نشانه اول عبد بودن عدم تکبر است. انسانی که می خواهد عبد خدا باشد، اولین ویژگی او این است که باید خودمحور و متکبر نباشد. نشانه دوم عبد بودن اگر کسی از روی نادانی حرف زشتی به او زد، او در پاسخ و در مقابل زشتی با زشتی جواب نمی دهد؛ بلکه «قالوا سلاما».

به مناسبت ولادت پر نور و سرور آقا امام علیّ بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء، استاد مرتضی شریفی از اساتید سطوح عالی حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به گفتگو پرداخت.

وی در آغاز این گفتگوی صمیمانه به فرازی از زیارتنامه حضرت علیه السلام، در کتاب قیّم کامل الزیارات اشاره کرد: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الرَّضِيِّ الْمُرْتَضَى عَبْدِكَ وَ وَلِيِّ دِينِكَ الْقَائِمِ بِعَدْلِكَ وَ الدَّاعِي إِلَى دِينِكَ وَ دِينِ آبَائِهِ الصَّادِقِينَ- صَلَاةً لَا يَقْدِرُ عَلَى إِحْصَائِهَا غَيْرُك‏» (کامل الزیارات، ص 311)

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه خاطرنشان کرد: این فراز از زیارتنامه حضرت رضا علیه السلام به چند ویژگی امام اشاره می کند.

الف: «عبدک»

استاد مرتضی شریفی اولین و مهمترین ویژگی امام را «عبد بودن» دانست و افزود: در تشهد نماز می خوانیم: «و أشهد أنّ محمّداً عبدُه و رسولُه»؛ یعنی پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم پیش از آنکه رسول باشد، عبد است.

این استاد حوزه علمیه قم، کارکرد طلاب را ادامه دادن رسالت انبیای الهی عنوان کرد و در این راستا به این آیه شریفه استناد نمود: «الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى‏ بِاللَّهِ حَسِيبا» (آنان كه همواره رسالت‏ هاى خدا را [به مردم‏] مى‏رساندند و از او مى ‏ترسيدند و از هيچ‏ كس جز او نمى‏ ترسيدند و خدا براى حسابرسى كافى است. (سوره مبارکه احزاب، 39)

وی در ادامه خاطرنشان کرد: حال، با توجه به تقدم مسأله عبودیت بر رسالت، در تشهد، طلاب حوزه علمیه باید این امر را در نظر بدارند که بیش از اهمیت به مسأله تبلیغ، به عبودیت بپردازند.

وی اضافه نمود: قرآن کریم در مورد عبد بودن رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «سبحان الذی اسری بعبده»؛ ابتدا به عبد بودن حضرت اشاره می کند؛ در اولین آیه از سوره مبارکه اسراء می خوانیم: «سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى‏ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِير».

(منزّه و پاك است آن [خدايى‏] كه شبى بنده‏اش [محمّد صلى الله عليه و آله و سلم‏] را از مسجدالحرام به مسجد اقصى كه پيرامونش را بركت داديم، سير [و حركت‏] داد، تا [بخشى‏] از نشانه‏هاىِ [عظمت و قدرت‏] خود را به او نشان دهيم يقيناً او شنوا و داناست.) (سوره مبارکه اسراء آیه 1)

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم تأکید کرد: از این مطلب نتیجه گیری می شود که اولین خصوصیت امام عبد بودن است و در مرحله بعد باید در پی سایر صفات معصوم باشیم.

وی خاطرنشان کرد: برای ما هم همین ویژگی باید باشد و این مهمترین درسی است که می توانیم از ائمه معصومین علیهم السلام داشته باشیم؛ «عبد بودن» یعنی خدایا من بنده تو هستم. نه بنده میز، پول، منصب، قدرت و غیره.

استاد شریفی ضمن اشاره به کلمه زیبای «العبد» بر مزار مطهر و شریف آیت الله محمد تقی بهجت رضوان الله تعالی علیه، به آیاتی اشاره نمود که نشانه های یک عبد را بیان می کند.

نشانه های عبد بودن

وی در این راستا به آیات پایانی سوره مبارکه فرقان اشاره نمود: «وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرادَ شُكُوراً (62) وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً (63) وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً (64) وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً (65) إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً (66) وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً (67) وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً (68) يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً (69) إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً (70) وَ مَنْ تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً (71) وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً (72) وَ الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً (73) وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً (74) أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً (75) خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً (76) قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً (77)»

و اوست كه براى كسى كه بخواهد متذكّر [هوشيار حقايق‏] شود يا بخواهد سپاس گزارى كند، شب و روز را جانشين يكديگر قرار داد. (62)

و بندگان رحمان كسانى‏اند كه روى زمين با آرامش و فروتنى راه مى‏روند، و هنگامى كه نادانان آنان را طرف خطاب قرار مى‏دهند [در پاسخشان‏] سخنانى مسالمت‏آميز مى‏گويند، (63)

و آنان كه شب را براى پروردگارشان با سجده و قيام به صبح مى‏رسانند، (64)

و آنان كه مى‏گويند: پروردگارا! عذاب [دوزخ‏] را از ما بگردان كه مسلماً عذاب آن پايدار و هميشگى است. (65)

قطعاً دوزخ چه بد قرارگاه و چه بد اقامت گاهى است. (66)

و آنان كه وقتى انفاق مى‏كنند، نه از حدّ معمول [و متعارف‏] مى‏گذرند و نه تنگ مى‏گيرند، و [انفاقشان‏] همواره ميان اين دو در حدّ اعتدال است. (67)

و آنان كه معبود ديگرى را با خدا نمى‏پرستند، و كسى را كه خدا خونش را حرام كرده است، جز به حق نمى‏كشند، و زنا نمى‏كنند و كسى كه اين اعمال را مرتكب شود به كيفر سختى برسد. (68)

روز قيامت عذابش دو چندان شود، و در آن با خوارى و سرشكستگى جاودانه ماند. (69)

مگر آنان كه توبه كنند و ايمان آورند و كار شايسته انجام دهند، كه خدا بدى‏هايشان را به خوبى‏ها تبديل مى‏كند و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است. (70)

و هر كه توبه كند و كار شايسته انجام دهد قطعاً به صورتى پسنديده و نيكو به سوى خدا باز مى‏گردد. (71)

و آنان كه در مجلس غنا و دروغ‏پردازى و امور باطل حاضر نمى‏شوند، و هنگامى كه بر گفتار و كردار لغو مى‏گذرند، با بزرگوارى و متانت مى‏گذرند، (72)

و آنان كه وقتى به آيات پروردگارشان پندشان دهند، در برابر آن با حالت كرى و كورى نمى‏افتند، [بلكه با گوش شنوا و چشم بصيرت به آن دل مى‏دهند.] (73)

و آنان كه مى‏گويند: پروردگارا! ما را از سوى همسران و فرزندانمان خوشدلى و خوشحالى بخش، و ما را پيشواى پرهيزكاران قرار ده. (74)

اينانند كه به خاطر صبرى كه [در برابر حوادث و اجراى تكاليف الهى‏] از خود نشان دادند با [برترين‏] مكان‏ها [ى بهشت‏] پاداششان مى‏دهند، و در آن با درود و سلامى [از سوى خدا و فرشتگان‏] روبرو مى‏شوند. (75)

در آنجا جاودانه‏اند. چه نيكو قرارگاه و چه خوب اقامت گاهى است. (76)

بگو: اگر دعايتان نباشد پروردگارم به شما ارجى ننهد، پس شما [كه قاطعانه آيات خدا و پيامبرش را] تكذيب كرديد و به زودى [كيفر اين تكذيب براى هميشه‏] ملازم [شما] خواهد بود. (77)

استاد مرتضی شریفی در ادامه، به بیان برخی از فرازهای این آیات شریفه پرداخت:

نشانه اول عبد بودن: عدم تکبر است. انسانی که می خواهد عبد خدا باشد، اولین ویژگی او این است که باید خودمحور و متکبر نباشد.

نشانه دوم عبد بودن: اگر کسی از روی نادانی حرف زشتی به او زد، او در پاسخ و در مقابل زشتی با زشتی جواب نمی دهد؛ بلکه «قالوا سلاما».

وی افزود: عجیب است که این فقره دو معنا می دهد؛ یا جواب خوبی را به خوبی می دهد یا با او خداحافظی می کند و کاری با او ندارد.

این استاد حوزه علمیه قم در بیان توضیح بیشتر نشانه دوم، به ماجرایی از میرزای قمی اعلی الله مقامه الشریف پرداخت.

می گویند: شبی لات های قم بر درِ منزل میرزا جمع شدند و در زدند؛ گفتند: میرزا سؤال شرعی داریم.

میرزا گفت: بگویید.

گفتند: فراموش کردیم.

شب بعد دوباره آمدند و در زدند و گفتند: میرزا سؤال شرعی داریم.

میرزا گفت: بگویید.

گفتند: فراموش کردیم.

شب سوم هم  باز همین کار را کردند و میرزا باز همان جمله را گفت؛ آنها دست و پای میرزا را بوسیدند و گفتند: بنای ما بر این بود که شما را عصبانی کنیم و این کار نشد.

استاد شریفی افزود: اینها هست که مشخصات یک آخوند واقعی است که باید به مسائل اخلاقی توجه بسیار داشته باشد؛ اگر توهینی می شنود، پاسخ ندهد.

نشانه سوم عبد بودن: اهل شب زنده داری هستند.

نشانه چهارم عبد بودن: تمام دعایشان آن است که خدایا ما را اهل جهنم قرار نده.

نشانه چهارم عبد بودن: اهل انفاق هستند؛ انفاقی که نه افراط و نه تفریط باشد.

نشانه پنجم عبد بودن: جز خدای یکتا را نمی خوانند.

ب: «وَلِيِّ دِينِكَ»

استاد مرتضی شریفی بعد از بیان ویژگی اول امام، یعنی عبد بودن، در بخش دوم از این گفتگو به دومین ویژگی امام بر اساس زیارتنامه حضرت رضا علیه السلام پرداخت.

وی افزود: امام ولیّ دین است؛ سرپرست دین است؛ ولی الله، حجّت الله و عمود دین است؛ کسی است که «لا ینام قلبه». زندگی بدون امام زندگی در عصر جاهلیت است؛ چنان چه از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم منقول است که فرمود: «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة».

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: ائمه معصومین علیهم السلام موجب اکمال دین و اتمام نعمت هستند.

وی اضافه نمود: بزرگترین اشتباه در زمینه امامت آن بود که «امامت» را امری دنیوی می دانستند. در سنجیدن مدعیان امامت، میزان، عرضه افراد به قرآن و سنت است. در سنجش امام، ترازو باید ترازوی آسمانی باشد، ترازوی زمینی، مشخصاتی چون مدرک، شهرت، قومیت، ثروت، قدرت و از این گونه مسائل، نمی تواند معیار باشد.

این استاد حوزه علمیه قم افزود: امامت مسأله اجرایی صرف نیست؛ امامت مقام علم و اجرا است که در این مسئولیت الهی هر دوی اینها باید در کنار هم باشد.

وی در ادامه به روایتی اشاره کرد که در آن، وجود مبارک امام علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء درباره صفات امام سخن می گویند که شیخ صدوق در کتاب شریف «من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏4 ؛ ص418» این حدیث را آورده است: «وَ رَوَى أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا علیه السلام قَالَ‏: لِلْإِمَامِ‏ عَلَامَاتٌ‏ يَكُونُ‏ أَعْلَمَ النَّاسِ وَ أَحْكَمَ النَّاسِ وَ أَتْقَى النَّاسِ وَ أَحْلَمَ النَّاسِ وَ أَشْجَعَ النَّاسِ وَ أَسْخَى النَّاسِ وَ أَعْبَدَ النَّاسِ وَ يُولَدُ مَخْتُوناً وَ يَكُونُ مُطَهَّراً وَ يَرَى مِنْ خَلْفِهِ كَمَا يَرَى مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لَا يَكُونُ لَهُ ظِلٌ‏ وَ إِذَا وَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ وَقَعَ عَلَى رَاحَتَيْهِ رَافِعاً صَوْتَهُ بِالشَّهَادَتَيْنِ وَ لَا يَحْتَلِمُ وَ تَنَامُ عَيْنُهُ وَ لَا يَنَامُ قَلْبُهُ وَ يَكُونُ مُحَدَّثاً وَ يَسْتَوِي عَلَيْهِ دِرْعُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ لَا يُرَى لَهُ بَوْلٌ وَ لَا غَائِطٌ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ وَكَّلَ الْأَرْضَ بِابْتِلَاعِ مَا يَخْرُجُ مِنْهُ وَ تَكُونُ رَائِحَتُهُ أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ الْمِسْكِ وَ يَكُونُ أَوْلَى بِالنَّاسِ مِنْهُمْ بِأَنْفُسِهِمْ وَ أَشْفَقَ عَلَيْهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أُمَّهَاتِهِمْ وَ يَكُونُ أَشَدَّ النَّاسِ تَوَاضُعاً لِلَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ يَكُونُ آخَذَ النَّاسِ بِمَا يَأْمُرُ بِهِ وَ أَكَفَ‏ النَّاسِ عَمَّا يَنْهَى عَنْهُ وَ يَكُونُ دُعَاؤُهُ مُسْتَجَاباً حَتَّى إِنَّهُ لَوْ دَعَا عَلَى صَخْرَةٍ لَانْشَقَّتْ بِنِصْفَيْنِ وَ يَكُونُ عِنْدَهُ سِلَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله و سلم وَ سَيْفُهُ ذُو الْفَقَارِ وَ يَكُونُ عِنْدَهُ صَحِيفَةٌ يَكُونُ فِيهَا أَسْمَاءُ شِيعَتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ صَحِيفَةٌ فِيهَا أَسْمَاءُ أَعْدَائِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ تَكُونُ عِنْدَهُ الْجَامِعَةُ وَ هِيَ صَحِيفَةٌ طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فِيهَا جَمِيعُ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ وُلْدُ آدَمَ وَ يَكُونُ عِنْدَهُ الْجَفْرُ الْأَكْبَرُ وَ الْأَصْغَرُ إِهَابُ مَاعِزٍ وَ إِهَابُ كَبْشٍ فِيهِمَا جَمِيعُ الْعُلُومِ حَتَّى أَرْشِ الْخَدْشِ وَ حَتَّى الْجَلْدَةِ وَ نِصْفِ الْجَلْدَةِ وَ ثُلُثِ الْجَلْدَةِ وَ يَكُونُ عِنْدَهُ مُصْحَفُ فَاطِمَةَ علیها السلام.»

(و احمد بن محمّد بن سعيد، ابن عقده كوفىّ در روايت خود گفت:

علىّ بن حسن بن فضّال، از پدرش از امام ابو الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام براى ما حكايت كرد كه آن امام عليه السّلام فرمود:

براى امام علامت هائى است و آن علامات عبارت از اين است كه او دانشمندترين مردم، و حكيم ترين مردم، و پرهيزگارترين مردم، و حليم ترين مردم، و شجاع ترين مردم، و سخى‏ ترين مردم، و عابدترين مردم است، و او ختنه كرده متولّد مى‏شود، و پاك و پاكيزه مي باشد، و از پشت سرش بمانند پيش رويش مى‏ بيند، و او سايه ندارد، و چون از شكم مادرش بر زمين قرار گيرد، بر روى دو كف دستش قرار مي گيرد، در حالى‏ كه صدايش را به أداء شهادتين بلند مي كند، و او محتلم نمي شود، و چشمش بخواب مي رود ولى دلش بخواب نمي رود، و او محدّث است (يعنى از غيب با او سخن مي گويند) و زره رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به قامتش مى‏ برازد، و هيچ گاه بول يا غائطى از او ديده نمي شود، زيرا خداوند عزّ و جلّ زمين را به بلعيدن آنچه از او خارج شود، مكلّف ساخته است، (يعنى در محلّى كه در معرض ديد ديگران است به استنجا نمى ‏نشيند، بلكه در جايى كه چاهك و كنيف دارد تخلّى مى‏ كند و از ديد ديگران مدفوعش پنهان مى‏ شود، بر خلاف غالب مردم عرب آن زمان كه در پس ديوار روى زمين و محلّ ديد ديگران قضاء حاجت مى‏ كردند) و بوى او از بوى مشك خوشتر است، و او نسبت به مردم از خودشان اولى و احقّ است، و از پدران و مادرانشان در باره ايشان مهربان تر و دلسوزتر است، و او در برابر خداى جلّ ذكره از همگى مردم تواضع تر است، و آنچه را كه بگويد، خود عامل تر، و از منهيّات خود خويشتن ‏دارتر است، و دعايش مستجابست، حتّى اينكه اگر بر صخره ‏اى دعا كند، هر آينه بدو نيم مى ‏شود، و سلاح رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و شمشير آن حضرت ذو الفقار نزد او است، و صحيفه ‏اى ديگر كه نام دشمنانش تا روز قيامت در آن مكتوب و محفوظست، «و جامعه» كه صحيفه‏ اى بطول هفتاد ذراع، و مشتمل بر همگى نيازمندي هاى اولاد آدم است، و همچنين‏ جفر اكبر و جفر اصغر كه پوست بزى و پوست قوچى است و همگى علوم، حتّى ارش خراش، و حتّى زدن يك يا نيم يا ثلث تازيانه در آن ثبت شده، و همچنين مصحف فاطمه زهراء سلام اللَّه عليها نزد او است.)

ج: «الْقَائِمِ بِعَدْلِكَ»

استاد مرتضی شریفی، از اساتید حوزه علمیه قم در بخش دیگری از این گفتگوی صمیمانه و در ادامه بیان ویژگی های امام بر اساس زیارتنامه حضرت رضا علیه آلاف التحیة و الثناء، به سومین ویژگی امام پرداخت.

وی بر اساس عبارت «القائم بعدلک»، افزود: امام کسی است که می خواهد عدالت را در جامعه رواج بدهد؛ اصولا امیرالمؤمنین علیه السلام کشته شد: «لشدة عدله»؛ یا هدف امام زمان عج در هنگام ظهور، اجرای عدالت است.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: اگر در طول تاریخ دیدید که انکار، تجزیه، تعمیم و تحریف امامت کردند، همه برای آن است که حاکمیت خدا بر انسان و جهان را نادیده بگیرند.

وی افزود: امامت یعنی یک راهکار الهی برای حاکمیت توحید و استقرار عدالت در جهان با این وجود، عده ای در طول تاریخ منکر عدالت شدند و علی امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را بیست و پنج سال خانه نشین کردند.

استاد شریفی تأکید کرد: این امر، برای آن بود که جهان را به تاریکی بکشانند؛ کما اینکه برای این منظور سر حسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام را بالای نی بردند تا جهان را در جهل و تاریکی بگذارند.

وی اضافه نمود: با این وجود خداوند تبارک و تعالی لطفش بسیار دراز است و امامی بعد امامی فرستاد تا حاکمیت توحید و عدالت استمرار داشته باشد.

واقفیه

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بحث، به فرقه ضاله واقفیه اشاره کرد و بر این نکته تأکید نمود: اساسا یکی از مشکلات عصر امام رضا علیه السلام، درگیری با این فرقه ضاله بوده است که به واسطه انگیزه های مادی ایجاد شده بود.

وی در توضیح بیشتر افزود: علی بن حمزه بطائنی که روزگاری وکیل امام صادق علیه السلام و امام کاظم علیه السلام بود، برای انگیزه های مادی امامت امام علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء را انکار کردند.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: امامت یک برنامه الهی برای اجرای حاکمیت توحیدی در جامعه است، در عصر غیبت هم خداوند راهکار امامت را نادیده نگرفته است؛ امام زمان در پس پرده غیبت نور خود را ساطع می کند.

وی اضافه نمود: از سوی دیگر در کنار او فقها و مراجع عظام و مسأله ولایت فقیه که همان استمرار امامت است، برای این بیان شده که جامعه بدون «ولیّ» نمانند.

استاد شریفی ادامه داد: جامعه بدون «ولایت»، جامعه مرده ای است که روح ندارد؛ وجود ولایت در جامعه یک نفس تازه به جامعه خواهد داد.

وی افزود: خداوند متعال، راهکار امامت را در هیچ زمانی نادیده نگرفته است؛ حتی اکنون که امام عصر (عج) در پرده غیبت است، خداوند این بحث را ادامه داده است و «ولایت فقیه» همان مسأله استمرار «امامت» است.

امامان محور وحدت

استاد مرتضی شریفی از اساتید سطوح عالی حوزه علمیه قم، در بخش پایانی این گفتگوی صمیمانه با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، ضمن تهنیت و تبریک به مناسبت میلاد پر نور و سرور شمس الشموس، آقا علی بن موسی الرضا المرتضی علیه آلاف التحیة و الثناء به پیوند عمیق ایرانیان با ائمه معصومین علیهم السلام اشاره کرد.

وی در همین راستاد خاطرنشان کرد: همسر امام ابی عبدالله الحسین علیه السلام، یک بانوی ایرانی است؛ همو که مادر امام سجاد علیه السلام بوده است.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم افزود: وجود مقدس امام رضا علیه السلام، مایه برکت برای ما ایرانی ها است. امام رضا علیه السلام در ایران ما قدم گذاشت و وجود ایشان مایه خیر و رحمت برای ما و موجب گسترش تشیع در منطقه و ایجاد انس و الفت میان اهل سنت و اهل شیعه شده است.

وی در همین راستا ادامه داد: ما شاهد آن هستیم که برادران اهل سنت، به زیارت امامان ما، مخصوصا امام رضا علیه السلام می آیند حتی با چشمان خود شاهدیم که به زیارت کریمه اهل بیت، فاطمه معصومه سلام الله علیها می روند؛ از این رو به ضرس قاطع می توان گفت: امام، محور وحدت است و حیات و ممات امام در اجرای این مسأله، یکسان است.

استاد شریفی افزود: امام، مایه برکات است و امیدواریم همه ما از برکات وجود مقدس امام رئوف علیه السلام بهره مند باشیم.

وی این گفتگوی صمیمانه را با قدردانی از مسئولین نشست دوره ای اساتید، به پایان رساند و از خداوند منّان آرزوی توفیق برای همگان را طلب نمود./270/260/42/