عامل دیگری که در عصر امام حسن مجتبی علیه السلام مهم است وجود شخص معاویه است که هم از نظر تظاهر به اسلام هم از نظر ثروت و موقعیت و هم از نظر نیرنگ و حیله موجود عجیبی است که به سادگی نمی شود با او مقابله کرد.

استاد سعید ملکی دیزیچه در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: آن چه در مورد شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام مشهور است روز 28 ماه صفر است اما در مورد تاریخ شهادت این بزرگوار تاریخ دیگری هم وجود دارد که بعضی از بزرگان بر این مطلب عنایت دارند و این تاریخ را بیشتر مطابق با واقع می دانند که عبارت است از هفتم ماه صفر لذا در برنامه ها و مراسمی که دارند بخصوصه برای امام مجتبی علیه السلام بر این روز عنایت ویژه دارند و بیشتر در این روز مراسمات ایشان را برگزار می کنند.

وی افزود: مساله بسیار مهم دوران امام حسن علیه السلام صلح ایشان با معاویه است که تا به امروز هم منشا شبهه و اشکال می باشد که برخی وقتی حضرت صلح کردند و آن برنامه بین آن حضرت و معاویه پیش آمد جای سوال برایشان بوده و هست که چرا امام مجتبی علیه السلام این گونه عمل کردند و این که چرا قیام نکردند در حالی که این سوال درست نیست چون ایشان امامی معصوم بودند و خودشان به تکلیف و وظیفه شان واقف بوده اند و دیگر این که طبق آن چه که در تاریخ آمده است امام مجتبی علیه السلام مقدمات مقابله با معاویه را فراهم کردند ولی به خاطر بی وفایی و بی بصیرتی مردم تن به صلح با معاویه دادند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: مردم زمان امام مجتبی علیه السلام همان مردمی هستند که در زمان امیرالمومنین علیه السلام بودند و در جنگ ها و برنامه های دیگر همراهی کافی و بصیرت لازم را نداشتند تا با امام زمانشان همراهی کنند در زمان امیرالمومنین علیه السلام این آدم ها امتحانشان را دادند تا جایی که امیرالمومنین علیه السلام لب به سرزنش آنها باز کردند، امام حسن علیه السلام در زمان خودشان با چنین افرادی روبرو هستند و آنها کسانی هستند که وقتی مقدمات مقابله و مقاتله با معاویه فراهم شد، فریب خوردند و به طرف معاویه رفتند.

وی اضافه کرد: طبق آن چه که در تاریخ نقل شده است، این افراد به معاویه پیغام می دهند که اگر تا نزدیک کوفه بیایی ما حتی امام مجتبی را سالم و دست بسته به تو تحویل می دهیم مسائلی از این قبیل در مورد شرایط زمان امام حسن علیه السلام وجود دارد که در تاریخ به صورت مفصل آمده است، اینها مقدمات تحمیل صلح بر امام حسن علیه السلام است که عامل مهم در این جهت بی بصیرتی مردم است و این بی بصیرتی در هر زمانی در جامعه اسلامی پیش آید قطعا آثار سوء خودش را دارد.

استاد ملکی دیزیچه بیان داشت: عامل دیگری که در عصر امام حسن مجتبی علیه السلام مهم است وجود شخص معاویه است که هم از نظر تظاهر به اسلام هم از نظر ثروت و موقعیت و هم از نظر نیرنگ و حیله موجود عجیبی است که به سادگی نمی شود با او مقابله کرد لذا است که اگر این سوال برای برخی پیش بیاید که چرا امام حسن علیه السلام در مقابل معاویه دست به شمشیر نبردند به خاطر این است که اولا مقدمات فراهم شد ولی مردم بی وفایی کردند و ثانیا این که خود معاویه انسانی است که به سادگی قلع و قمعش امکان پذیر نیست تا جایی که در ارتباط با این مساله امام حسین علیه السلام که مرد پیکار و مبارزه بودند، ده سال از دوران امامتشان در زمان همین معاویه سپری کردند و همان راهی را رفتند که امام حسن علیه السلام اختیار کرده بودند.

وی افزود: امامت امام مجتبی علیه السلام از سال 40 هجری شروع شد و شهادتشان در سال 50 هجری رقم خورد یعنی دوره امامت ایشان ده سال است. امامت امام حسین علیه السلام از سال پنجاه شروع شده است و تا سال 61 هجری ادامه یافته است یعنی یازده سال طول کشیده است که ده سال از این دوران امامت امام حسین علیه السلام در زمان معاویه است و امام حسین علیه السلام دست به شمشیر نبردند و قیام نکردند چون می دانستند که معاویه در مقابلشان قرار دارد و اگر دست به شمشیر می بردند و خونشان ریخته می شد، آن ثمره ای که این خون باید برای اسلام می داشت بر آن مترتب نمی شد لذا در این ده سال همان راهی که امام حسن علیه السلام اختیار کرده بودند ایشان هم اختیار کردند.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش بیان داشت: وقتی دوران معاویه به سر آمد یزید به خلافت رسید که انسانی بی تجربه بود و زندگی اش را به عیش و نوش می گذراند، امام حسین علیه السلام به راحتی در مقابل او قیام کردند و آن قیام خونین که برای همیشه چراغ اسلام را فروزان نگه می دارد را رقم زدند./260/22/20