علمی، پایین نیست. آنها به عنوان نمایندگان مراجع بزرگوار با شیعیان رابطه را حفظ می کنند.

وی افزود: ممکن است که در برخی از مناطق خالی ازعلمای برجسته باشند؛ اما اینگونه نیست که در همه مناطق علمای تراز اول نباشند؛ بلکه حاضرند و اتفاقا نقش محوری هم ایفا می کنند. در بسیاری از شهرها یا علمای بزرگ سکونت دارند یا نمایندگان مراجع عظام حضور دارند و با مردم ارتباط دارند. کلّیت سیستم وکالت در این عصر، همانند سیستم وکالت در عصر حضور ائمه علیهم السلام است؛ اگر چه هر زمان اقتضائات خاصّ خودش را دارد.

استاد علی جعفری خاطرنشان کرد: من هشت سال است که از طرف دفتر آیت الله العظمی وحید خراسانی حفظه الله تعالی در ایام محرم و صفر و رمضان، به مناطق مختلف سیستان و بلوچستان به تبلیغ می رفتم. برادران اهل سنت، خصوصا در ماه رمضان، هیآت تبلیغ تشکیل می دادند که هر دسته از آنها 8 نفر بودند؛ آنها مردم را در هر مسجد جمع می کردند و برای آنها صحبت می کردند. نکته در این است که آنها نسبت به ما امکانات بیشتری دارند؛ اگر چه آنها از نظر علمی در سطح بسیار پایینی بودند، اما از امکانات مالی فراوانی برخوردار هستند.

وی اضافه نمود: یکی از علت هایی که شاید علمای عظام کمتر به برخی از شهرها هجرت نکرده اند، ناشی از نبود همین امکانانت  مادی است؛ توده مردم از یک عالم دینی، انتظار کمک مالی دارند؛ همان کاری که وقتی علمای از برادران اهل سنت برای تبلیغ می رفتند، ماشین های پر از گندم، آرد، روغن و ... را برای مردم می آوردند؛ همین انتظار را هم از علمای ما دارند که البته کم رنگ است. مردم مناطق محروم و کمتر توسعه یافته علاوه بر نیازهای معنوی حضور بزرگواران، نیاز به امکانات مادی دارند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: نبودِ امکانات مادی را باید در کنار کم رنگ بودن انگیزه طلبه ها و توانایی آنها در امر تبلیغ را هم باید اضافه نمود؛ متأسفانه شاهد هستیم که در قشری از طلاب، نوعی رفاه زدگی ایجاد شده است؛ به خصوص در روستا و مناطق محروم امکانات ناچیزی وجود دارد. و همین قضیه جزء العلت است.

استاد علی جعفری در بخش دیگری از گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، بعد از اشاره به تبلیغ داخل کشور و آسیب شناسی این امر، به بیان دیدگاه خود برای تبلیغ در عرصه بین الملل پرداخت.

وی در این باره خاطرنشان کرد: آسیب شناسی اساسی در عرصه بین الملل، عدم آشنایی اغلب طلاب با زبان های خارجی است؛ چون برای تبلیغ لازم است تا طلبه ها به زبان مادری آن مناطق تبلیغی آشنایی داشته باشند که متأسفانه در این عرصه کم کاری وجود دارد؛

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم افزود: یکی دیگر از نکات قابل توجه، کمبود انگیزه در طلبه ها برای  امر تبلیغ بین الملل است. مانع دیگر باز هم نبود امکانات است؛ اگر کسی بخواهد به عنوان طلبه مبلغ بین الملل باشد، با مشکل اساسی در این حوزه مواجه خواهد شد و جا دارد حوزه علمیه در این مورد، نظم و برنامه ریزی دقیق تری را صورت بدهد.

/270/260/21/