یکی از چیزهایی که برای رژیم ایران مهم بود و بسیار هم مفهوم داشت چگونگی برخورد علمای عراق با امام بود، علامه امینی به مناسبت ورود امام به نجف کتابخانه امیرالمومنین علیه السلام را یک هفته چراغانی کردند.

استاد محسن احمد آخوندی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، ضمن بیان این نکته که یکی از دغدغه های مهم علامه پاسخگویی به شبهات روز بود، خاطرنشان کرد: یکی از دغدغه های علامه این بود که مرکزی به وجود بیاید که در آن مرکز همه شبهات روز جمع آوری شود و در اختیار یک عده محقق قرار بگیرد و آن محققین هم دغدغه دیگری غیر از پاسخگویی به آن شبهات نداشته باشند لذا این فکر که متاسفانه در عده ای بود که در زمان غیبت باید دست روی دست گذاشت و در مقابل آنچه که پیش می آید تسلیم بود و آن وظیفه ای که یک شیعه دارد انجام نداد یقینا ایشان از آن مبرا بود.

وی ادامه داد: هر حرکت فرهنگی بخواهد به وجود بیاید و بخواهد به افراد و جامعه رشد دهد و سطح فکری آن ها را بالا ببرد ایشان استقبال می کرد.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم و نوه دختری علامه امینی تاکید کرد: بعد از این که حضرت امام این حرکت را آغاز و نهضت را شروع کردند و به عراق تبعید شدند یکی از چیزهایی که برای رژیم ایران مهم بود و بسیار هم مفهوم داشت این بود که ببیند برخورد علمای عراق با امام چگونه خواهد بود فلذا مرحوم علامه به مناسبت ورود امام به نجف کتابخانه امیرالمومنین علیه السلام را که تحت اشراف ایشان بود چراغانی می کنند و به مدت یک هفته این چراغانی ادامه پیدا می کند.

وی ادامه داد: ایشان با این کارشان نشان می دهند که هر کس در راستای رشد و تعالی افراد و خارج نمودن از سیطره استعمار و افکار استعماری تلاش کند ایشان استقبال خواهد کرد.

استاد احمد آخوندی افزود: یکی از ویژگی های مهم علامه این بود که اهتمام ویژه ای به تعلیم و رشد فکری افراد داشت و در تمام جلساتشان سعی می کردند این مسأله را به دیگران القا کنند به طور کلی می توان گفت روحیه ایشان روحیه ای بود که با هر حرکت و انقلابی که در جهت اصلاح باشد سازگار بود.

وی ادامه داد: در این زمینه بزرگان مواردی را از ایشان نقل کرده اند که بنده اطلاع کاملی ندارم مثلا ذکر می کنند که ایشان در سفری که به مشهد داشته و مدتی در یکی از ییلاقهای مشهد مشغول مطالعه و تحقیق بوده اند چون دعب ایشان هم همین بود که در یک فضای دنج و خلوتی به دور از رفت و آمدها و ملاقات های وقت گیر مشغول کارهای علمی تحقیقی می شدند گاهی هم عده ای از علما و بزرگان به دیدار ایشان می رفتند، یک بار در آن گفتگوها، سخنی از شرایط زمانه و مشکلات روزگار طاغوت به میان می آید مخصوصا مفاسد اخلاقی و فرهنگی که در جامعه حکمران شده بود و ایشان هم که خود سینه پر دردی از اوضاع داشته اند نسبت  به این جریانات موضع گیری کرده و در همان جا به نقل بعضی از آقایان این جمله را فرموده بودند که من آقای خمینی را به عنوان ذخیره ای برای شیعه می دانم ایشان از احساسی که از حرکت امام به دست آورده بودند این سخن را گفته بودند./210/22/20