ابن ابی یعفور زیاد بیمار می شد و از همین مشکل به امام صادق علیه السلام شکایت برد؛ امام فرمودند: «اگر مؤمن می دانست در برابر مشکلات و مصائبی که در دنیا به او برخوردمی کند، چه اجر و پاداشی دارد، آرزو می کرد که در دار دنیا او را تکه تکه می کردند.»

به مناسبت شهادت آقا امام جعفر صادق علیه السلام، استاد سید محمد صادق طباطبائی شیرازی از اساتید حوزه علمیه قم، با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به گفتگو پرداخت.

وی در آغاز گفتگو خاطرنشان کرد: آقا امام ابی عبدالله جعفر بن محمد الصادق علیهما السلام بر حسب نقل مشهور، در روز یکشنبه و در سالروز میلاد نبی اعظم صلی الله علیه و آله و سلم و در سال 83 هجری قمری چشم به دنیا گشودند.

این استاد حوزه علمیه افزود: نام ایشان، جعفر و کنیه ایشان، ابو عبدالله و مشهورترین القاب آن حضرت، صادق، فاضل، طاهر، قائم، کامل و منجی می باشد. (میلانی، محمد هادی، قادتنا کیف نعرفهم، ج 6، ص 247-248، مؤسسه الوفاء، لبنان، بیروت_ چاپ اول: تحقیق سید محمد علی میلانی، 1406 ق)

وی اضافه نمود: فضائل حضرت سلام الله علیه آنقدر فراوان و زبان زد است که بیش از بیست نفر از دانشمندان عامه در سخنان و کتاب هایشان به آن اشاره کرده اند. (همان، ص 250 -263)

استاد طباطبائی شیرازی خاطرنشان کرد: حضرت صادق علیه السلام در علم، کَرَم، عبادت، علم و احتجاج با مخالفین مذهب، سرآمد روزگار خویش بودند. دوره ای که آن بزرگوار در آن می زیست، به جهت شرایط خاص سیاسی، آزادی بیشتری برای اهل البیت علیهم السلام و محبین آنها فراهم بود و از این رو جنبه تربیت و تعلیم شاگرد در آن زمان برای آن حضرت بیش از سایر ائمه طاهرین علیهم  السلام فراهم شد.

وی در همین راستا به کلامی از شیخ مفید رحمت الله علیه اشاره کرد: مردمان آن چنان از امام صادق علیه السلام علوم را نقل کردند که در بلاد پخش شد و از هیچ کدام از اهل بیت علیهم السلام، علما چنین نقل نکرده اند.(ارشاد، ص 254)

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه به نام برخی از شاگردان حضرت علیه السلام اشاره کرد: یحیی بن سعید انصاری، ابان بن تغلب، ابوعمرو بن العلاء، یزید بن عبدالله الهاد، مالک بن انس، شعبةَ بن حجّاج، سفیان ثوری، سفیان بن عیینه، سلیمان بن بلال، وهب بن خالد، عبدالملک بن عبدالعزیز بن جریح المکّی، زرارة بن اعین، زکریا بن ادریس، ابان بن عبدالملک الشقفی، ابراهیم بن نُعیم العبدی، ابراهیم  بن عبدالحمید الاسدی، اسحاق بن عمار، اسحاق بن جریر، اسحاق بن مسلم، هشام بن حکم، عبدالله بن ابی یعفور العبدیّ و ... (قادتنا کیف نعرفهم، ج 6، ص288-290؛ و کتب رجالی مانند: رجال نجاشی)

وی در ادامه به معرفی عبدالله بن ابی یعفور پرداخت: او کسی است که در زمان حیات امام ششم از دنیا رفته است و امام علیه السلام طی نامه ای که به یکی از اصحابشان نگاشتند از وی به نیکی یاد کردند و چنین می فرماید: «حمدويه، عن الحسن بن موسى، عن علي بن حسان الواسطى الخزاز قال: حدثنا على بن الحسين العبيدي، قال: كتب أبو عبد اللّه عليه السّلام الى المفضل بن عمر الجعفي حين مضى عبد اللّه بن أبي يعفور: يا مفضل عهدت إليك عهدي كان الى عبد اللّه بن أبي يعفور صلوات اللّه عليه، فمضى صلوات اللّه عليه موفيا للّه عز و جل و لرسوله و لإمامه‏ بالعهد المعهود للّه‏، و قبض‏ صلوات‏ اللّه‏ على روحه محمود الاثر مشكور السعي مغفورا له مرحوما برضا اللّه و رسوله و امامه عنه، فولادتي من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ما كان في عصرنا أحد أطوع للّه و لرسوله و لإمامه منه. فما زال كذلك حتى قبضه اللّه اليه برحمته و صيره الى جنته، مساكنا فيها مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و أمير المؤمنين عليه السّلام أنزله اللّه بين المسكنين مسكن محمد و امير المؤمنين (صلوات اللّه عليهما) و ان كانت المساكن واحدة فزاده اللّه رضى من عنده و مغفرة من فضلة برضاي عنه.» (رجال الكشي - اختيار معرفة الرجال (مع تعليقات مير داماد الأسترآبادي) ؛ ج‏2 ؛ ص518)

استاد سید محمد صادق طباطبائی شیرازی به کلام دیگری از حضرت علیه السلام درباره عبدالله بن ابی یعفور اشاره کرد: «محمد بن مسعود، قال: حدثني علي بن محمد، قال: حدثني محمد ابن أحمد، عن محمد بن موسى الهمداني، عن منصور بن العباس، عن مروك بن عبيد، عمن رواه، عن زيد الشحام، قال: قال لي أبو عبد اللّه عليه السّلام: ما وجدت أحدا اخذ بقولي‏ و أطاع‏ أمري‏ و حذا حذو أصحاب‏ آبائي‏ غير رجلين‏ رحمهما اللّه: عبد اللّه ابن ابي يعفور و حمران بن أعين، اما انهما مؤمنان خالصان من شيعتنا، أسماؤهم عندنا في كتاب أصحاب اليمين الذي أعطى اللّه محمدا.» (رجال الكشي - اختيار معرفة الرجال (مع تعليقات مير داماد الأسترآبادي) ؛ ج‏2 ؛ ص418)

وی افزود: شیخ مفید رحمت الله علیه او را از فقهای اعلام و مفتی می شمرد؛ (خوئی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج 10، ص 96) و ابن شهر آشوب او را از خواصّ اصحاب امام صادق علیه السلام می داند. (همان، ص 97).

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در روایتی او را از حواریون اصحاب امام صادق علیه السلام برشمرده اند. (همان، 247).

وی اضافه نمود: مرحوم محدّث قمی رضوان الله تعالی علیه ضمن نقل روایتی می گویند: ابن ابی یعفور زیاد بیمار می شد و از همین مشکل به امام صادق علیه السلام شکایت برد؛ امام فرمودند: «اگر مؤمن می دانست در برابر مشکلات و مصائبی که در دنیا به او برخوردمی کند، چه اجر و پاداشی  دارد، آرزو می کرد که در دار دنیا او را تکه تکه می کردند.» (قمی، عباس؛ الکنی و الالقاب، ج 1، ص 206، تقدیم: محمد هادی امینی، بی تا، بی نا)

استاد طباطبائی شیرازی در بخش پایانی گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید افزود: کلام حضرت یک قاعده کلی برای ثواب تحمل سختی ها و مشکلات دنیوی از جانب مؤمن است و آن گاه که نگاهی دوباره به روایات بیندازیم، می بینیم آن چه مطلوب معصومین علیهم السلام و گزاره مورد انتظار آنان از ماست، تحصیل توأم با تقوا و تهذیب نفس و تحمل مشکلات دنیایی در این راه است.

وی خاطرنشان کرد: ما را چه شده که احیانا سختی های تحصیل در حوزه ها را از یاد بردیم و به دنبال یک زندگی بدون دغدغه و سختی هستیم، حال آن که اساسا دنیا «دار محفوفة بالبلاء» است./270/260/21/