امیرالمؤمنین علیه السلام همسر مکرّمه اش را دلداری داد و فرمود: «اى دختر بهترين انبياء بر تو هيچ ويل و واى مباد! كه ويل و واى براى دشمن بدخواه تو است! اى دختر برگزيده عالميان و يادگار آخر الزمان، غم و اندوه خود فرو نشان، و بدان كه من هرگز در دينم سستى نكرده و از حد توانم خارج نشده ‏ام، اگر مقصود شما روزى به قدر كفاف است كه آن را خداوند ضمانت فرموده، و او ضامنى استوار و امين است، و آنچه براى تو مهيا و آماده‏ فرموده برتر از آن است كه از شما به غارت رفته، پس كار را به خدا واگذار!.»

به مناسبت شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها استاد کریم پاک نیا نهند از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بیان درس هایی از زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیها پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای این قسمت از گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از درس هایی که می توان از آن بزرگواران کسب نمود، «دلجویی و دلداری همسر» است.

وی در این زمینه افزود: حضرت زهرا سلام الله علیها پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم وقتی فدک را به ناحق از ایشان گرفتند و حضرت با استدلال های منطقی موفق نشدند تا آن را بستانند؛ با ناراحتی و تأثر شدید وارد منزل شد و ابراز ناراحتی کرد.

آن حضرت عليها السلام به منزل بازگشت در حالى كه حضرت امير عليه السلام در انتظار مراجعت و درخشش سيماى مبارك او بود، چون در خانه قرار يافت؛ از شدت تأثر شروع به ملامت حضرت امير عليه السلام كرده و فرمود:

«اى فرزند أبو طالب، چرا همچون كودك در جنين پنهان شده و مانند افراد تهمت ‏زده در كنج خانه نشسته ‏اى؟ تو كسى بودى كه شاه‏ پرهاى بازها را درهم مى‏ شكستى، چطور شده كه اكنون از پر و بال مرغان ناتوان فرو مانده ‏اى؟! اين فرزند أبوقحافه، هديه پدر و قوت و معيشت فرزندانم را به ظلم ستانده و در مخالفت با من به سختى مى ‏كوشد، و جسورانه مجادله مى ‏كند، آن چنان كه جماعت انصار دست از يارى من برداشته و مهاجرين رشته دوستى را گسسته، و همه تنهايم گذاشته ‏اند، نه مدافعى دارم و نه مانعى، از خانه با دلى آكنده از خشم خارج شدم و در نهايت خوارى بازگشتم، آرى آن روزى شكست خوردى كه تندى و خشونت خود را ضايع نمودى، آرى روزگارى در شكار گرگان بوده و پاره مى ‏كردى، و حال خاك‏ نشينى را اختيار نموده‏ اى!! نه پاسخ گوينده ‏اى را مى ‏دهى، و نه سخن ياوه‏ اى را ممنوع مى‏ سازى، من نيز ديگر هر چاره‏ اى را از كف داده ‏ام، اى كاش پيش از اين خوارى مرده بودم، عذرخواه من در تمام اين حرف  ها كه با تو گفتم و كم حرمتى كه صادر شد، همانا خداى من است، چه مرا وابگذارى و يا حمايت نمايى! واى بر من در هر طلوع آفتاب! تكيه ‏گاهم از دنيا رفت، و بازويم ناتوان شد، شكايت نزد پدر مى ‏برم! و از خداوند داد خواهى مى‏ كنم! خدايا! نيرو و قدرت تو از همه افزونتر؛ و عذاب و نكال تو از همه شديدتر است!.»

«... ثم انكفأت علیها السلام و أمير المؤمنين علیه السلام يتوقع رجوعها إليه و يتطلع‏ طلوعها عليه‏ فلما استقرت بها الدار قالت لأمير المؤمنين علیه السلام: يا ابن أبي طالب اشتملت شملة الجنين و قعدت حجرة الظنين نقضت قادمة الأجدل‏ فخانك ريش الأعزل هذا ابن أبي قحافة يبتزني نحلة أبي و بلغة ابني لقد أجهد في خصامي و ألفيته ألد في كلامي‏ حتى حبستني قيلة نصرها و المهاجرة وصلها و غضت الجماعة دوني طرفها فلا دافع و لا مانع خرجت كاظمة و عدت راغمة أضرعت خدك يوم أضعت حدك افترست الذئاب و افترشت التراب ما كففت قائلا و لا أغنيت طائلا و لا خيار لي ليتني مت قبل هنيئتي و دون ذلتي عذيري الله منه عاديا و منك حاميا ويلاي في كل شارق ويلاي في كل غارب مات العمد و وهن العضد شكواي إلى أبي و عدواي إلى ربي اللهم إنك أشد منهم قوة و حولا و أشد بأسا و تنكيلا ....»

استاد پاک نیا نهند در ادامه بیان کرد: در اینجا امیرالمؤمنین علیه السلام همسر مکرّمه اش را دلداری داد و فرمود: «اى دختر بهترين انبياء بر تو هيچ ويل و واى مباد! كه ويل و واى براى دشمن بدخواه تو است! اى دختر برگزيده عالميان و يادگار آخر الزمان، غم و اندوه خود فرو نشان، و بدان كه من هرگز در دينم سستى نكرده و از حد توانم خارج نشده ‏ام، اگر مقصود شما روزى به قدر كفاف است كه آن را خداوند ضمانت فرموده، و او ضامنى استوار و امين است، و آنچه براى تو مهيا و آماده‏ فرموده برتر از آن است كه از شما به غارت رفته، پس كار را به خدا واگذار!.»

پس حضرت زهرا عليها السلام آرام گشته و عرض كرد: خدا مرا كافى است و او بهترين وكيل است، و ديگر چيزى نگفت.

«فقال أمير المؤمنين علیه السلام: لا ويل لك بل الويل لشانئك ثم نهنهي عن وجدك يا ابنة الصفوة و بقية النبوة فما ونيت‏ عن ديني و لا أخطأت مقدوري فإن كنت تريدين البلغة فرزقك مضمون و كفيلك مأمون و ما أعد لك أفضل مما قطع عنك فاحتسبي الله فقالت حسبي الله و أمسكت» (طبرسى، احمد بن على، الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي) - مشهد، چاپ: اول، 1403 ق؛ ج‏ 1؛ ص 107)

استاد کریم پاک نیا نهند از اساتید حوزه علمیه قم در ادامه نکاتی از زندگانی حضرت زهرا سلام الله علیه و امیر مؤمنان علیه السلام را بیان داشت: پرستاری از همسر یکی از درس هایی است که از این خانواده نمونه تاریخ به یادگار مانده است؛

وی افزود: وقتی حضرت زهرا سلام الله علیها در ایام پایانی عمر شریفشان قرار گرفتند، به امیر مؤمنان علیه السلام درباره تشییع بدن، محل دفن و چگونگی غسل سفارش هایی داشتند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: امیرمؤمنان سلام الله علیه در بیماری همسرش کمک های شایانی کرد. در این بیان روایاتی از امام سجاد علیه السلام به ما رسیده است.

وی اضافه نمود: حضرت زهرا سلام الله علیها سفارش کردند تا جریان کسالت ایشان را به کسی خبر ندهند؛ حضرت امیرمؤمنان علیه السلام اینچنین کردند خودِ این حضرت از همسرش پرستاری کردند و مراقبت نمودند؛ اسماء نیز به ایشان کمک می رساند.

استاد پاک نیا نهند خاطرنشان کرد: حضرت زهرا سلام الله علیها در لحظات شهادت، به شوهرش سفارش نمود که خود او کارهای دفن و تدفینش را انجام دهد؛ وقتی امیرمؤمنان علیه السلام می خواست حضرت زهرا سلام الله علیها را دفن کند، آن جمله معروف را به پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم عرض نمود:

«السلام عليك يا رسول الله عني‏ و عن‏ ابنتك‏ النازلة في جوارك و السريعة اللحاق بك قل يا رسول الله عن صفيتك صبري و رق‏ عنها تجلدي إلا أن في التأسي‏ لي بعظيم فرقتك و فادح‏ مصيبتك موضع تعز فلقد وسدتك في ملحودة قبرك و فاضت بين نحري و صدري نفسك ف إنا لله و إنا إليه راجعون‏ فلقد استرجعت الوديعة و أخذت الرهينة أما حزني فسرمد و أما ليلي فمسهد إإلى أن يختار الله لي دارك التي أنت بها مقيم و ستنبئك ابنتك بتضافر أمتك على هضمها فأحفها السؤال و استخبرها الحال هذا و لم يطل العهد و لم يخل منك الذكر و السلام عليكما سلام مودع لا قال و لا سئم فإن أنصرف فلا عن ملالة و إن أقم فلا عن سوء ظن بما وعد الله الصابرين‏» (نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ ص 319)

لینک قسمت اول مصاحبه: https://www.neshasteasatid.com/node/5796

/270/260/21/