حضرت معصومه سلام الله علیها بر این نکته تاکید داشتند که افرادی که خدمت ایشان می رسیدند را به سمت مهاجرت به سمت امام رضا علیه السلام سوق دهند و نسبت به این نکته نیز تاکید می کردند که افراد همیشه باید در مسیر ولایت و به دور شمع وجود امام اجتماع کنند.

استاد ابوالقاسم مقیمی حاجی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در رابطه با شخصیت حضرت فاطمه معصومه علیها السلام تا جایی که از تاریخ و روایات مطالبی به ما رسیده است می توانیم ویژگی ها و صفاتی را برای آن حضرت ذکر کنیم، یکی از نکاتی که از آن حضرت نقل شده است، ویژگی محدِّث بودن و راوی روایات بودن آن حضرت است، در کتب روایی محمد بن محمد جزری شافعی حدیثی را نقل می کند و سند آن را به حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها می رساند همچنین در باب وصایت امیرالمومنین علیه السلام و تثبیت و جایگاه غدیر از این بانوی با فضیلت روایاتی به دست ما رسیده است و ایشان هم مطالبی را در تبیین بحث غدیر فرموده اند.

وی افزود: در مورد مقام علمی آن حضرت اشاره به واقعه ای جالب توجه است، زمانی عده ای از شیعیان به مدینه می آیند و قصد دیدار با حضرت موسی بن جعفر سلام الله علیه را داشتند اما ایشان در سفر بودند و امام رضا علیه السلام هم در شهر مدینه نبودند، آنها سوالات و پرسش هایی را به همراه خودشان از طرف شیعیان آورده بودند، زمانی که مطلع می شوند حضرت موسی بن جعفر و فرزند ایشان امام رضا علیهما السلام در شهر حضور ندارند و باید با دست خالی و بدون پاسخی برای پرسش ها بازگردند از این امر مکدر و ناراحت می شوند، در این جا نقل شده است که حضرت معصومه سلام الله علیها که در سنین نوجوانی بودند، پرسش ها را از آنها می گیرند و پاسخ های آن پرسش ها را در برابر آنها می نویسند و به شیعیان می دهند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: شیعیان هنگام خروج از شهر با امام کاظم علیه السلام برخورد می کنند و پاسخ سوالاتی که حضرت معصومه سلام الله علیها داده بودند را به حضرت نشان می دهند، آن حضرت زمانی که چشمشان به سوالات و پاسخ های درست حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها می افتد، این جمله معروف فداها ابوها را می فرمایند این واقعه نشان می دهد که آن حضرت از سنین نوجوانی هم دارای فضل و کمالات بودند و از خرمن معرفت پدر بهره های وافی و کامل را بردند.

وی اضافه کرد: زمانی که امام رضا علیه السلام مجبور شدند از شهر مدینه به مرو هجرت کنند و آن حضرت این کوچ اجباری را در سال دویست هجری پذیرفتند، ایشان در آن سال اهل و عیال خود و کسی از بنی هاشم را به همراه خود نبردند و تنها رفتن ایشان به مرو اشاره ای به این مطلب داشت که این کوچ، کوچی اجباری است، کما این که آن حضرت در حال خروج نیز بر این امر تصریح داشتند.

استاد مقیمی حاجی اظهار داشت: مسیری که حکومت امام رضا علیه السلام را از آن عبور می دادند، مسیری بود که از شهرهایی که محل استقرار و تجمع شیعیان بود عبور نمی کرد و ایشان را از مسیر معروفی که از قم و ری می گذشت عبور ندادند و آن حضرت را از مسیر اهواز و یزد به سمت نیشابور بردند تا با شیعیان کمتری در این مسیر برخورد کنند اما همان طور که در تاریخ ثبت است در این مسیر حرکت نیز آن حضرت افراد شهرهای دیگر را به سوی خود جذب می کردند.

وی اضافه کرد: زمانی که امام رضا علیه السلام در سال دویست این هجرت و کوچ اجباری را داشتند، شیعیان و دوستداران و خاندان آن حضرت هم قصد ملحق شدن به آن حضرت را می کنند اما حکومت از تجمع شیعیان در کنار آن حضرت و به ویژه از پیوستن خاندان ایشان به آن حضرت ممانعت می کند تا این که این حرکت یک سال به تعویق می افتد؛ در نهایت آنها توانستند این مهاجرت را در سال 201 هجری قمری انجام دهند.

وی تاکید کرد: حضرت معصومه سلام الله علیها بر این نکته تاکید داشتند که افرادی که خدمت ایشان می رسیدند را به سمت مهاجرت به سمت امام رضا علیه السلام سوق دهند و نسبت به این نکته نیز تاکید می کردند که افراد همیشه باید در مسیر ولایت و به دور شمع وجود امام اجتماع کنند و لذا خودشان هم با این که در آن زمان وسایل حرکت و انتقال از مدینه به خراسان بسیار مشکل بوده است به همراه تنی چند از برادران و دیگر شیعیان به سمت مرو حرکت می کنند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: حضرت معصومه سلام الله علیها از مسیری به سمت مرو حرکت کردند که بتوانند افراد دیگر و شیعیان را هم ملاقات کنند و آنها را هم به سمت امام رضا علیه السلام سوق دهند لذا از مسیر کوفه، بغداد، شهر ری که شهرهایی شیعه نشین بودند، حرکت کردند. حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها در این مسیر در اطراف ساوه دچار مشکلات و درگیری هایی شدند که سبب آزردگی روحی آن حضرت و انتقالشان به قم شد که پس از مدت کوتاهی در این شهر ارتحال یافتند.

وی افزود: اگر بخواهیم به مقام و منزلت معنوی و عرفانی آن حضرت پی بریم باید به این نکته توجه کنیم که سه امام معصوم علیهم السلام نسبت به زیارت ایشان توصیه کرده اند که این مطلب نشان دهنده مقام والای ایشان در نزد معصومین علیهم السلام است، در حدیثی امام صادق علیه السلام پس از اشاره به حرم الهی در مکه، حرم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در مدینه، حرم امیرالمومنین علیه السلام در کوفه، از قم یاد می کنند و می فرمایند: « ُقْبَضُ فِيهَا امْرَأَةٌ مِنْ وُلْدِي اسْمُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُوسَى وَ تُدْخَلُ بِشَفَاعَتِهَا شِيعَتِي الْجَنَّةَ بِأَجْمَعِهِم». زنى از فرزندان من در قم از دنيا مى رود كه اسمش فاطمه دختر موسى علیهما السلام است و به شفاعت او همه شيعيان من وارد بهشت مى شوند(بحارالانوار،ط بیروت 57/ 228) و به این واسطه شیعیان را به زیارت این بانوی با فضیلت ترغیب کردند.

وی ادامه داد: سعد از امام رضا علیه السلام نقل کرده که فرمود: «يا سَعد مَن زَارَها فَلهُ الجَنّة» (بحارالانوار 57/ 228) امام جواد علیه السلام در مورد زیارت ایشان می فرمایند: «عَنِ ابْنِ الرِّضَا قَالَ: مَنْ زَارَ قَبْرَ عَمَّتِي بِقُمَّ فَلَهُ الْجَنَّةُ». (کامل الزیارات،324). فلذا ایشان از معدود امامزادگانی است که زیارتنامه منصوصه دارند که این مطلب هم نشان دهنده عظمت و شان والای آن حضرت است.

استاد مقیمی حاجی در انتهای سخنانش بیان داشت: حضرت معصومه سلام الله علیها شخصیتی هستند که به نص روایات و زیارت صحیح، مقام شفاعت و وسعت در شفاعت دارند به شرطی که زیارت ایشان «عارفاً بحقها» ( بحارالانوار ٤٨/ 317) یعنی همراه با عرفان به حق ایشان باشد. مقام و منزلت آن حضرت به گونه ای است که افراد دعوت شدند که در مقام معنوی و عرفانی آن حضرت به ایشان التفات کنند که آن حضرت با وجود این که سن کمی داشتند چه مسیر معنوی و عرفانی را طی فرموده اند تا به این مقام رسند حتی روایتی داریم که بیان می کند لقب معصومه را امام رضا علیه السلام به ایشان داده اند(زادالمعاد547) و آن حضرت توانسته اند به این مقام رسند که امروزه طی قرن ها علمای ربانی بزرگ و مراجع عظام افتخار همجواری ایشان و تدریس در مضجع شریف ایشان را دارند. ان شاءالله بتوانیم از عنایات و لطف آن حضرت بیش از پیش بهره مند شویم./260/21/20