از میان مجاهدان راه خدا، اهل بیت علیهم السلام برجسته ترین و درخشان ترین چهره های مبارزه حق علیه باطل هستند، چرا که از جان، مال، خانواده و همه هستی خود در راه جهاد با کفر، ظلم و ستم گذشتند.

به مناسبت شهادت حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها، استاد سید حسین پرهیزگاری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو  با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید در موضوع «حضرت زهرا سلام الله علیها، اسوۀ دفاع از حق» به گفتگو پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: از آنجا که در طول تاریخ همیشه ظلم و ستم وجود داشته، همواره انسان هایی هم بوده اند که در مقابل ظلم و ستم قد علم کرده و ایستاده اند و تحت هر شرائطی دست از عدالت خواهی و حق گویی بر نداشته اند. قرآن کریم به کرّات از این گروه به عنوان مجاهدین راه خدا نام برده است.

وی افزود: از میان مجاهدان راه خدا، اهل بیت علیهم السلام برجسته ترین و درخشان ترین چهره های مبارزه حق علیه باطل هستند، چرا که از جان، مال، خانواده و همه هستی خود در راه جهاد با کفر، ظلم و ستم گذشتند.

استاد پرهیزگاری در ادامه بیان کرد: از میان اهل بیت علیهم السلام نیز مجاهده و مبارزه حضرت زهرا سلام الله علیها در ظلم ستیزی و حق خواهی بی نظیر است، مبارزه ای که حضرت زهرا سلام الله علیها در دفاع از ولایت و حقوق غصب شده اهل بیت علیهم السلام انجام دادند، همانند ندارد و بی نظیر است.

این استاد حوزه علمیه قم در مقام بیان اولین دلیل برای این مطلب خاطرنشان کرد: اولا ایشان یک زن بودند و خود زن بودن اقتضائات خودش را دارد اما ایشان در ضمن حفظ حیا، عصمت، دیانت، اصالت، شرافت، وجاهت و عزتِ خود، دست از مبارزه علیه ظلم و ستم نکشیدند.

وی اضافه نمود: اوج مبارزات ایشان با عزادار بودن آن حضرت در مصیبت از دست دادن پدر بزرگوارشان رسول مکرم اسلام  صلی الله علیه وآله همزمان بود.

استاد سید حسین پرهیزگاری خاطرنشان کرد: طبعاً یک بانویی مثل حضرت زهرا سلام الله علیها که در قله معرفت، ادب و احساس نسبت به پدر هست، آن هم پدری که در طول تاریخ بشریت بی مثال است. مصیبت از دست دادن پدر برای ایشان مسئله کوچکی نبود، به قدری مصیبت از دست دادن پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم ناگوار بود که خود حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند: «صُبَّت علیَّ الدهر مصائبَ لو صبّت علی الایام صرن لیال» آنقدر مصیبت های زیاد و شدیدی روزگار بر من فرود آورد که اگر بر روز این گونه مصیبت وارد می شد تار می گشت، امّا با این همه حضرت دست از مبارزه بر نداشتند.

وی افزود: ثالثا این مبارزات در زمانی صورت می گرفت که حضرت زهرا سلام الله علیها به لحاظ جسمی مورد ضرب و شتم شدید دشمنان اهل بیت علیهم السلام قرار گرفته بودند، به قدری مصائب جسمی ایشان آزاردهنده است که قلم و بیان از به تصویر کشاندن آن عاجز است.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه در ادامه بیان کرد: رابعا این حق گویی های حضرت فاطمه سلام الله علیها مصادف بود با اوج خفقان ایجاد شده از سوی غاصبین ولایت، در آن زمان به قدری جَوّ رعب و وحشت حاکم شده بود که همراهی کنندگان دختر پیامبر اسلام صلی اله علیه و آله در این حق خواهی، انگشت شمار بودند.

وی افزود: خامساً فضای حاکم بر جامعه آن روز به سادگی نمی پذیرفت که یک زن، آن هم نه یک زن معمولی بلکه خانمی در اوج عفت و پادامنی و مقیّد به آداب دینی، بیاید در مسجد و در جمع مردم برای آنها در دفاع از حق خطبه غرّا بخواند، از این جهت هم حرکت آن حضرت بی نظیر بود.

خطبه ای حق طلبانه و آتشین؛

استاد سید حسین پرهیزگاری خاطرنشان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها پس از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حالی که جمعی از زنان ایشان را همراهی می کردند، وارد مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در مدینه شدند، در آن لحظه ابوبکر و جمعی از مهاجرین و انصار در مسجد نشسته بودند، پرده ای زده شد تا حائل میان مردان و زنان باشد و حضرت زهرا سلام الله علیها پس از آهی جانسوز خطبه ای خواندند که در تاریخ ثبت شد و روزگار قبل و بعد از آن مانندش را ندید. خطبه ای که نه از سر ضعف و ناتوانی بود و نه می خواست احساسات مردم را جلب کند، خطبه ای که با ناله و اشک همراه نبود، با لرزش صدا و اضطراب نبود بلکه کوبنده و محکم و آهنگ کلماتی که در آن به کار گرفته شد برای حالات حماسی استفاده می شد، کلماتی که از سر استیصال و احساس نیست بلکه آگاهانه با حالت حرارت و فوران از انسانی حکیم و فرزانه صادر می شود.

وی در ادامه بیان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها در این خطبه ثابت کردند اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمودند: «فاطمة بضعة منی» و یا می فرمودند: «فداها ابوها» به خاطر ارتباط پدر و فرزندی نبوده است؛ بلکه بخاطر شایستگی های خود حضرت زهرا سلام الله علیها بوده است.

این استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: حضرت سلام الله علیها پس از حمد و ثنای الهی و شهادت بر توحید، و رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و توجه دادن مردم به قرآن و اهل بیت علیهم السلام و بیان فلسفه و اسرار احکام الهی، خودشان را این گونه معرفی کردند: «ایها الناس اعلموا انّی فاطمه و ابی محمد (صلی الله علیه و آله) اقول عوداً‌ و بدءاً، ‌و لا اقول غلطاً، و لا افعل ما افعل شططاً ...؛ ای مردم! آگاه باشید که من فاطمه (س) و پدرم محمد (ص) است. همه سخنانم از روی صدق و راستی بوده و از نادرستی به دور هستم. هرگز از من کلام بی‌جا و بی‌ربط سر نمی‌زند.»

استاد پرهیزگاری خاطرنشان کرد: حضرت فاطمه سلام الله علیها برای معرفی بیشتر خودشان و توجه دادن مهاجر و انصار به کوتاهی و بی‌وفاییشان با تلاوت آیات مربوط به ویژگی ‌های رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، به معرفی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و بیان فضائل آن حضرت پرداختند.

وی افزود: حضرت زهرا سلام الله علیها در ادامه ضمن یادآوری اینکه مردم در چه وضعی بودند و این پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بود که آنها را نجات داد، فرمودند: «فَلَمَّا اِختارَ اللَّهُ لِنَبِیِّهِ دارَ اَنْبِیائِهِ وَ مَأْوى اَصْفِیائِهِ، ظَهَرَ فیکُمْ حَسْکَةُ النِّفاقِ، وَ سَمَلَ جِلْبابُ الدّینِ، وَ نَطَقَ کاظِمُ الْغاوینَ، وَ نَبَغَ خامِلُ الْاَقَلّینَ، وَ هَدَرَ فَنیقُ الْمُبْطِلینَ، فَخَطَرَ فی عَرَصاتِکُمْ، وَ اَطْلَعَ الشَّیْطانُ رَأْسَهُ مِنْ مَغْرَزِهِ، هاتِفاً بِکُمْ، فَأَلْفاکُمْ لِدَعْوَتِهِ مُسْتَجیبینَ، وَ لِلْغِرَّةِ فیهِ مُلاحِظینَ، ثُمَّ اسْتَنْهَضَکُمْ فَوَجَدَکُمْ خِفافاً...»

و زمانی که خداوند براى پیامبرش خانه انبیاء و آرامگاه اصفیاء را برگزید، علائم نفاق در شما ظاهر گشت و جامه دین کهنه و سکوت گمراهان شکسته و پست رتبگان با قدر و منزلت گردیده و شتر نازپرورده اهل باطل به صدا درآمد و در خانه‏‌هایتان بیامد و شیطان سر خویش را از مخفى‌‏گاه خود بیرون آورد و شما را فراخواند، و شما را آماده پذیرش دعوت و در انتظار فریب خویش یافت. آنگاه شما را به قیام دعوت کرد و مشاهده کرد که به آسانى این کار را انجام مى‌‏دهید.»

وی اضافه نمود: حضرت زهرا سلام الله علیها سپس ضمن اشاره به غصب خلافت توسط غاصبین که به بهانه جلوگیری از فتنه، خلافت را غصب نموده بودند، فرمودند: « ألا فی الفتنه سقطوا...؛ آگاه باشید که به چه فتنه بزرگی دچار شدید...»

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها در ادامه سخنانشان به دلایل واهی مخالفین جهت توجیه غصب حقوقشان اشاره نموده و در ردّ ادعای مخالفین ضمن استناد به آیاتی از قرآن فرمودند:

«اَیُّهَا الْمُسْلِمُونَ! أَاُغْلَبُ عَلى اِرْثی؟ یَابْنَ اَبی‏قُحافَةَ! اَفی کِتابِ اللَّهِ تَرِثُ اَباکَ وَ لا اَرِثُ اَبی؟ لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً فَرِیّاً، اَفَعَلى عَمْدٍ تَرَکْتُمْ کِتابَ اللَّهِ وَ نَبَذْتُمُوهُ وَراءَ ظُهُورِکُمْ، إذْ یَقُولُ «وَ وَرِثَ سُلَیْمانُ داوُدَ»(76 - نمل)  وَ قالَ فیما اقْتَصَّ مِنْ خَبَرِ زَکَرِیَّا اِذْ قالَ: «فَهَبْ لی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیّاً یَرِثُنی وَ یَرِثُ مِنْ الِ‏یَعْقُوبَ»( 6- مریم)، وَ قالَ: «وَ اوُلُوا الْاَرْحامِ بَعْضُهُمْ اَوْلی ببَعْضٍ فی کِتابِ اللَّهِ»،(75- انفال) وَ قالَ «یُوصیکُمُ اللَّهُ فی اَوْلادِکُمْ لِلذَّکَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَیَیْنِ (11- نساء)...»

اى مسلمانان! آیا شایسته است که ارث پدرم را از من بگیرند، اى پسر ابی قحافه، آیا در کتاب خداست که تو از پدرت ارث ببرى و من از ارث پدرم محروم باشم. بدعت زشتی گذاشتی، آیا آگاهانه کتاب خدا را ترک کرده و پشت سر می اندازید، آیا قرآن نمی‌گوید «سلیمان از داود ارث برد»، و در مورد زکریا که گفت: «پروردگارا، مرا فرزندى عنایت فرما تا از من و خاندان یعقوب ارث برد»، و فرمود: «و خویشاوندان رحمى به یکدیگر سزاوارتر از دیگرانند»، و فرموده: «خداى تعالى به شما درباره فرزندان سفارش مى‌‏کند که بهره پسر دو برابر دختر است...

«وَ زَعَمْتُمْ اَنْ لا حَظْوَةَ لی، وَ لا اَرِثُ مِنْ اَبی، وَ لا رَحِمَ بَیْنَنا، اَفَخَصَّکُمُ اللَّهُ بِایَةٍ اَخْرَجَ اَبی مِنْها؟ اَمْ هَلْ تَقُولُونَ: اِنَّ اَهْلَ مِلَّتَیْنِ لا یَتَوارَثانِ؟ اَوَ لَسْتُ اَنَا وَ اَبی مِنْ اَهْلِ مِلَّةٍ واحِدَةٍ؟ اَمْ اَنْتُمْ اَعْلَمُ بِخُصُوصِ الْقُرْانِ وَ عُمُومِهِ مِنْ اَبی وَابْنِ عَمّی؟»

و شما گمان مى‌‏ برید که مرا بهره ‌‏اى نبوده و سهمى از ارث پدرم ندارم، آیا خداوند آیه ‌‏اى به شما نازل کرده که پدرم را از آن خارج ساخته؟ یا می ‌گوئید: اهل دو دین از یکدیگر ارث نمی ‌برند؟ آیا من و پدرم را از اهل یک دین نمی‌ دانید؟ و یا شما به عام و خاص قرآن از پدر و پسرعمویم آگاهترید؟ ...

استاد پرهیزگاری خاطرنشان کرد: آن گاه صدیقه طاهره سلام الله علیها رو به سوى انصار کرده و ضمن تمجید از فداکاریهای آنها در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از کوتاهی که در احقاق حقوق اهل بیت علیهم السلام پس از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم کردند، شکوه نموده و فرمودند:

«یا مَعْشَرَ النَّقیبَةِ وَ اَعْضادَ الْمِلَّةِ وَ حَضَنَةَ الْاِسْلامِ! ما هذِهِ الْغَمیزَةُ فی حَقّی وَ السِّنَةُ عَنْ ظُلامَتی؟ اَما کانَ رَسُولُ‏ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ اَبی یَقُولُ: «اَلْمَرْءُ یُحْفَظُ فی وُلْدِهِ»، سَرْعانَ ما اَحْدَثْتُمْ وَ عَجْلانَ ذا اِهالَةٍ، وَ لَکُمْ طاقَةٌ بِما اُحاوِلُ، وَ قُوَّةٌ عَلى ما اَطْلُبُ»

اى جوانمردان! و اى بازوان ملت! اى حافظان اسلام! چرا حق مرا نادیده می گیرید؟ در برابر ستمی که بر من رواداشته شده، این چه غفلتی است که از خود نشان می دهید؟. آیا پدرم پیامبر(ص) نمی‌فرمود: «حرمت هرکس در فرزندان او حفظ می‌شود»؟، چه زود اوضاع را دگرگون کردید و به بیراهه رفتید با اینکه برای گرفتن حق من قدرت داشتید...

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها در ادامه مبارزات، از طریق روشنگری های خود و متهم ساختن شورای سقیفه و شخص خلیفه اول به خیانت و بی احترامی به قانون، موفق شدند، دامن حکومت اسلامی را از انحراف پاک کنند و پرده از چهره واقعی غاصبینِ خلافت که بر خلاف کتاب خدا اقدام کرده بودند، برگیرند.

/270/260/20/