استاد روحالله نمازی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی نشست دورهای اساتید به موضوع «راههای تحقق مودت عملی و ابراز محبت به اهلبیت عصمت و طهارت (ع)» پرداخت.
/270/260/23/
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با استناد به آیه شریفه «قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى» خاطرنشان کرد: مفهوم مودت، فراتر از دوستی درونی، به معنای ابراز محبت عملی نسبت به اهلبیت (ع) است. در تبیین راههای ابراز این محبت، افزون بر راههای زبانی، جانی (قرار دادن جان در طبق اخلاص و سپر بلای معصوم شدن) و اخلاق عملی — که به عنوان الگوپذیری حقیقی از پیشوایان معصوم شناخته میشود و نمونه بارز آن پاسخ قاطع امام عسکری (ع) به مدعی دروغین تشیع در ماجرای دزدی است — ابعاد دیگری نیز در سلوک مؤمنانه اهمیت دارد.
استاد حوزه علمیه قم در ادامه با تبیین راههای اجتماعی و اقتصادی مودت افزود: در مرتبه اجتماعی، ارتباط معنوی با امام عصر (عج) در عصر غیبت از طریق یاری رساندن به شیعیان و پیروان راستین آن حضرت محقق میشود؛ چنانکه بر اساس روایت امام صادق (ع)، کمک به حل مشکلات مادی یا خانوادگی مؤمنان، ثواب صله و ارتباط با امام را به همراه دارد. همچنین در عرصه اقتصادی، انفاق و هزینه کردن خالصانه در راه اهلبیت (ع) بدون دغدغه از کاهش اموال، تجلیگاه عملی مودت فیالقربی است.
استاد نمازی تصریح کرد: زیارت قبور مطهر اهلبیت (ع) و بهویژه زیارت سیدالشهدا (ع) که همهساله در اربعین حسینی به شکلی جهانی تجلی مییابد، مزدی بزرگ در پاسخ به محبت خاندان عصمت است. همانگونه که توطئههای دشمنان همچون اقدام متوکل عباسی برای تخریب حرم امام حسین (ع) با اراده الهی به شکست انجامید، بارگاه منور شهدا نماد پابرجای دین و تجلیگاه مظلومیت سیدالشهدا (ع) باقی خواهد ماند.
وی برگزاری مجالس ذکر و احیای امر اهلبیت (ع) بر اساس سفارش امام رضا (ع) را از دیگر راههای مهم انتقال فرهنگ عاشورا و مظلومیت اهلبیت به نسلهای آینده دانست و خاطرنشان کرد: برائت و بیزاری جستن از دشمنان اهلبیت (ع) و همراهی پایدار با خط ولایت در آزمونهای سخت تاریخ — نظیر یاران ملحقشده به سیدالشهدا در روز عاشورا — معیار دیگری در اثبات محبت راستین است.
استاد روح الله نمازی در پایان با اشاره به جایگاه شیوه عاطفی و اشک ریختن در سوگ اهلبیت (ع) و حضرت زهرا (س) یادآور گردید: بر اساس روایات، پاداش قطعی بهشت برای اشک بر اباعبدالله الحسین (ع) به شرط حفظ حرمت عمل و پیوند داشتن آن با توبه واقعی و دوری از گناه است تا جان انسان در زمره محبان واقعی قرار گیرد.