استاد خزائلی گفت: بر پایه روایتی از امام صادق علیه السلام، جبرئیل علیه السلام در روز هشتم ذی‌الحجه به حضرت ابراهیم علیه السلام سفارش کرد برای خود و خانواده‌اش از مکه آب بردارد؛ زیرا در منی و عرفات آب یافت نمی‌شود و آن روز از همین جهت «ترویه» نامیده شد.

استاد حسنعلی خزائلی نجف آبادی در مصاحبه با خبرنگار نشست دوره‌ای اساتید، در مورد روز ترویه گفت: ترویه از ماده «ر و ی» است؛ روّی الماء یعنی سیراب کردن، روّی السیوف سیراب کردن شمشیر یعنی خوب شمشیر زدن، دو قافیه شعر را هم «روی» می‌گویند به اعتبار اینکه سیراب بکنید دو بیت و مصرع را برای هماهنگی بین آنها، اینجا هم ترویه به معنی روّی الماء  است، آب بردارید و سیراب کنید.

استاد درس خارج حوزه علمیه قم ادامه داد: روّی الماء یعنی آب زیاد بردارید، مقصود این است که برای رفتن به صحرای عرفات آب به مقدار زیاد بردارید تا تشنه نمانید، آب را بر می‌دارند تا آماده بشوند برای روز نهم ذی الحجه و روز نهم در صحرای عرفات باشند.

وی افزود: ماندن در صحرای عرفات رکن حج است، اگر کسی عمداً در عرفات وقوف نکند حجش اشکال دارد و باید کفاره بدهد، در واقع رکن اصلی و مرحله اول حج تمتع از صحرای عرفات شروع می‌شود که روز ترویه مقدمه ای برای ورود به صحرای عرفات است یعنی حجاج روز هشتم که ترویه است به سوی صحرای عرفات حرکت می‌کنند تا روز نهم آماده باشند برای بیتوته و وقوف در عرفات.

استاد خزائلی نجف آبادی بیان داشت: در قدیم که آب کم بوده، حجاج مشک‌ها را پر از آب می‌کردند تا در عرفات که آب نبود و فاصله آن تا مکه زیاد بود و برگشتش نیز مشکل بوده، با خود می بردند که تشنه نشوند، از این باب است که این روز را ترویه نامیدند، در واقع مقدمه روز نهم است که رکن اصلی حج از روز نهم در عرفات شروع می‌شود.

در روز هشتم ذی‌الحجه، حاجیان برای اطمینان یافتن از برداشتن آب از سوی همسفران، از یکدیگر می‌پرسیدند: «هل تروّیتم»؛ «آیا آب ذخیره کرده‌اید؟» بر پایه روایتی از امام صادق علیه السلام، جبرئیل علیه السلام در روز هشتم ذی‌الحجه به حضرت ابراهیم علیه السلام سفارش کرد برای خود و خانواده‌اش از مکه آب بردارد؛ زیرا در منی و عرفات آب یافت نمی‌شود و آن روز از همین جهت «ترویه» نامیده شد.

گفتنی است غسل و روزه در این روز استحباب دارد./220/22/20