استاد محسن اکبری شاهرودی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به سخنی چند در شرح حدیثی نورانی از امام رضا علیه السلام پرداخت.
اهمیت احیاء امر اهل بیت علیهم السلام
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با بیان اهمیت احیای امر اهل بیت علیم السلام خاطرنشان کرد: در روایات ما توصیه زیادی به احیای امر اهل بیت علیهم السلام شده است. حال باید دید که احیای امر اهل بیت علیهم السلام به چه معناست؟
وی افزود: در روایات، این احیا به ضبط، حفظ و نقل احاديث و بيان معارف و رساندن علوم اهل بیت علیهم السلام به مردم معنا گردیده است. امام رضا علیه السلام در آن روایت معروف می فرمایند:
«رَحِمَ اللهُ عَبداً أَحْيَا أَمْرَنَا»؛ فَقُلْتُ لَهُ: وَکَيْفَ يُحْيی أَمْرَکُمْ؟ قَالَ: «يَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَيُعَلِّمُهَا النَّاسَ، فَإِِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ کَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا» یعنی خدا رحمت کند بنده اي را که امر ما را زنده مي نمايد. راوی می پرسد: چگونه امر شما را زنده نمايد؟ امام می فرماید: «علوم ما را فرا بگيرد و آنها را به مردم بياموزد که اگر مردم، محاسن و زيبایيهاي کلام ما را بدانند از ما پيروي مي کنند».
نقش بینظیر محدّثان در احیای امر
استاد اکبری شاهرودی در ادامه بیان کرد: بنابراین طبق این روایت رضوی، ضبط و نقل و ترویج احادیث اهل بیت، ادامه راه و احیای امر آن بزرگواران است. اگر حفظ حديث و نقل اخبار و روايات و مساعی و تلاش های محدّثان نبود، این همه علوم ارزشمند در رشته های گوناگون حیات دنیوی و اخروی، اکنون به صورت عالی ترین ثروت ها و ذخایر علم و معرفت، مثل کافی و استبصار و تهذیب و من لایحضره الفقیه و بحار الأنوار و ... در اختیار ما قرار نداشت.
وی افزود: از آغاز غیبت کبری تا کنون آن افرادی که توانستند بدعت را از سنّت و صحیح را از غلط تشخيص دهند، و مردم را از گمراهي هايي که در نتيجه غور در مکاتب غیر اهل بیتی علیهم السلام مطرح مي گرديد، نجات دهند، همین محدّثان و فقهای شیعه بودند. اين مثل شیخ صدوق ها و کلینی ها و علّامه مجلسی ها بودند که حوزه ها را به معارف اصيل دين و تشيّع سیر داده و قرآن و سنّت را مافوق همه مکتب ها قرار دادند.
لزوم محوربودن قرآن و روایات
این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: امروز هم، باید مراقب بود محور بودن کتاب و سنّت کمرنگ نشود. عقيده همه ما این است که در کتاب و سنّت همه آنچه بيانش در مسائل اعتقادي و ماوراء طبيعت لازم باشد بيان شده و هیچ احتیاجی به گدایي نشستن در مکتب هاي ديگر نداريم.
وی اضافه نمود: امام باقر علیه السلام به سلمة بن کهيل و حکم بن عتيبه فرمود:
«شَرِّقَا وَغَرِّبَا لَنْ تَجِدَا عِلْماً صَحيحاً إلّا شَيْئاً يَخْرُجُ مِنْ عِنْدِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ» یعنی به شرق و غرب بروید. هیچ علم صحیحی پیدا نخواهید کرد، مگر اینکه از نزد ما اهلبیت صادر شده باشد.
این استاد سطوح عالی ادامه داد: در اعتقادات و مسائل عالم غيب، قول صحیح و حقّ، فقط کتاب و حديث معتبر است، و بيشتر از آنچه در قرآن کريم و روایات بيان شده، هیچ کسي مکلّف به بحث در اين مسائل نيست؛ چون نه به جاي مطمئنّي منتهي مي شود و نه براي سير إلی الله مؤثر است، بلکه خطر گمراهی و ضلالت دارد کما اینکه در طول تاریخ قدیم و معاصر مشاهده شده است.
وی در پایان این گفتگو بیان کرد: طبق این روایت امام رضا علیه السلام و نیز روایت دیگری که میفرمایند:
«إعْرِفُوا مَنَازِلَ شِيعَتِنَا عَلَی قَدْرِ رِوَايَتِهِم عَنَّا وَ فَهْمِهِمْ مِنَّا؛ منزلت دوستان و پیروان ما را، به قدر روايتشان از ما و آگاهیشان درباره ما بشناسيد.» ملاک درجه و رتبه افراد در علوم اسلامی، به مقدار روايت و آگاهی آنها از اهل بیت علیهم السلام است. یعنی هر چه عالم و دانشمندی به این ملاک نزدیکتر باشد، به اهل بیت علیهم السلام نزدیکتر است.
/270/260/22/