استاد سید عباس سید کریمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نکات توحیدی از آیه 110 سوره مائده» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در سوره مبارکه مائده می خوانیم: «إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ؛ به یاد بياور هنگامى را كه خداوند به عيسى بن مريم گفت: «ياد كن نعمتهایى را كه به تو و مادرت بخشيدم! زمانى كه تو را با «روح القدس» تقويت كردم؛ كه در کودکی در گاهواره و در میان سالی، با مردم سخن مى ‏گفتى؛ و هنگامى كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم؛ و هنگامى كه به فرمان من، از گِل چيزى به شکل پرنده مى ‏ساختى، و در آن مى ‏دميدى، که به فرمان من، پرنده‏ مى ‏شد؛ و كور مادرزاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى‏ دادى؛ و مردگان را به فرمان من زنده مى ‏كردى؛ و نیز به یاد بیاور هنگامى را كه بنى ‌اسرائيل را از آسيب رساندن به تو بازداشتم؛ در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست!» (مائده :110)

نکات توحیدی:

استاد سید کریمی اظهار داشت: قابل توجه است که هم درست کردن شکل پرنده را و هم دمیدن در روح در آن را به اذن خدا مقید کرده است.

وی افزود: این پرسش مطرح می شود که از گل  شکل پرنده درست کردن که کار همگان است و اختصاص به عیسی ندارد؛ پس چرا آن را از تعمت هایی می شمارد که به عیسی داده  ومنوط باذن خدا هم کرده است. شاید جواب این باشد که عیسی از گل مانند دیگران شکل پرنده که ماده آن گل باشد درست نمی کرده است؛ بلکه  پرنده بود که قبل از دمیدن روح همه اجزاء پرنده را از قلب وریه ومانند آن از گوشت بوده و مانند پرنده مرده بوده و با دمیدن روح پرواز می کرده است.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: شاید پاسخ دیگر آن باشد که شکل پرنده بوده وبا نفخ روح همه اجزاء وجوارح را  پیدا می کرده  وجهت این که مقید به اذن کرده این است که نشان دهد ساختن ظاهر  پرنده هم با قدرت خداوند است. گرچه اختصاص به عیسی ندارد، ولی هر کس درست کند، با قدرت خدادادی درست کرده است. این نشان می دهد  که نه تنها دمیدن را  به اذن خداست، بلکه درست کردن شکل هم بستگی به قدرت خدا دارد.

وی تأکید کرد: یکی دیگر از نکات توحیدی قابل برداشت از این آیه شریفه آن است که معجزه های پیامبران نشان دهنده قدرت پشت صحنه خداوند متعال است. کسی که می بیند عیسی که در ظاهر مانند انسان های دیگر است، در یک لحظه گِلی را به پرواز در می آورد؛ موجود بی جانی را جاندار می کند و یا کور مادرزاد را بینا می کند و یا مرض لاعلاج پیسی را بدون بکار بردن دارویی شفا می دهد؛ و یا مرده را در جا زنده می کند. پی می برد منبع این قدرت در جای دیگری است. به دیگر سخن پی می برد این قدرت و توانایی  تکیه بر قدرت ماورایی دارد. که توان بر همه چیز دارد. آن قدرت مطلق  اذن داده است چنین بشود و این اذن یکی از اذن های بی نهایت او در جهان وجود است؛ به عبارت دیگر معجزه کار خدایی است و از این رو معجزه کننده مرتب یاد آوری می کند این معجزه  «باذن الله »است  تا بینندگان دچار اشتباه نشوند و مخلوق را به جای خالق عبادت نکنند.

استاد سید عباس سید کریمی اظهار داشت: در سوره مبارکه آل عمران، آیه 49 می خوانیم: «وَ رَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُونَ وَ مَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ؛ و به رسالت و پیامبری به سوی بنی اسرائیل می فرستد که [به آنان گوید:] من از سوی پروردگارتان برای شما نشانه ای [بر صدق رسالتم] آورده ام؛ من از گِل برای شما چیزی به شکل پرنده می سازم و در آن می دَمم که به اراده و مشیّت خدا پرنده ای [زنده و قادر به پرواز] می شود؛ و کور مادرزاد و مبتلای به پیسی را بهبود می بخشم؛ و مردگان را به اِذن خدا زنده می کنم؛ و شما را از آنچه می خورید و آنچه در خانه هایتان ذخیره می کنید خبر می دهم؛ مسلماً اگر مؤمن باشید این [معجزات] برای شما نشانه ای [بر صدق رسالت من] است» (آل عمران: 49) در روایات ذکر گردیده که یکی از آنها داستان جوانی بود که عیسی زنده کرد و به مدت 20 سال زندگی نمود.

این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: در آغاز  آیه می فرماید: ای عیسی   بیاد آور  نعمت هایی که من به تو و مادرت دادم، در ادامه آیه تنها به ذکر نعمت هایی که به عیسی داده  بسنده کرده است و سخنی از اعطاء نعمت به مریم نکرده است؟  قاعده اقتضا می کرد که از نعمت های داده شده به مادرش هم ذکری به میان می آورد ولی چنین نکرده است؟ شاید جهتش این باشد که نعمت های فرزند برای والدین نیز نعمت به حساب می آید. سربلندی فرزند سربلندی والدین هم هست؛ چنانچه خواری فرزند خواری والدین نیز می باشد.

وی یادآور گردید: انسان باید به یاد بیاورد نعمت هایی  که خدا به والدینش داده  و خدا را بر آن نعمت ها سپاس بگذارد؛ اگر والدین مسلمان بوده اند و شیعه بوده اند و از برکت تربیت آنها ما مسلمان شدیم. خدا را شاکر وقدردان والدین باشیم. اگر والدین ما برای دینداری و تدین ما زحمت هجرت را  از مکان ناسالم به مکان سالم  متحمل شده اند قدردان آنها باشیم و رنج و زحمت های آنها را فراموش نکنیم.