مطلب آخر در زیارتنامه حضرت معصومه سلام الله علیها این است که از خداوند متعال می خواهیم حشر ما را با معصوم علیه السلام قرار دهد گاهی رابطه است ولی حشر نیست یعنی زمانی آشنایی به حشر تبدیل می شود که یک خانواده و یک زندگی و یک حشر محرمانه دوستانه اتفاق افتد و انسان به گونه ای با آنها قاطی شود که انگار از خود آنها است و به جایی می رسد که رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم دیگر به سلمان سلمان فارسی نمی گویند بلکه می گویند سلمان محمدی.

استاد علی هدایتی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: وجود مقدس حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها که به نص روایات در قم دفن شده اند شفاعتی دارند که این شفاعت این قدر قدرت دارد که همه شیعیان را در روز قیامت در بر می گیرد بر اساس روایاتی که در اختیار ما است، حضرت معصومه سلام الله علیها یکی از افرادی هستند که در میان اهل سنت هم به عنوان راوی ذکر شده اند.

وی افزود: دو امام زاده بزرگوار هستند که زیارت نامه ماثور از جانب اهل بیت عصمت و طهارت دارند یکی حضرت باب الحوائج حضرت ابالفضل العباس علیه السلام است و دیگری حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها که از حضرت امام صادق و امام کاظم و حضرت امام جواد علیهم السلام در عظمت شان ایشان روایاتی ذکر شده است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: زیارتنامه حضرت معصومه سلام الله علیها از حضرت رضا علیه السلام است که سه بخش کلی دارد که بخش اول عرض سلام و ارادت به انبیاء اولوالعزم و چهارده معصوم علیهم السلام است که با توجه سلام دادن به این ذوات مقدسه حالات پاکی و خاصی به انسان می دهد. دومین بخش زیارتنامه عرض ارادت به خود بی بی است و بخش سوم زیارتنامه مربوط به نیازها است که در آن به آرزوهای مومن و طلب حوائج مادی و معنوی خط دهی می شود. حوایج مادی هم در این زیارتنامه به گونه ای قرار داده شده است که ختم به سعادت شود.

وی اضافه کرد: در زیارتنامه حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها دو جا از ذوات مقدسه می خواهیم که عاقبت امر ما را ختم به خیر کنند یکی آن فقره از زیارتنامه که می فرماید: «أن لا یسبقنا معرفتهم» که همیشه معرفت آنها همراه ما باشد و سلب معرفت نشویم و دیگری «أن تختم لی بالسعادة» که معلوم می شود ختم به سعادت و عاقبت به خیری در مجموع دعاهایی که در زیارتنامه ایشان وارد شده است سهم بسزایی دارد.

استاد هدایتی اظهار داشت: نکته دیگر این است با مطالعه زندگی ذوات مقدسه معصومین علیهم السلام متوجه می شویم که هر معصومی خصوصا در مواقعی به خطر نزدیک می شده است بهترین خوبان عالم با او همراه بوده اند از دید علم دنیایی این کار درستی نیست چون به هر حال اگر قرار باشد یکی در معرض هجوم خطر قرار بگیرد دیگران که تالی تلو او هستند نباید در کنار او باشند تا اگر اتفاقی افتاد جبران پذیر باشد ولی می بینیم که در تاریخ ائمه علیهم السلام بر عکس بوده است یعنی همراه هر معصومی بهترین خوبان آن عصر هم وجود داشته اند مثلا حضرت ابالفضل العباس علیه السلام به همراه دیگر خوبان عالم در کنار اباعبدالله الحسین علیه السلام بودند.

وی خاطرنشان کرد: در جنگ احد هم امیرالمومنین علیه السلام به همراه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می جنگیدند و این مساله در تاریخ اهل بیت علیهم السلام به کثرت دیده می شود دلیل این مطلب این است که معصوم مانند خورشید است و شعاع این خورشید را نمی شود از آن جدا کرد و مهم ترین ارزش و عظمت اشخاصی مثل قمر بنی هاشم و زینب کبری و حضرت فاطمه معصومه و حضرت شاهچراغ علیهم السلام این است که در آنها از معصوم جدا شدن و فاصله انداختن نبوده است این مطلب حاکی از عظمت شان این بزرگواران و امام زادگان است.

این استاد حوزه علمیه بیان داشت: در هر مرتبه ای از حیات این دنیا ضابطه اصل است یعنی به قدری ضابطه اصل است که رابطه مذمت شده است قوانین و قاعده و چارچوب ها حرف اول را می زند بعضی هستند که در برخی موارد رشد آنها مافوق ضابطه است یعنی با رابطه شکل می گیرد. در این عالم رابطه ای وجود دارد که خیلی بهتر از ضابطه است، ضابطه این است که انسان سواد بیاموزد درس بخواند و کلاس رود اما در مورد نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم رابطه آبروی ضابطه را از بین برده است.

وی تاکید کرد: ضابطه می گوید اگر مریض می شوی به نزد پزشک برو و درمان شو ولی گاهی اوقات طبیب و دارو مقصر نیست و به او می گویند به سراغ رابطه برو. تا چندی پیش روبروی ایوان آینه حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها بر روی کاشی دیوار مشرف به حرم مطهر اشعاری را نوشته بودند که به خاطر توسعه حرم مطهر این اشعار را کندند: «رواق حکمت این جا    کاخ سبط مصطفی آن جا    اشارت دردمندان را دوا این جا شفا این جا    در این جا طب یونانی به تشریح اروپایی    فرامین الهیات و آیات خدا این جا» به اعتقاد همه ادیان از ضابطه به رابطه نمی شود رسید مگر این که آشناکننده ای پیدا شود و به این مسیر آشنایی دهد آن آشناکننده طبق نظر همه ادیان الهی خدا است.

استاد هدایتی اظهار داشت: آن کسانی که محتاج به این آشنادهنده هستند مردم هستند و آن رابطه منقول رشد دهنده، آن واسطه ای است که معصوم باشد. در زیارتنامه ای که از وجود نازنین امام رضا علیه السلام درباره حضرت معصومه سلام الله علیها رسیده است از خداوند متعال می خواهیم سنخیت به معصوم علیه السلام را به ما هم مرحمت کند که ما هم بتوانیم به همان شکل، روش، راه و مسیری رویم که آنها در آن قرار دارند.

وی خاطرنشان کرد: مرحوم امام رضوان الله تعالی علیه می فرمودند که اگر صد مجتهد لایق و عادل جمع می شدند نمی توانستند کتاب جواهر را بنویسند در حالی که این کتاب را یک نفر نوشته است انسان معمولی نمی تواند این کار را انجام دهد بلکه باید از این قاعده و ضابطه بیرون آید.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: مطلب آخر در زیارتنامه حضرت معصومه سلام الله علیها این است که از خداوند متعال می خواهیم حشر ما را با معصوم علیه السلام قرار دهد گاهی رابطه است ولی حشر نیست یعنی زمانی آشنایی به حشر تبدیل می شود که یک خانواده و یک زندگی و یک حشر محرمانه دوستانه اتفاق افتد و انسان به گونه ای با آنها قاطی شود که انگار از خود آنها است و به جایی می رسد که رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم دیگر به سلمان سلمان فارسی نمی گویند بلکه می گویند سلمان محمدی.

وی افزود: در این زیارتنامه شریف اجازه درخواست ورود به حوض کوثر به شکل خاص و محترم و مهمان وار داده شده است نه گداوار به تعبیر روایات پنجاه هزار سال آخرتی که هر روزش به اندازه عمر دنیا است پیش روی ما است صحرای قیامت پنجاه و دو قسمت است و تنها یک قسمت از این صحرا گلزار است، حضرت علی علیه السلام سایه پر ملاطفت خودشان را کنار حوض کوثر می گسترانند و تشنگان حضرتش را سیراب می کنند، در این صحرا آبی است که بر سر آن به اندازه ستاره های آسمان جام است عده ای گدایانه و ملتمسانه و عده ای هم مکرمانه.

استاد هدایتی در انتهای سخنانش اظهار داشت: در زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها خواسته شده است که ورود در حوض کوثر را مکرما مثل کسی که قسمتی از حوض کوثر متعلق اوست و دست اندرکار و شریک است به او دهند و خواسته شده است از ظرفی که حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از حوض کوثر می نوشند آن ظرف و آن لیوان را حضرت به دست گیرند و مانند والدین مهربان به شیعیانشان مرحمت کنند و آن قدر این امر خصوصی باشد که انگار آن شخص خلیل خدا شده است./260/20/21