استاد علیاکبر اصفهانی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی «نشست دورهای اساتید» به موضوع «اهمیت تداوم حضور مردم در تجمعات مردمی» پرداخت و این حضور را در شرایط کنونی، ضرورتی انکارناپذیر برای صیانت از مذهب و وطن دانست.
/270/260/22/
تجمعات مردمی؛ از منظر تکلیف شرعی و ملی
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به تداوم بیش از ۱۶۰ شب تجمعات مردمی در سراسر کشور، در پاسخ به کسانی که خواستار توقف این حضورها هستند، اظهار داشت: حضور مردم در این تجمعات، نه تنها لازم، بلکه واجب است. همانگونه که در تشییع جنازه بزرگان و شخصیتهای دینی، حضور همگان برای حفظ مذهب و مملکت واجب است، حضور در میدان و خیابانها نیز در شرایط فعلی، یک "واجب کفایی" است. تحت هیچ شرایطی نباید اجازه داد صحنههای مردمی خالی شود و این حضور باید تا رسیدن به اهداف مورد نظر استمرار یابد.
پاسخ به شبهات؛ هزینه در برابر امنیت ملی
این استاد حوزه علمیه در پاسخ به پرسشی مبنی بر چالشهای احتمالی نظیر هزینههای تجمعات یا احتمال کمرنگ شدن اثرگذاری در صورت تکرار، تصریح کرد: درک میکنیم که حضور در خیابانها هزینه دارد و زحمت میکشد، اما باید در نظر داشت که دشمن به طور کامل برای نابودی مذهب و میهن ما کمر همت بسته است. لذا در برابر تهدیدهای جدی، این هزینهها در برابر امنیت ملی ناچیز است.
وی در مقام تفکیک میان مکانهای عبادتی و تجمعات خیابانی اظهار داشت: حضور در مساجد و حسینیهها بسیار لازم و ارزشمند است، اما این موضوع نباید جایگزین حضور در خیابانها شود. تا زمانی که سایه جنگ و تهدید از سر ایران برطرف نشده است، حضور فعال مردمی در میدانها ضرورت دارد.
رویکرد جامعنگار؛ ایران برای همه ایرانیان
استاد اصفهانی در پاسخ به پرسشی درباره «تصفیه تجمعات» و محدود کردن حضور به طیفهای خاص، با تأکید بر پذیرش تکثر عقاید در جامعه، خاطرنشان کرد: ایران متعلق به همه ایرانیان است؛ فارغ از اینکه شیعه باشند یا سنی، مسیحی یا یهودی. حفظ ایران، یک تکلیف واجب است و اولویت اول ما باید صیانت از این میهن باشد تا بتوانیم مذهب و ناموس خود را نیز حفظ کنیم.
وی در تحلیل علت فاصله برخی اقشار با این تجمعات، به ضعف در حوزه فرهنگی اشاره کرد: ما در سالهای پس از انقلاب، برای بسیاری از امور هزینه کردیم اما متأسفانه در حوزه "کار فرهنگی" و همچنین در بهبود معیشت مردم، آنگونه که باید عمل نکردیم. اگر روی فرهنگ و معیشت تمرکز میشد، پیوند مردم با این تجمعات مستحکمتر میماند.
این استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: هر فردی با هر سلیقه، مرام و عقیدهای، اگر دغدغه حفظ ایران را داشته باشد، حضورش در این تجمعات پذیرفته است و نباید با نگاههای تکبعدی، فضای حضور مردمی را محدود کرد.
ضرورت شعارهای وحدتآفرین و جامعهگرایی در میدان
استاد اصفهانی در پاسخ به پرسشی درباره نوع شعارها، بر لزوم اتخاذ رویکردی جامع و وحدتبخش تأکید کرد. وی اظهار داشت: شعارها در تجمعات مردمی باید بهگونهای باشد که موجب انسجام ملی شود. هر کلام یا شعاری که منجر به تفرقه، انشقاق و پراکندگی در جامعه گردد، با اهداف ما در تضاد است. ما باید شعارهایی را برجسته کنیم که مورد پذیرش همگان باشد.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به تکثر عقاید سیاسی و مذهبی در جامعه، تصریح کرد: تفاوتهای سیاسی یا تفکیک میان جریانهای مختلف، نباید مانع از همبستگی ملی شود. اولویت بنیادین ما در حال حاضر، حفظ ایران، مذهب و ناموس است و این اهداف باید فراتر از هرگونه تضادهای سیاسی یا سلیقهای قرار گیرند.
دعوت از صاحبتریبونها به پذیرش تکثر اجتماعی
استاد اصفهانی در خطاب به مدیران رسانهای و افراد صاحب نفوذ، بر لزوم «جامعهگرایی» تأکید نمود و افزود: در جامعهای با جمعیت حدود ۹۰ میلیون نفر، به همین تعداد سلیقه و اندیشه متفاوت وجود دارد. نمیتوان انتظار داشت همگان در یک نقطه واحد از تفکر باشند، اما میتوان آنها را در محور "حفظ میهن" گرد آورد. اگر ایران ما متزلزل شود، مذهب، نفوذ و امنیت ما نیز به خطر خواهد افتاد. لذا کسانی که تریبون در دست دارند باید با نگاهی جامع، تفرقهها را جمع کرده و بر نقاط مشترک تمرکز نمایند تا از هرگونه تزلزل در امنیت ملی جلوگیری شود.
پذیرش انگیزههای متنوع در دفاع از میهن (رزم خاکی)
استاد اصفهانی با اشاره به «رزم خاکی» اظهار داشت: شاید برخی از جوانان، انگیزههای متفاوتی برای حضور در جبهه داشته باشند؛ اما برای دفاع از ایران میجنگند. اگر جوانی صرفاً برای حفظ ایران میجنگد، این امری بسیار ارزشمند و پذیرفته است. ما نباید با نگاهی سختگیرانه، انگیزههای متفاوت را رد کنیم. ما در مقام راهنمایی باید با محبت و احترام رفتار کنیم؛ درست مانند پدری که فرزندش را از روی دلسوزی از آتش دور میکند. در سلسلهمراتب "امر به معروف و نهی از منکر" که در رسالههای عملیه فقها نیز آمده است، راهنمایی محترمانه شرط اساسی است. حضور هر جوانی در مسیر دفاع از میهن، گام نخست است و ما باید با روی خوش و احترام، زمینه را برای تعالی معنوی و معرفت دینی آنها فراهم آوریم، چرا که دفاع از وطن، خود گامی در جهت حفظ دین و ایمان است.