عبدالله بن سنان از آن حضرت نقل فرمود زود است که به شما شبهه های برسد پس بدون علمی که دیده شود بمانید و بدون امام هدی، نجات نیابد از آن شعله مگر کسی که دعا کند به دعای غریق. عرض کرد دعای غریق کدام است فرمود بگو: «یا الله یا رحمان یا رحیم و یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک» ابن ثنان می گوید: عرض کردم «یا مقلب القلوب و الابصار» حضرت فرمود: البته خداوند عزوجل مقلب القلوب و الابصار است ولی چنان بگو که من می گویم «یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک».

استاد سید مهدی موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: اَلسَّلامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَديدِ وَالْعالِمِ الَّذي عِلْمُهُ لا يَبيدُ اَلسَّلامُ عَلى مُحْيِي الْمُؤْمِنينَ وَمُبيرِ الْكافِرينَ، اَلسَّلامُ عَلى مَهْدِيِّ الأُمَمِ وَجامِعِ الْكَلِمِ، اَلسَّلامُ عَلى خَلَفِ السَّلَفِ وَصاحِبِ الشَّرَفِ، اَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ الْمَعْبُودِ وَكَلِمَةِ الَمحْمُودِ، اَلسَّلامُ عَلى مُعِزِّ الاَوْلِياءِ وَمُذِلِّ الاَعْداءِ، اَلسَّلامُ عَلى وارِثِ الاَنْبِياءِ وَخاتِمِ الاَوْصِياءِ، اَلسَّلامُ عَلَى الْقائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَالْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ، اَلسَّلامُ عَلَى السَّيْفِ الشّاهِرِ وَالْقَمَرِ الزّاهِرِ وَالنُّوُرِ الْباهِرِ، اَلسَّلامُ عَلى شَمْسِ الظَّلامِ وَبَدْرِ الَّتمامِ، اَلسَّلامُ عَلى رَبيعِ الاَنامِ وَنَضْرَةِ الاَيّامِ، اَلسَّلامُ عَلى صاحِبِ الصَّمْصامِ وَفَلّاقِ الْهامِ، اَلسَّلامُ عَلَى الدّينِ الْمَأثُورِ وَالْكِتابِ الْمَسْطُورِ، اَلسَّلامُ عَلى بَقِيَّةِ اللهِ في بِلادِهِ وَحُجَّتِهِ عَلى عِبادِهِ.

وی افزود: همان طور که مستحضر هستید اسم مبارک حضرت همان اسم مبارک پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم است یعنی میم و حاء و میم و دال که پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم برای ایشان همین یک اسم را برگزیده اند همچنان که فرمودند: اسم او اسم من است و کنیه او کنیه من است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در مورد کنیه آن حضرت «ابوالقاسم» و «ابوصالح» ذکر شده اند، القاب حضرت بسیار است که از جمله آن القاب «مهدی»، «منصور»، «قائم بامرالله»، «حجة الله»، «ولی الله»، «صاحب الامر»، «صاحب الزمان»، «المنتقم» و «بقیة الله» می باشد. پدر بزرگوار ایشان امام یازدهم شیعیان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام و مادر ماجده ایشان دختر«شیوعا» نواده قیصر روم بودند که ملقب به ملیکه (از آن جهت که شاهزاده بودند) هم هستند. ایشان به سوسن، صیقل و حکیمه هم ملقب بوده اند و نام مبارک مادر حضرت بنابر نام گذاری امام حسن عسکری علیه السلام بعد از تشرف به اسلام «نرجس» نام گرفت.

وی اضافه کرد: سال تولد حضرت بنا بر قول مشهور در روز 15 ماه شعبان سال 255 یا 256 هجری قمری است که این سال موافق با کلمه نور است. حضرت در شهر سامرا در منزل ملکی پدری که الان صحن حرمین عسکرین است متولد شدند. به طور کلی می توانیم دوران زندگی حضرت را به چهار بخش تقسیم کنیم. دوران کودکی حضرت که حدود 5 سال تحت سرپرستی پدر و در پشت پرده خفا بودند تا از گزند دشمنان محفوظ بمانند و هنگامی که در سال 260 پدر بزرگوار ایشان به مقام رفیع شهادت نائل شدند مقام امامت به حضرت محول شد.

استاد موسوی اظهار داشت: دومین دوره حیات این بزرگوار دوران غیبت صغری بوده است که از سال 260 هجری قمری شروع شد و در سال 329 که حدودا هفتاد سال می شود پایان یافت البته اقوال دیگری در اینجا ذکر شده است؛ سومین دوره حیات پر برکت ایشان دوران غیبت کبری است که از سال 329 شروع شده است و تا وقتی که خدا بخواهد و ایشان ظهور کنند ادامه خواهد یافت و چهارمین دوره، دوران درخشان آن حضرت و حکومت جهانی ایشان است که ان شاالله خداوند به ما توفیق دهد که همه ما بتوانیم این دوران را درک کنیم.

وی خاطرنشان کرد: بخش دوم از سخنان بنده ذکر شمه ای است از وظایف و تکالیف شیعیان نسبت به امام عصر علیه السلام است که به آداب بندگی و رسوم فرمانبرداری از آنان ملتزمند و سر به زیرفرمان و اطاعت از آن جناب عزیز فرود آوردند و خود را عبد طاعت و ریزه خوار خوان احسان عام وجود ایشان دانسته اند و آن شخص معظم و گرامی را امام و واسطه رساندن فیوضات الهی و نعم غیر متناهیه دنیویه و اخرویه قرار داده اند. چون آن تکالیف از آداب و رسوم بندگی و لوازم احترام آن حضرت می باشد که در عمل به آن مقصدی جز این نباشد؛ هر چند که این اعمال سببی است برای خیرات عاجله و آجله و دخول بنده در زمره محبین، مطیعین یا سبب باشد از برای مقدماتی که وسیله هستند برای نزدیکی به حضرت به جهت جلب منافع دنیویه و اخرویه و دفع شرور ارضیه و سماویه که راهی به آن جلب و دفع نیست مگر چنگ زدن به دامان آن جناب عزیز و درخواست و مسألت نمودن از آن ولی النعم با لسان استعداد و حال یا زبان ضراعت و مقال که به چند مورد اشاره می کنم.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: اولین تکلیف شیعیان انتظار فرج آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم در هر آن است. ترغیب بروز و ظهور دولت قاهره و سلطنت ظاهره مهدی آل محمد و پر شدن زمین از عدل و داد و غالب شدن دین قیم بر جمیع ادیان الهی که خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم به نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم وعده فرموده است بلکه بشارت آن را به جمیع پیامبران و امم داده است که چنین روزی خواهد آمد که جز خدای تعالی کسی را پرستش و عبادت نکنند که چیزی از دین نماند و اگر چنین نکنند بلا و شدت از حق پرستان برود.

وی افزود: در زیارت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است: «السَّلاَمُ عَلَى الْمَهْدِيِّ الَّذِي وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ الْأُمَمَ أَنْ يَجْمَعَ بِهِ الْكَلِمَ وَ يَلُمَّ بِهِ الشَّعَثَ‏ وَ يَمْلَأَ بِهِ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً وَ يُمَكِّنَ لَهُ وَ يُنْجِزَ بِهِ وَعْدَ الْمُؤْمِنِينَ» یعنی سلام بر مهدی آن جنابی که جمیع امت ها به ایشان وعده داده اند که به وجود او کلمه ها را جمع کند (یعنی اختلاف را از میان ببرد و دین یکی شود) و به او پراکندگی ها را گرد آورد و پر کند به او زمین را از عدل و داد و به سبب او وعده فرجی که به مومنین داده است را محقق فرماید فلذا برای چنین روزی همه شیعیان باید منتظر باشند انتظار وظیفه شیعیان مهدی موعود می باشد.

استاد موسوی اظهار داشت: در روایتی مرحوم شیخ طوسی درکتاب غیبت و مرحوم کلینی در کافی از ابوحمزه ثمالی آورده است؛ ابوجعفر علیه السلام فرمود: جدم امیرالمومنین می فرمود تا سنه 70 بلا است و می فرمود: بعد از بلاها رخا است، به تحقیق گذشت 70 و ما رخایی ندیدیم پس ابوجعفر علیه السلام فرمود: ای ثابت به درستی که خدای تعالی وقت این امر را در سنه 70 قرار داده بود پس چون حسین کشته شد غضب خداوند بر اهل زمین شدید شد پس آن را تا سال 140 تاخیر انداخت ما شما را خبر دادیم شما خبر ما را نشر کردید و پرده سر ما را کشف نمودید پس خدای تعالی آن را تاخیر انداخت و پس از آن برای آن در نزد ما وقتی قرار نداد «و یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب». ابوحمزه می گوید: من این خبر را خدمت حضرت صادق علیه السلام عرض کردم پس فرمود: که به درستی چنین بود.

وی افزود: شیخ نعمانی در کتاب غیبت روایت کرده است از علاء ابن سبابه از ابی عبدالله جعفر بن محمد که فرمود: کسی که بمیرد از شما و منتظر این امر باشد مانند کسی است که در خیمه ای باشد که از آنِ حضرت قائم است و نیز از ابوبصیر از آن جناب نقل است که فرمودند: آیا شما را خبر ندهم از روزی که خداوند عملی از بندگان را قبول نمی کند مگر به آن، گفتم: بلی، پس فرمود: شهادت «أن لا اله الا الله و أن محمدا عبده و رسوله» و اقرار به آن چه خداوند امر فرمود و دوستی ما و بیزاری از دشمنان ما (یعنی ائمه) مخصوصا انقیاد برای ایشان و ورع و اجتهاد و آرامی و انتظار کشیدن برای قائم، آن گاه فرمود به درستی که برای ما دولتی است که خداوند آن را هر وقتی که خواست می آورد. در روایتی از جناب امام رضا علیه السلام است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: افضل اعمال امت من انتظار فرج است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در روایتی دیگری از امیرالمونین علیه السلام است که فرمودند: منتظر امر ما مانند کسی است که در راه خداوند در خون خود غلتیده باشد نیز از محمد بن سدیر روایت شده است که گفت: در مورد فرج از حضرت رضا سوال کردم، حضرت فرمود: آیا انتظار فرج از فرج نیست؟ خدای عزوجل فرموده است: «فانتظروا انی معکم من المنتظرین» یعنی شما انتظار بکشید به درستی که من با شما از انتظار برندگانم (یعنی فرج مرا انتظار بکشید و من انتظار می برم آن وقتی را که برای این امر مصلحت دانسته ام که آن وقت فرارسد).

وی اضافه کرد: از آن جناب روایت شده است که فرمود: چه نیکو است صبر و انتظار فرج آیا نشنیده ای قول خداوند که فرمود: «فارتقبوا انی معکم رقیب فانتظروا انی معکم من المنتظرین» پس بر شما باد به صبر زیرا که فرج بعد از ناامیدی می آید و به تحقیق پیش از شما بودند که از شما صبرکننده تر بودند و نیز از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود هر که ظهور حجت دوازدهمی را انتظار برد مانند کسی است که شمشیر خود را برهنه کرده است و در پیش روی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دشمنان آن حضرت را دفع می کند. بحری از امیرالمومنین علیه السلام روایت کرده است که فرموده اند: «افضل عبادت مؤمن انتظار بردن فرج حق است». آن چیزی که اولین وظیفه در عصر غیبت است این است که ما انتظار فرج را داشته باشیم چرا که فرج ما در فرج آن حضرت است.

استاد موسوی اظهار داشت: دومین تکلیف دعا کردن برای حفظ وجود مبارک امام عصر علیه السلام است که برای حضرت از شرور شیاطین انس، جن، طلب تعجیل نصرت، ظفر، غلبه بر کفار، ملحدین و منافقین دعا کنیم که نوعی از اظهار بندگی است و رضای به آن چه خداوند تعالی وعده فرموده داشته باشیم که چنین گوهر گران بهایی را که در خزانه قدرت و رحمت خود پروریده و بر چهره آن حجاب عظمت و جلالت کشیده است را به ما عطا فرموده است تا آن روز که خود مصلحت داند که آن جوهر صمیم را ظاهر و دنیا را از پرتو شعاع آن روشن نماید که این مسأله با دعا برای حضرت محقق می شود.

وی خاطرنشان کرد: حضرت صاحب الزمان علیه السلام در جواب مسایل اسحاق بن یعقوب فرمودند: برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید که فرج شما در این است. عبدالله بن سنان گفت: من و پدرم به خدمت حضرت صادق علیه السلام رسیدیم حضرت فرمود: چگونه خواهید بود وقتی که در زمانی واقع شوید که نه امام هدی و نه علمی (یعنی کسی که از طرف او منسوب باشد) دیده شود؟ پس از آن حیرت نجات نخواهد یافت مگر آن کس که دعا کند به دعای حریق (یعنی به دعای آتش گرفته). پدرم عرض کرد به خدا که این است بلا پس در آن وقت چه کنیم؟ فرمود: هرگاه چنین شد و تو آن زمان را درک نخواهی کرد پس به آنچه که در دست شما است متمسک باشید تا امر برای شما روشن شود.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: عبدالله بن سنان از آن حضرت نقل فرمود: زود است که به شما شبهه های برسد پس بدون علمی که دیده شود بمانید و بدون امام هدی، نجات نیابد از آن شعله مگر کسی که دعا کند به دعای غریق. عرض کرد دعای غریق کدام است فرمود بگو: «یا الله یا رحمان یا رحیم و یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک» ابن سنان می گوید: عرض کردم «یا مقلب القلوب و الابصار» حضرت فرمود: البته خداوند عزوجل مقلب القلوب و الابصار است ولی چنان بگو که من می گویم «یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک».

وی تاکید کرد: زراره به آن حضرت عرض کرد: اگر آن زمان را در کنم چه کنم؟ فرمود: اگر آن زمان را درک کردی بر این دعا مواظبت کن: «اللهم عرفنی نفسک فانک إن لم تعرفنی نفسک لم أعرف نبیک اللهم عرفنی رسولک فإنک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی» این دعا برای حفظ ایمان در عصر غیبت و تعجیل در فرج بود اما برای وجود مقدس حضرت صاحب الزمان علیه السلام چه دعایی کنیم؟

استاد موسوی اظهار داشت: سیدرضی الدین علی بن طاووس در کتاب فلاح السائل در فصل هشتم نقل می کند: از جمله روایات در دعا کردن برای آن حضرت این است که از علی بن حسن بن علی بن فضال از محمد بن عیسی بن عبید به اسناد خودش از صالحین که فرمود: مکرر بخوان در شب بیست و سوم از رمضان در حالت ایستاده و نشسته و در هر حالتی که باشی و در تمام آن ماه و هر قسم که تو را ممکن شود بعد از تمجید و تحلیل و تحمید خداوند تبارک و تعالی و صلوات بر پیامبر: «اللهم‏ كن‏ لوليك‏ القائم‏ بأمرك‏ الحجة محمد بن الحسن المهدي عليه و على آبائه أفضل الصلاة و السلام في هذه الساعة و في كل ساعة وليا و حافظا و قائدا و ناصرا و دليلا و مؤيدا حتى تسكنه أرضك طوعا و تمتعه فيها طولا و عرضا و تجعله و ذريته من الأئمة الوارثين اللهم انصره و انتصر به و اجعل النصر منك‏ له و على يده و الفتح على وجهه و لا توجه الأمر إلى غيره اللهم أظهر به دينك و سنة نبيك حتى لا يستخفي بشي‏ء من الحق مخافة أحد من الخلق اللهم إني أرغب إليك في دولة كريمة تعز بها الإسلام و أهله و تذل بها النفاق و أهله و تجعلنا فيها من الدعاة إلى طاعتك و القادة إلى سبيلك و آتنا في الدنيا حسنة و في الآخرة حسنة و قنا عذاب النار و اجمع لنا خير الدارين و اقض عنا جميع ما تحب فيهما و اجعل لنا في ذلك الخيرة برحمتك و منك في عافية آمين رب العالمين‏ و زدنا من فضلك و يدك الملأى فإن كل معط ينقص من ملكه و عطاؤك يزيد في ملكك»‏ این دعا را مرحوم مجلسی در بحار درجلد97 صفحه 349 نقل می کند.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: مرحوم کلینی در کافی از محمد بن عیسی به اسناد خودش از بعضی از تابعین روایت می کند: بعد از تحمید خداوند تبارک و تعالی و صلوات بر پیغمبر بگو: «اللهم کن لولیک فلان بن فلان فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا» و دعاهای مأثور دیگری که در کتب ادعیه برای وجود و سلامتی حضرت روایت شده است لذا دومین وظیفه ما در غصر غیبت این است که برای وجود شخیص و نازنین حضرت حجت بن الحسن روحی و ارواح عالمین لتراب مقدمه الفداء دعا کنیم. خدا را قسم می دهیم به حق این وجود نازنین و به حق این وجود ذی برکت توفیق عمل به این وظایف و تکالیف را به همه ما مرحمت فرماید و خداوند به ما توفیق دهد که بتوانیم در این مسیر ثبات قدم داشته باشیم و به حق این وجود ذی برکت توفیق عمل به این وظایف و تکالیف را به همه ما مرحمت فرماید./260/43/