خداوند در قرآن برای عقل قداست قائل شده است و به عقل اجازه ی احتجاج و استدلال می دهد که به او اعتراض کند که چرا برای من راهنما نفرستادی؛ ﴿لِئَلاَّ یكُونَ لِلنَّاسِ عَلَی اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ﴾؛ این اوج حرمت نهادن به عقل است!