مرحوم آیت الله بروجردی می فرمود: «در هر منطقه ای یک عالم موجه در بین مردم بوده است تا سال ها دینداری در بین آنها خوب و قوی بوده است و اهل احکام شرعی و خمس و زکات بوده اند.»  

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد علوی بروجردی در درس اخلاق خود در روز چهارشنبه ابراز داشت: امیر المومنین علی علیه السلام می فرماید: «فَمِنْ عَلَامَةِ أَحَدِهِمْ أَنَّکَ تَرَی لَهُ قُوَّةً فِی دِینٍ، وَحَزْماً فِی لِینٍ، وَإِیمَاناً فِی یقِینٍ، وَحِرْصاً فِی عِلْمٍ، وَعِلْماً فِی حِلْمٍ، وَقَصْداً فِی غِنًی، وَخُشُوعاً فِی عِبَادَةٍ، وَتَجَمُّلاً فِی فَاقَةٍ، وَصَبْراً فِی شِدَّةٍ، وَطَلَباً فِی حَلَالٍ، وَنَشَاطاً فِی هُدًی، وَتَحَرُّجاً عَنْ طَمَعٍ» یکی از علاماتی که در انسان مؤمن وجود دارد قوت در دین است.

وی افزود: قوت در دین افراد، زمانی ایجاد می شود که دارای باورهای محکم باشند به گونه ای که اگر شخصی با چنین فردی مواجه شد این فرد باید بتواند از عقاید خودش دفاع کند. زمانی که این فرد دارای قوت در دین خدا را یاد می کند او را با تمام وجودش ببینند و برایش قابل اثبات باشد. قوت در دین را باید در این جهت ببینیم که در مقابل شبهات، چگونه پاسخی داریم. حداقل اینکه برای خودمان جا افتاده باشد، مخصوصا برای روحانیونی که در بین مردم می روند و می خواهند به سوالات آنان پاسخ دهند. ما گاهی نسبت به برخی از مسائل آن باوری که باید داشته باشیم را نداریم و با مطرح شدن شبهات خیلی جزیی جا می زنیم چون ما فقه و اصول خواندیم ولی روی عقاید کار نکردیم.

این استاد خارج حوزه در ادامه بیان داشت: ما باید روایات و برهان هایی را که در مورد مسائل دینی، وجود دارد ببینیم تا اول مطلب را برای خودمان محکم کنیم. در این زمان است که قوت در دین برای ما حاصل می شود بعد باید کسانی را که تربیت می کنیم به گونه ای تربیت کنیم که مسائل دینی به خوبی برایشان جا بیفتد تا اگر وارد کشور دیگری با فرهنگ دیگری شدند، تمام چیزهایی که دارند از بین نرود. کسانی که در کنار سید الشهداء علیه السلام بودند، قوت در دین داشتند. حضرت علی اکبر در کنار پدر روی مرکب حرکت می کرد، در همان حالت خوابی بر سید الشهداء علیه السلام عارض شد، بیدار که شدند فرمودند: «إِنَّا للّه و إِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ» حضرت علی اکبر از پدر پرسید: «يا ابتا لم استرجعت؟» حضرت فرمودند که درخواب دیدم که منادی ندا می دهد که این قافله به سمت مرگ حرکت می کند و مرگ هم از اینها استقبال می کند.

وی افزود: در این حال حضرت علی اکبر  از پدر پرسید: «أولسنا على الحق؟» آیا ما بر حق نیستیم؟ حضرت جواب دادند که ما بر حق هستیم،  در نهایت هم حضرت علی اکبر فرمود: «یا ابة! فاذن لا نبالی بالموت» اگر ما حق هستیم، از مرگ ترسی نداریم. این همان چیزی است که ما می خواهیم و اسمش را قوت در دین می گذاریم.

این استاد سطوح عالی حوزه اضافه کرد: اینها که گفته شد قوت در دین در بین ما است اما در عامه مردم قوت در دین به این مسائل نیست، قوت در دین آنها در نگاه کردن به روحانیون است، عقاید مردم اکثرا برهانی نیست؛ نه تنها در دین اسلام بلکه در همه ادیان همین طور است. عامه مردم مطالبی را در مجالس وعظ از ما گرفته اند، هر وقت که ما صاف حرکت کردیم، قوت در دین در بین آنان محفوظ مانده است اما وقتی دیدند که ما به حرف هایی که زدیم عمل نمی کنیم و فقط روی منبر این مطالب را می گوییم، قوت در دین آنها سست می شود. قوت در دین برای ما به عمیق بودن باورها است، ما می توانیم، باورهایمان را با استفاده از مطالعه و سایر چیزها، عمیق کنیم اما مردم فرصت ندارند که روی توحید، نبوت و امامت کار کنند، آنها به ما نگاه می کنند، انتظار دارند که موثق آن بزرگانی باشیم که برایشان تعریف می کنیم. اگر ما از امام حسین علیه السلام صحبت می کنیم باید خودمان هم یک نشانه ای از آنان داشته باشیم به همین جهت عملکرد سوء ما قوت در دین را در بین مردم از بین می برد.

وی در پایان بیان کرد: به همین جهت است که حضرت می فرماید: «یکی از نشانه های مومن قوت در دین است». این قوت گاهی اوقات در خود انسان است و گاهی این قوت در میان عموم مردم به صورت اکتسابی است. مردم نگاه می کنند به کسانی که منادی دین در جامعه هستند، اگر عملکرد آنان خوب بود؛ آنها در دین قوت می یابند. مرحوم آیت الله بروجردی می فرمود: «در هر منطقه ای یک عالم موجه در بین مردم بوده است تا سال ها دینداری در بین آنها خوب و قوی بوده است و اهل احکام شرعی و خمس و زکات بوده اند.»/250/260/32