به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، رهبرانقلاب در جلسه درس تفسیر قرآن با اشاره به ترجمه آیاتی از سوره توبه فرمودند: برپایه‌ی سنّت الهی، در مصاف کفر و ایمان، کفر و کافر روزبه‌روز ضعیف‌تر و ذلیل‌تر میشوند و برایشان دوام و بقا و سرانجامی نیست.

درمقابل، حق رو بِه گسترش و تعالی است تا آن زمان که بهدست حضرت مهدی(علیه‌السلام) تمام زمین را فراگیرد و دین خدا در همه‌جا حکم‌فرما شود و از باطل اثری نماند.
توجّه به این نکته لازم است که گاه پیشرفت، بد معنا میشود. در طیّ مسیر حق، فراز و نشیبهایی وجود دارد و گاه به‌ظاهر حق مغلوب میشود یا عقب برمیگردد و باطل پیشروی میکند، ولی در واقع برای پیشرفت حق، چنین بازگشتهایی لازم مینماید؛ باشد که اهل ایمان هوشیارتر شوند.

فرودها از لوازم پیشرفت هستند و این همانند کندنِ زمین برای بالابردنِ ساختمان است که این پایین آمدن برای پی‌ریزی بنا لازم است. نگاه به پیشرفت باید کلّی و به مجموع، سمت‌وسو و برآیند آن باشد، و نباید تغییر مسیرهای موقّتی و زودگذر ملاک قضاوت قرار گیرد. تمام فرهنگها و اختراعات و اکتشافات همین‌طور پیشرفت میکنند.

گاهی انسان برای ورود در کاری، آمادگی‌های روحی و جسمی و مالی را دارد و گاهی نه. عذرهایی مثلِ نداشتن نشاط و شوق لازم برای انجام کار، تهی‌دستی و عائله‌مندی، گرفتاری کسبی و شغلی، پیری و از دست‌ رفتن نیروی جوانی، که این‌همه سبب میشود انسان خود را برای انجام کارهای مهمّی چون جهاد، حاضر و آماده نبیند، باعث سنگینی و کُند ‌شدن او در قیام به انجام وظیفه میشود، تا‌ جایی ‌که واقعاً خود را معذور میداند و میگوید: «من سنگین هستم، سبُکها بروند.»؛ ممکن است کودکان من بی‌سرپرست شوند، ولی فلانی عائله ندارد و سبُک است و میتواند در جنگ شرکت کند؛ یا من صبح تا شب گرفتار تجارتم، پس نمیتوانم در جنگ حاضر شوم.

در این دستور همگانی، آیه میفرماید: «در جهاد که آینده‌ی شما و حیات اجتماعی‌تان و نیز پیشرفت فکر و هدف شما و ادامه‌ی راهتان بسته به آن است، چنین بهانه‌های جزئی و کوچک را موردِ نظر قرار ندهید و سبُک و سنگین در این راه قدم بردارید، که این برای شما بهتر است.»اینجا آیه‌ی قرآن روی همین نکته‌ی حسّاس که معمولاً پای همه آنجا لنگ است، دست میگذارد؛ یعنی شما با همین گرفتاری‌هایی که دارید، باید حرکت کنید./260/12/