می شود گفت در میان عبادات تنها عبادتی که اگر واقعا انسان متعبد به آن عبادت باشد در آن ریا جایی ندارد و در اصلش ریا امکان ندارد همین روزه است.

استاد سید حسین موسوی تبریزی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: آن چه مسلم است این است که خدای متعال برای مسلمان ها سه ماه پر فضیلت قرار داده است و از ظاهر روایات بر می آید که ماه رجب و ماه شعبان مقدمه ورود به ماه مبارک رمضان هستند و انسان با آماده شدن در ماه رجب و ماه مبارک شعبان است که به استقبال ماه مبارک رمضان می رود.

وی افزود: عبادت های خاصی در ماه مبارک شعبان و رجب انجام می گیرد و روزه های این دو ماه بسیار بسیار فضیلتش بیشتر از روزه ماه رمضان است و دعاهای مخصوصی که در ماه رجب بعد از نمازها برای پاکسازی نفس انسان برای عبادت وجود دارد و همین طور دعاهایی که در ماه شعبان وجود دارد به خصوص دعایی است که مخصوص ایام شعبان است که صلوات شعبانیه گفته می شود دعاهای عالی هستند که جز برای بالا بردن روح انسانی و توجه به خدا و و تعلق به خدا و رسیدن به عز و قدس پروردگار که خواسته انسان کمتر از آن نیست، نمی باشد و لذا خداوند هم انسان را در این دو ماه آماده می کند و هم این مطلب را می رساند که ای بنده تو می توانی کاملا خدایی باشی.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: این دو ماه مقدمه خوبی است برای رسیدن به مهمانی پروردگار آن وقت این مهمانی پروردگار در ماه مبارک رمضان عبادتی هم دارد که این عبادت را پروردگار متعال مخصوص خودش کرده است با این که عبادت اصلا مخصوص پروردگار است که «الصلوة قربان‏ لكل‏ تقى‏» نماز خواندن مقرب هر انسان پاک و هر انسان وارسته به پروردگار متعال است.

وی ادامه داد: عبادت خاصی که در ماه مبارک رمضان است و تعریف خاصی در قرآن دارد که این عبادت را مخصوص پاکسازی می کند این آیه است که می فرماید: «کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تتقون» یعنی راه پاکسازی، راه تقوا و راه نگهداری انسان و راه تمرین حفظ انسان از تمام لغزش های انسانی یکی از مهم ترین هایش این صوم است و اگر صوم را به معنای واقعی معنا کنیم باید بگوییم اگر می خواهید به کل تقوا برسید راهش همین است و رسیدن به کل تقوا وقتی محقق می شود که صوم را بر تمام آن چه که در وجود انسان است تعمیم دهیم.

استاد موسوی تبریزی گفت: روزه ای تمام تقوا را محقق می کند که جسم و روح انسان را در برگیرد و همین طور که جسم انسان در روز و در ساعت های معین از خوردن و آشامیدن و از لذات جسمی و جنسی دست بر می دارد، روح انسان هم در همان لحظات باید توجه به خدا داشته باشد و وقتی که روح و جسم انسان با هم این پرهیزکاری و آمادگی را داشته باشند، تقوای واقعی حاصل می شود و به خاطر همین است که در روایت دارد که «الصوم لی و أنا أجزی به» روزه برای من است و من آن را جزا می دهم؛ نماز هم برای خدا است ولی ایثاری که در روزه است که اگر کامل باشد در روزه است در نماز نیست.

وی افزود: گاهی هم ممکن است کسی نماز را برای نشاط بدن بخواند اما روزه به تمام معنا گذشت برای خدا است و لذا ریا هم در آن راه ندارد خیلی ها ظاهرا می توانند بگویند که روزه هستند و خودشان را هم ظاهرا روزه دار نشان دهند ولی در واقع شاید روزه نباشند می شود گفت در میان عبادات تنها عبادتی که اگر واقعا انسان متعبد به آن عبادت باشد در آن ریا جایی ندارد و در اصلش ریا امکان ندارد همین روزه است مگر اینکه در ظاهر بگوید من روزه هستم و بخواهد ریا کند که در واقع ممکن است اصلا روزه هم نباشد و لذا می فرماید: «لعلکم تتقون».

این استاد حوزه علمیه قم گفت: واقعا اگر راه تقوا و مهار کردن نفس را بخواهیم یکی از مهمترین راه ها همین روزه گرفتن واقعی است لذا این عبادت از تمام امت های گذشته و امت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم با شرایط خاص خودش از نظر زمانی و مقدارش و از امت های الهی و در ادیان ابراهیمی خواسته شده است ما معتقدیم که یکی از بهترین رفتارها همین روزه است که انسان می تواند به واسطه آن خودش را به خدا نزدیک کند و این عمل بسیار مبارک که یکی از اصول اسلام است که «بنی الاسلام علی خمس الصلوه و الزکوه و الصوم و الحج و الولایة» یکی از مهم ترین عبادت ها است که انجام می گیرد.

وی در ادامه سخنانش بیان داشت: روزه یک مدرسه و مکتب برای جامعه ما است نه تنها بازسازی فردی می کند بلکه یک بازسازی برای افراد جامعه هم هست همان طور که انسان در جامعه تحصیل می کند و مثلا مهندس و طبیب می شود و خدمت به جامعه می کند و همین طور در مورد صنایع دیگر که قدرت و علمش را برای خدمت در جامعه پیدا می کند، خداوند متعال این روزه را هم علاوه بر این که به آن وقایه واقعی برای نفس رسد کارگاهی برای سازندگی انسان قرار داده است و این وقایه طوری است که تنها به خدا متصل نمی شود، سازندگی این وقایه به گونه ای است که حاصلش برای مردم هم می رسد.

استاد موسوی تبریزی گفت: در روایتی از امام صادق علیه السلام داریم «انما فرض الله الصیام لیستوی به الغنی و الفقیر» خداوند روزه را واجب کرده است تا در آن غنی و فقیر گرسنه باشند آن موقع است که غنی احساس کند که فقیر چه می کشد و فقیر هم بداند که درد آنها را دیگران هم می فهمند.

وی در ادامه سخنانش بیان داشت: فضل بن شاذان از امام رضا علیه السلام در علل الشرایع نقل می کند که فرمودند: « قال فلم أمر بالصوم قيل لكي‏ يعرفوا ألم‏ الجوع‏ و العطش‏ فليستدلوا على فقر الآخرة» شما مامور شدید به صوم تا این که تشنگی و گرسنگی را از حالا تجربه کنید. روایت قبل در مورد دنیا بود که گرسنگی دیگران را بفهمید اما این روایت در این مورد است که گرسنگی و تشنگی روز قیامت را بفهمید و بدانید که روزگاری خواهد آمد که گرسنه و تشنه خواهید بود و بدانید که گرسنه و تشنه بودن به چه معنا است و این که از حالا آمادگی پیدا کنید که گرسنگی و تشنگی به چه معنا است.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش گفت: رجب و شعبان ماه های مقدماتی برای ماه رمضان بود، مدرسه ابتدایی و ثانویه ای بود که ما را به آن مدرسه عالی تر می رساند و خداوند این دو ماه را برای ما قرار داده بود که کم کم خودمان را آماده امتحان کنیم برای همین شب بیداری ماه مبارک رجب و شعبان بسیار بسیار مستحب است مثل اعتکافی که در ماه مبارک رجب است و هم این که آشنایی پیدا کنیم با دعاهای عالیة المضامینی که در ماه رجب و شعبان است تا وارد ماه رمضان شویم و در این ماه مبارک و نورانی به آن آمادگی کامل دست یابیم و در سفره اطعام پروردگار در کنارش بنشینید./260/21/20