به مناسبت فرا رسیدن دهه آخر صفر، استاد مهدی غروی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «تبیین جایگاه بنده در پیشگاه حق و معصوم» پرداخت.

/270/260/21/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با تسلیت به مناسبت سالگرد شهادت این امام همام (ع) اظهار داشت: در کتاب امالی شیخ صدوق (رحمة الله علیه) از حسن بن جهم می خوانیم که به محضر امام رضا (ع) عرضه داشت: «فدایتان بشوم! بنده خیلی دوست دارم بدانم در نظر مبارک شما چه جایگاهی دارم؟» حضرت فرمودند: «ببین که من نزد تو چه جایگاهی دارم!»  

«8- حدثنا الحسين بن أحمد بن إدريس رحمه الله قال حدثنا أبي قال حدثني أبو سعيد الأدمي قال حدثني الحسن بن علي بن النعمان عن علي بن أسباط عن الحسن بن الجهم قال: سألت الرضا ع فقلت له جعلت فداك ما حد التوكل فقال لي أن لا تخاف مع الله أحدا قال قلت فما حد التواضع قال أن تعطي الناس من نفسك ما تحب أن يعطوك مثله قال قلت جعلت فداك‏ أشتهي‏ أن‏ أعلم‏ كيف‏ أنا عندك‏ فقال انظر كيف أنا عندك» (الأمالي (للصدوق)، النص، ص: 240)

استاد غروی در ادامه بیان کرد: این حدیث کوتاه، اما پربار، لایه های معرفتی متعددی از معانی اخلاقی، عرفانی و اجتماعی را در خود جای داده است و به انسان ها درس هایی درباره خدشناسی، ارتباط با اهل بیت (ع) و ارزش گذاری معنوی می آموزد.

این استاد حوزه علمیه قم با اشاره به وجود روایاتی شبیه این روایت هم در جوامع روایی یادآور گردید: در روایتی نبوی (ص) هم مضمون این روایت، می خوانیم: هر که دوست دارد بداند نزد خدا چه موقعیتی دارد، به موقعیت خدا نزد خودش توجه کند. زیرا خدای متعال، بنده را در همان جایگاهی می نهد که او خدا را نزد خود در چنان جایگاهی نهاده است. «روي‏ أن رسول الله ص خرج على أصحابه فقال ارتعوا في رياض الجنة قالوا يا رسول الله و ما رياض الجنة قال مجالس الذكر اغدوا و روحوا و اذكروا و من‏ كان‏ يحب‏ أن‏ يعلم‏ منزلته عند الله- فلينظر كيف منزلة الله عنده فإن الله تعالى ينزل العبد حيث أنزل العبد الله من نفسه و اعلموا أن خير أعمالكم و أزكاها و أرفعها في درجاتكم و خير ما طلعت عليه الشمس ذكر الله سبحانه فإنه أخبر عن نفسه فقال أنا جليس من ذكرني و قال سبحانه‏ «فاذكروني أذكركم» (البقرة: 152) بنعمتي و اذكروني بالطاعة و العبادة أذكركم بالنعم و الإحسان و الرحمة و الرضوان.» (ابن فهد حلى، احمد بن محمد، عدة الداعي و نجاح الساعي، چاپ: اول، 1407 ق؛ ص: 253)

وی در ادامه با اشاره به روایتی از کتاب «المحاسن» ابراز داشت: در این کتاب شریف می خوانیم: هر کس دوست دارد بداند که نزد خدا چه موقعیتی دارد، ببیند که خدا نزد او چه موقعیتی دارد. «عنه عن الحسن بن يزيد النوفلي عن إسماعيل بن أبي زياد السكوني عن أبي عبد الله ع عن آبائه ع قال قال رسول الله ص من أحب أن يعلم ما له عند الله فليعلم ما لله عنده» (المحاسن، ج 1، ص 392)

استاد مهدی غروی خاطرنشان کرد: شیخ صدوق در کتاب خصال جلد دوم از امیرالمؤمنین علی علیه السلام روایت می کند: هر یک از شما که می خواهد بداند چه منزلتی نزد خدا دارد، بنگرد و ببیند: اولا هنگام روبرو شدن با گناهان چه ارزشی برای خدا قائل است؛ به همان اندازه نزد خداوند تبارک و تعالی منزلت دارد؛ و ثانیا هنگامی که بر سر دو راهی دنیا و آخرت قرار گرفت، اگر کار آخرت را بر دنیا برمی گزیند، چنین شخصی خداوند را دوست دارد؛ اما اگر دنیا را برگزید، برای خدا منزلتی قائل نیست. «من اراد منکم ان یعلم کیف منزلته عند الله فلینظر کیف منزلة الله منه عند الذنوب کذلک تکون منزلته عند الله تبارک و تعالی» (خصال، ج 2، ص 617)

وی افزود: اگر کسی می خواهد بداند چقدر نزد امام معصوم علیه السلام محبوب است، باید بنگرد که چقدر امام علیه السلام را دوست دارد؛ به او توجه می کند از او اطاعت می کند و در زندگی خود، حضور معنوی امام را درک کرده است.

این استاد حوزه علمیه قم در بخش دیگری از گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید اظهار داشت: یکی از فرمایش های امام مجتبی علیه السلام پیش بینی ایشان از شرایط جامعه مؤمنین در دوره پیش از ظهور است. در فرمایش امام مجتبی علیه السلام از این دوران به اختلاف و درگیری ها اشاره شده است. و جامعه ای که قرار است پذیرای امام زمان عجل الله فرجه الشریف شود، جامعه ای پرتنش خواهد بود. حتی شاید بتوان گفت که در آخر الزمان فتنه اکبر، فتنه بین المتدینین است و مؤمنین به جان هم می افتند.

استاد مهدی غروی در ادامه بیان می کند: امام حسن مجتبی (ع) می فرماید: «گشایش و فرجی که منتظرش هستید، به وقوع نمی پیوندد؛ مگر زمانی که برخی از شما از برخی دیگر بیزاری بجویند. و یکدیگر را لعنت کنند؛ به دیگر آب دهان بیاندازند و حتی شهادت بر کفر بعض دیگر دهند.» راوی به امام (ع) عرض کرد: آخر چه خیری در این است؟ فرمود: همه خیر در این است؛ در این زمان است که قائم ما بر می خیزد و تمام این چالش ها را از میان بر می دارد.»

وی خاطرنشان کرد: از امیرالمؤمنین علی (ع) چنین نقل شده است: حضرت در حالی که انگشتان مبارک خود را در هم گره زده و در یکدیگر فرو برده بودند، فرمودند: «وقتی شیعیان اینگونه دچار تفرقه شوند، چه وضعی خواهند داشت؟» راوی عرض کرد: ای امیر مؤمنان در آن وضعیت، خیری نیست.» پاسخ داد: «تمام خیر در همان لحظه نفته است؛ زیرا در آن هنگام، قائم ما قیام خواهد کرد. او هفتاد تن از کسانی را که بر خدا و پیامبرش دروغ می بندند، جدا کرده و به کیفر مرگ می رساند؛ آنگاه خداوند مردم را بر سر امری واحد، متحد می سازد»