استاد سید حسین فاطمی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «بازگشت به مسجد، راهکار آرامش و قوام اجتماعی» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به نقش بی ‌بدیل مسجد در تأمین آرامش و استحکام جامعه، اظهار داشت: هیچ فطرت سالمی در برابر خانه معبود خویش صف ‌آرایی نمی ‌کند. گرایش به مسجد، تحمیل بیرونی نیست، بلکه اقتضای درونی انسان طالب آرامش و عدالت است. مسجد محل انس، التیام و بازسازی روحی انسان است؛ جایی که فرد خسته از فشارهای بیرونی، به مأمن اصلی خود باز می‌ گردد.

وی افزود: یکی از خطاهای بنیادین، تبدیل مسجد از پناهگاه به مسئله است. مسجد ذاتاً حلّال مشکلات است، نه خود مشکل. همان‌ گونه که بیمار برای درمان به پزشک پناه می ‌برد، مؤمن نیز باید برای حل مسائل دنیوی و اخروی به مسجد روی آورد، نه با آن وارد تقابل شود.

استاد دانشگاه فرهنگیان با اشاره به آیه «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا» خاطرنشان کرد: تجربه نشان داده بسیاری از بحران‌ های روحی و اجتماعی، ریشه در گسست از خانه خدا دارد.

استاد فاطمی، ریشه تعارض با مسجد را نه در ذات آن، که در ناآگاهی از کارکردهای چندلایه آن دانست و گفت: مسجد نهادی تمدنی است که در طول تاریخ نقش هدایت، اصلاح، بسیج اجتماعی و دفاع از حق را ایفا کرده است. بی‌توجهی به این هویت جامع، موجب قضاوت‌های نادرست و برخوردهای معارضانه می ‌شود.

وی با اشاره به آیه «جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاس» تصریح کرد: مسجد همواره کانون قیام، اعتراض و مقاومت آگاهانه و اخلاقی بوده است. هر مقاومتی اگر از این پایگاه جدا شود، به انحراف یا شکست می‌انجامد.

استاد حوزه علمیه قم با هشدار درباره پیامدهای بی ‌حرمتی به مسجد، گفت: وظیفه مؤمن، پاسداری از مسجد است. توهین به خانه خدا، علاوه بر خواری دنیوی، عذاب اخروی در پی دارد، هر چند خداوند در دنیا توبه ‌پذیر است. راه برون ‌رفت از بحران ‌های کنونی، بازگشت آگاهانه و مسئولانه به مسجد است؛ چرا که مسجد محور قوام، آگاهی و سلامت جامعه است.

استاد سید حسین فاطمی در پایان گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید یکی از دلایل بی حرمتی به مساجد بحث حب و بغض است. استدلال و توضیح عقلی جای حب و بغض را نمی‌گیرد. دشمن در ایجاد بغض نسبت به مقدسات، افراد و مکان‌های خاص مثل مسجد و حسینیه تلاش بسیاری کرده چون این‌ها محلی برای تولید و گسترش محبت به دین و خداست. اینجاست که کم‌کاری نسبت به مساله حب و بغض روشن تر می‌شود. خصوصا که این روش محبت، سیره اهل بیت علیهم السلام بوده، آنجا که در برابر دشنام و رفتارهای تند افراد کم اطلاع و نادان، رفتار محبت آمیز داشتند و با همین رفتار باعث جذب آنان شدند. پس بر اهالی مسجد است که محبت را عمومی کنند و این احساس را به نسل جدید منتقل کنند.