به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، آیت الله جوادی آملی، مرجع تقلید شیعیان در پیامی به مناسبت بزرگداشت چهلمین روز درگذشت آیت الله ابراهیم امینی عنوان کردند: ارتحال عالم ربانی، حکیم متاله و متخلق به اخلاق الهی- حضرت آیت الله حاج شیخ ابراهیم امینی(قدس سره)- را تعزیت و تسلیت عرض می کنیم. این سانحه سنگین و مصیبت دشوار برای جامعه علمی بسیار سخت و ثقیل بود.

سرّ سختی این مصیبت سنگین و سانحه دشوار آن است که آیت الله امینی هم دارای ملکات فاضله فراوانی بود و به همان اندازه که عظیم بود، ناشناخته بود. برخی عظیم هستند و به عظمت شناخته اند، بعضی ها به مقدار عظمتشان معروفند اما آیت الله امینی، عظیمی بود که نه تنها به مقدار عظمتش شناخته نشده بود بلکه به کمتر از آن هم شهرت نیافت گرچه همگان او را می شناختند و همگان به او ارادت می ورزیدند، از علم او اگاه بودند، از عدل او مستحضر بودند، از حضور اجتماعی اش بی خبر نبودند، از حضور سیاسی اش مطلع بودند و حرم امین امت بودن را می دانستند اما اینها شمّه ای از فضائل آیت الله امینی است؛ نه جنس اوست و نه فصل او. این یک حدّ رسمی است نه حدّ حقیقی؛ یک تعریف رسمی است نه تعریف حقیقی.

توضیح مطلب این است که ذات اقدس اله، خود را به اوصاف جلال و جمال می ستاید بعد نگاه می کنیم، می بینیم، نموداری از آن جمال و جلال را در درجه اولی برای انبیا و اولیای ویژه و معصومین علیهم السلام بازگو می کنند بعد، صحابه و اصحاب ائمه و پیروان آنها را هم برخوردار از آن جمال و جلال می داند تا روشن شود«ما بکم من نعمه فمن الله»… همه اینها ظهور ذات اقدس اله است.

یکی از اوصاف برجسته ذات اقدس اله این است که او جدّ است، لهو و لعب در کارش نیست. هم آن وصف ثبوتی و هم این وصف سلبی برای ذات اقدس اله است بالذات. آن گاه مردان الهی را در دو بخش به همین وصف ثبوتی و سلبی می ستاید. در مورد مردان الهی می گوید که اینها «مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ». بخش سلبی آنها را بیان می کند که مردان الهی، مردان جدّ هستند و از لغو و لهو و لعب پرهیزند؛ « عن اللغو معرضون». این صفت سلبی را توسعه می دهند. می گویند مردان بزرگ، بزرگ مردان الهی هستند. نه اهل بازی هستند، نمی شود آنها را بازی گرفت. هم «عن اللغو معرضون» هستند و اهل بازی نیستند، اهل لغو نیستند، اهل لهو و لعب نیستند. و هم «رِجَالٌ لَا تُلْهِیهِمْ تِجَارَهٌ وَلَا بَیْعٌ عن ذکرالله…» نمی شود آنها را بازی گرفت یعنی اگر خدای سبحان در جمال و جلال جدّ است، مظاهری در مخلوقات او هستند که آنها در جمال و جلال جدّ هستند، نه اهل بازی هستند، نمی شود آنها را بازی گرفت.

مرحوم آیت الله امینی در صف مقدم این گونه از وصف های جدی و پرهیز از لغو و لهو بود هیچ وقت نمی شد او را به بازی گرفت چه اینکه خودش اهل بازی نبود. قریب به یک قرن زندگی کردند، لعب نداشتند، لهو نداشتند، بازی نداشتند. نه اهل بازی بود و نه می شد او را بازی گرفت. بسیار مرد عمیق، پخته، خردمند، اندیشه ورز بود تازه اولا. و ثانیا در بحث های علمی عمیق بود، در جلسات علمی و خصوصی علامه طباطبایی صاحب نظر بود، سوالات عمیق می کرد، توفیقات عمیقی داشت.

چند سال در محضر ایشان اسفار را با هم مباحثه می کردیم. تا مطلب دقیق و عمیق حکمت متعالیه برای او حل نمی شد، صرف نظر نمی کرد، نمی گذشت. طرح خوبی داشت. احتمالات خوبی داشت. اشکالات خوبی داشت. پاسخ های خوبی می داد و اگر کسی از نزدیک این حکیم متاله را بررسی نمی کرد و نمی دید، با او بحث نمی کرد، مقدار علمی اش برای او روشن نمی شد. بنده که سالیان متمادی اسفار را با ایشان مباحثه می‌کردم می دانم که چقدر عمق فکری داشتند. اما مرحله سوم، آن عظمت و جمال و جلال فقهی و فلسفی را در اختیار داشت. نه تنها سعی می کرد، تظاهری به این علوم نکند بلکه می‌کوشید آنها را درجه بندی کند. حاصل و محصول آنها را بررسی کند. درختی غرس کند به نام فقه و فلسفه اولاً و از این درخت میوه چیند به نام حاصل درخت ثانیا و این حاصل را شربت درست کند ثالثاً و رقیق کند رابعا و به صورت تالیفات سهل‌الوصول قرار دهد خامسا تا جوانان استفاده کنند. شما کتاب های عمیق مصطلح فقهی فلسفی از ایشان به یاد ندارید اما آنها حاصل درخت فقه هستند و ایشان محصول آن درخت و حاصل را به صورت نرم و رقیق و دقیق در تالیفاتی که برای جوانان و نوجوانان داشت یا در سخنرانی‌ها و خطبه‌های پر برکت نماز جمعه ایراد می فرمود، این محصول حاصل آن شجره سالیان زحمت کشیده حوزوی ایشان است.

درست است کتابی به حسب ظاهر ساده است، یک کتابی است که جوان و نوجوان می فهمد یا خطبه و خطابی داشت که جوان و نوجوان می فهمد اما این از راه نرسید و این شربت و محصول آن میوه ای است که آن میوه حاصل شجره طوبایی است که سالیان متمادی در درس آیت‌الله العظمی بروجردی، امام راحل، فقه و اصول شرکت کرد و در مشهد و محضر و و مدرس علامه بی‌بدیل حضرت سید الاستاد آقای طباطبایی قدّس الله نفسه الزکیه چه در جلسات درس رسمی و عمومی و چه جلسات خصوصی شرکت می‌کرد. این تثلیث را یعنی درخت، بالا بردن را، درخت را به ثمر رساندن را، میوه درخت را به صورت شربت درآوردن را، مرحوم حکیم متاله حاج شیخ ابراهیم امینی رضوان الله تعالی علیه داشت. آن را نرم کرد. گاهی در خطبه، گاهی در خطابه، گاهی در بنان، گاهی در بیان، در اختیار جوانان و نوجوانان و سالمندان قرار می داد.

بخش دیگری از فضائل و فواضل این مرد الهی این بود که این امین امام بود چه در مسائل سیاسی چه در مسائل مالی. امین سیاست بودن، امین نظام بودن کار آسانی نیست. چون خود این، بار سیاسی و بار اجتماعی آنقدر سنگین است که هضمش مشکل، نگهداری و نگهبانی اش آسان نیست. در مسائل مالی که گاهی به ایشان ارجاع می‌شد در بعثه ها که در خدمتشان بودیم از طرف امام این سمت را داشت. مرحوم آیت الله غیوری بودند که مورد اعتماد این بزرگوار و امام راحل رضوان الله تعالی علیه، مرحوم آیت الله امینی بودند. همه اینها را به محضر ایشان می آوردند، حفظ می‌کردند، امین بودند به تمام معنی کلمه. الان که ارتحال کردند، در کنار معدونه آن حکمت و مائده این معدلت نشستند و «طوبی له و حسن مآب».

این سانحه سنگین را به حوزه‌های علمیه، مردان بزرگ و بزرگوار اصفهان و به شاگردان ایشان و به امت اسلامی و به رهبر محترم این نظام تعزیت عرض می‌کنیم و تسلیت عرض می‌کنیم و از ذات اقدس اله مسئلت می کنیم روحش را با انبیا و اولیای الهی محشور فرماید و راهش را پررهرو قرار دهد.

بیت مکرم ایشان را مورد عنایت ویژه خود قرار دهد. فرزند بزرگ و بزرگوار ایشان که بخش پایانی زندگی را در صحابت ایشان گذراندند و به عنوان پرستار ایشان بودند مورد لطف ویژه خود قرار دهد. این ادعیه را در حق همه مومنین مستجاب بفرماید. غفرالله له و لکم. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته./260/12/