استاد حوزه ابراز داشت: عید قربان نظیر عیدی است که ما در ماه مبارک رمضان پس از یک ماه جهاد با نفس که با نیت پاک روزه میگیریم، عبادت میکنیم و قرآن میخوانیم، و پس از کسب مقام قرب و تقوای الهی، در عید فطر جشن میگیریم و خوشحالی میکنیم.
استاد محمد حسن زالی فاضل گلپایگانی در مصاحبه با خبرنگار نشست دورهای اساتید، گفت: یکی از اعیاد بزرگ اسلامی ما عید الأضحی یعنی عید قربان است.
استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم ادامه داد: دهه اول ذیالحجه به عنوان یکی از دهههای مهم است و کسانی که سیر و سلوک الی الله دارند، دنبال تزکیه نفس هستند و میخواهند به قرب الهی نزدیک شوند از آن بهره میبرند؛ از مصادیق «...وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ...» که در قرآن مجید آمده است دهه اول ذی الحجه است که به آن سی روز قبل از ذی الحجه اضافه میشود و چهل روز به عنوان دوران سیر و سلوک اهل الله است که میتوانند با چهل روز مواظبت بر خود به جایی برسند که چشمههای حکمت در قلبشان جوشان شود و بر زبان و قلم و اعضاء و جوارحشان جاری شود.
استاد زالی فاضل گلپایگانی گفت: امام باقر علیه السلام میفرماید اگر انسان چهل روز صبح کند، خالص، که به غیر از خدا بر دل او حاکم نباشد، خداوند زهد در دنیا را نصیبش میکند و به درد و درمان در دنیا آشنایش میکند و حکمت را در قلبش میافکند.
وی بیان داشت: این دهه خیلی باعظمت است، وقتی انسان در مدارج انسانی تعالی و تربیت بالا آمد و به خدا نزدیک شد جشن دارد، اینجا باید عید بگیرد، یعنی روز عید الأضحی یا عید قربان برای کسانی که توانستهاند به خدا نزدیک شوند و با نفس مبارزه کنند و در جهاد اکبر موفق شوند عید است.
استاد فاضل گلپایگانی اضافه کرد: این عید نظیر عیدی است که ما در ماه مبارک رمضان پس از یک ماه که جهاد میکنیم، به خاطر خدا اموری را ترک میکنیم، با نیت پاک روزه میگیریم، عبادت میکنیم و قرآن میخوانیم، آن وقت بعد از اینکه موفق شدیم و این مقام قرب و تقوای الهی نصیب ما شد، در عید فطر عید میگیریم، جشن میگیریم و خوشحالی میکنیم.
استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان نمود: عید الأضحی خیلی معنی دارد، چون اعیادی که معمولاً در اسلام سنت شده است عیدهای آزادگان است، عیدهای انسانهایی است که وارسته شدند، منقطع شدند از خلق و به خدا پیوستند، آنچه را غیر خدا است از دلهای خود بیرون کردند و حب فی الله و بغض فی الله در دلهای آنها نشسته است.
وی گفت: علاوه بر این در روز عید قربان سنت قربانی کردن نیز هست که مستحب است، البته برای کسانی که در مکه هستند به عنوان عمل واجب است اما برای آنهایی که در مکه نیستند هم مستحب است، کسانی که توان دارند و امکاناتشان اجازه میدهد قربانی کنند که یاد و خاطره حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام را در دلها زنده میکند و میرساند که یک انسان به جایی میرسد که وقتی احساس میکند که خشنودی خدا در این است که فرزندش را در راه او قربانی کند این طور آماده است و فرزندش هم این طور گردن مینهد و امر الهی را اطاعت میکند.
استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: ما برای اینکه روز عید قربان، بتوانیم این قربان بودن که نزدیک شدن به خدا است را در زندگی خود محقق کنیم و در وجود خود به کرسی بنشانیم؛ میخواهیم بگوییم: ابراهیما! ای پیامبر بزرگ، ما رهرو راه تو هستیم، ما هم در مسیر خدا، آماده جانفشانی هستیم، حاضریم هر چه فرمان از ناحیه او میرسد امتثال کنیم، حتی اگر قربانی فرزند ما باشد، ما سنت ابراهیم علیه السلام را که از پیامبران بزرگ اولی العزم است هرگز از خاطرهها بیرون نمیبریم و راه او را در طول تاریخ فراموش نمیکنیم.
استاد فاضل گلپایگانی در پایان گفت: این مسئله ایثار و از خود گذشتن، از فرزند گذشتن، از مال گذشتن در راه خدا یک حرکت توحیدی است، بشر آمده در این عالم تا بتواند بدین صورت خداخواه، خداجو و خدارو شود، اگر ما در روز عید قربان مراسم جشن میگیریم، قربانی میکنیم و ادعیه و اذکار مناسب را میخوانیم، نماز عید قربان را میخوانیم، مجموع اینها ما را در یک هالهای قرار میدهند که حاصلش انقطاع از دنیا و وصل به ذات اقدس الهی است، یعنی تقرب به آن ذات اقدسی است که هدف از آمدن ما در دنیا این است که بتوانیم به مقام قرب برسیم و به خدا نزدیک شویم، بتوانیم هم دنیایی آرام و آزاد توأم با سعادت و خوشبختی داشته باشیم و هم فردای قیامت در پناه این عملکرد بتوانیم از نعمتهای جاویدان خداوند استفاده کنیم که بالاترین آنها رضوان و خشنودی خدا است، انشاء الله بتوانیم به این سرمایه بزرگ دست پیدا کنیم و امیدوارم که خداوند متعال همه ما را، همه مؤمنین، همه مسلمین، همه جهانیان را در این مسیر پاک و مقدس قرار بدهد و روز به روز حرکت جامعه انسانی را به سوی خدا هموارتر و این قافله را به خدا نزدیکتر کند./220/22/20
دیدگاه جدیدی بگذارید