سر منشأ انقلاب ایران روحانیت و تلاش آنها بوده است، علما و مراجع زیادی تلاش کردند ولی آن دید وسیعی که امام از اسلام داشت بعضی ها یا نداشتند یا ترس داشتند.

استاد عباسعلی حبیبی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به مناسبت دهه فجر انقلاب اسلامی و نقش روحانیت در پیروزی انقلاب، گفت: بنده خاطراتی از زمان قبل و اوایل انقلاب دارم که ابتدا آنها را عرض می کنم تا از آن به نتیجه گیری برسیم، در زمان رژیم گذشته عمویی داشتم آسیابان بود که پیش او می رفتیم او برای ما می گفت یک سیدی می آید، این سید دمار از این شاه در می آورد و شاه را سرنگون می کند، اسم از کسی نمی برد فقط می گفت سیدی می آید، آدم بی سوادی بود اما می گفت در کتابها نوشتند و ادامه می داد بعد از آن سید هم سید دیگری می آید مدت زمانی حکومت می کند و پیروز می‌شود، آن زمان تعبیر حکومت را به کار می بردند و بعد از این چیز دیگری نمی گفت که چه اتفاقی می افتد.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه اظهار داشت: حال این مطالب را از کجا شنیده بود ما بچه بودیم و نمی دانستیم، در دوران قدیم در یک بخش دبیرستان بودم استادی داشتیم از مشهد آمده بود او نیز نسبت به امام خمینی خیلی صحبت می کرد، می گفت سیدی در تبعیدگاه به نام خمینی هست، آدم انقلابی و مخالف شاه است او هم از آمدن سیدی و غلبه بر شاه سخن می گفت.

وی بیان کرد: نسبت به اینکه اصل این انقلاب و سرمنشا آن روحانیت است شک و شبهه ای نیست، مردم ایران مردمی مسلمان هستند یعنی اکثریت مردم ایران مسلمان هستند و اسلام مردم هم خواهی نخواهی مدیون روحانیت است و روحانیت بوده که در این مملکت تلاش کرده است، بر اثر تبلیغاتی که انجام داده است رفتن به روستاها و تلاش در تبلیغ اسلام این باعث شده است روحانیت وجهه خوبی در بین مردم پیدا کنند؛ مردم دینشان از الان نیست از قبل است و این روحانیت بوده است که در این سالها چه قبل و چه بعد از انقلاب تلاش کردند، با وجود فشارهای زیادی که بوده است ولی تبلیغاتشان را داشتند.

وی افزود: روحانیت زحمات زیادی کشید که مردم از لحاظ دینی به سطح بالایی برسند بر خلاف روحانیت اهل نجف که به دنبال تبلیغ در خارج از نجف نبودند شما می بینید که چند مرتبه انقلاب شد و شکست خوردند چرا که علمای نجف فقط خودشان درس می خواندند دنبال تبلیغ کردن در این طرف و آن طرف نبودند هجرت نمی کردند و این باعث می شود که مردم آن طور که شایسته است از دین چیزی متوجه نشوند و فقط یک اسمی از دین باشد و الان هم بدین گونه است مردم عراق از دین فقط اسمش را می‌دانند این بر اثر تبلیغ نکردن است.

استاد حوزه علمیه قم ابراز کرد: مردم ایران یک مردم مسلمانی هستند و این اسلامشان از ناحیه روحانیت آمده است و این اسلام و این مردم مسلمان خواهی نخواهی پیرو روحانیت بودند، بعد که امام تبعید شد شما ببینید که مردم چقدر تظاهرات کردند و شهید دادند و این در تمام کشور به صورت سراسری بود، زمانی که آقازاده امام، آقا مصطفی به رحمت خدا رفتند بنده یادم هست که حسینه ها و هیأت ها آمدند و عزاداری و اطعام کردند و این کاشف از آن است که مردم آگاهی خوبی داشتند ولو اینکه در روستاها بودند.

وی خاطرنشان کرد: سر منشأ انقلاب ایران روحانیت و تلاش آنها بوده است، علما و مراجع زیادی تلاش کردند ولی آن دید وسیعی که امام از اسلام داشت بعضی ها یا نداشتند یا ترس داشتند ولی امام با آن دید وسیع و هدفی که داشت باعث شد مردم آرام آرام به سوی امام جذب شوند و امام را چه در زمان تبعید و چه بعد از آن یاری کردند، مردم دنبال این بودند که چه زمانی اطلاعیه های امام می آید.

استاد حبیبی متذکر شد: این نکته نباید مخفی باشد که علما و مراجعی که در ایران بودند خیلی زحمت کشیدند، درست است که امام در رأس بود اما علمای دیگری نیز بودند، اطلاعیه هایی که از امام می آمد علمای داخل کشور بلافاصله پیرو آن اطلاعیه ها عمل می کردند و مردم نیز به دنبال آنها به صحنه می آمدند، بنده یادم است که اوایل که تظاهرات شروع شده بود و اطلاعیه های امام می آمد چند مرجع در مشهد بودند آیت الله سید عبدالله شیرازی، آیت الله قمی، آیت الله مروارید و یک آیت الله نوقانی بود البته نوقانی در مشهد دو تا بودند یکی منبری بود که طرفدار شاه بود و نوقانی دیگری بود که طرفدار امام و انقلابی بود، اینها به محض اینکه اطلاعیه های امام می آمد تظاهرات های خود را شروع می کردند.

وی اضافه کرد: یک عده هم در قم بودند و تحصنات و تظاهرات مردم قم را هدایت می کردند؛ در مشهد که بودم در بیت آیت الله سید عبدالله شیرازی گاهی تحصن می شد بر اثر گرفتن بعضی از افراد همین اواخر که شهید هاشمی نژاد را گرفته بودند ما در بیت آیت الله شیرازی تحصن کرده بودیم بعد این تحصن باعث شد که شهید هاشمی نژاد را آزاد کنند، منظور این است که هم علما و هم مراجع داخل خیلی زحمت کشیدند و مراجعی که در قم بودند آیت الله گلپایگانی، آیت الله مرعشی، آیت الله شریعتمداری و مراجع دیگری بودند در قم که پشت سر امام بودند هر چند که بعد از پیروزی انقلاب همان طور که امام فرمودند رویش که داشت ریزش هم داشت بعضی ها هم بعد از انقلاب ریزش کردند، در مجموع کسی نمی تواند این انقلاب را قطع نظر از روحانیت در نظر بگیرد در رأس امام و بعد علما و روحانیون دیگر در پشت سر امام بودند در یک کلام پیروزی انقلاب مدیون امام و روحانیت است.

استاد سطح عالی حوزه درباره حفظ این انقلاب، عنوان کرد: این انقلاب مفت به دست ما نرسیده است، آبروی ائمه اطهار علیهم السلام، آبروی شهدا، آبروی علما، آبروی دین هست تمام اینها جمع شده است و انقلاب پیروز شده است یعنی ما از تمام هستی خودمان مایه گذاشته‌ایم، ما نمی توانیم از حفظ این انقلاب غافل شویم باید با چنگ و دندان این انقلاب را حفظ کنیم چون واقعا ما بهای کمی برای این انقلاب نداده‌ایم.

وی افزود: لذا زمانی که انسان برای یک چیزی هزینه زیادی می پردازد برایش ارزشمند است و برای حفظ آن تلاش می کند چنان که پیامبر در جریان مباهله بهترین اعضای خانواده خودش را آورد و بعد مخالفین زمانی که دیدند پیامبر بهترین اعضای خانواده خودش را آورده است گفتند اینها بر حق هستند و نمی شود با اینها مباهله کرد؛ بهترین سرمایه های ما در این انقلاب به کار برده شده است لذا ما نمی توانیم غافل شویم و این سرمایه را برای خواسته های برخی از افراد مفت از دست بدهیم ، نباید ما توجهی به مخالفین خود کنیم و با چنگ و دندان باید این انقلاب را حفظ کنیم.

استاد حبیبی در پایان با بیان خاطراتی از ورود امام، یادآور شد: بنده یادم هست زمانی که امام خمینی می خواستند به ایران بیایند ما در آن زمان تلویزیون نداشتیم خیلی از افراد نداشتند ما در بیت آیت الله شیرازی در مشهد بودیم آنجا اجتماع کرده بودیم و انتظار آمدن امام را می کشیدیم جمعیت زیادی بود و همه چشمشان به تلویزیون بود که چه زمانی امام وارد می شوند یک لحظه گفتند که امام دارند می آیند بعد دوباره گفتند کنسل شد آن قدر ما ناراحت شدیم که از تصور و بازگویی خارج است انصافا آن لحظه ای که گفتند اجازه ورود و نشستن هواپیمای امام را ندادند شنیدم خیلی از افراد تلویزیون های خود را شکستند و بنده خودم که در حسینه آیت الله شیرازی بودم یک حالی پیدا کردم که قابل بازگویی نیست، بعد از مدتی گفتند که اجازه ورود به امام دادند زمانی که گفتند امام وارد ایران شد یک شادی و شعفی پیدا کردیم که در پوست خود نمی گنجیدیم آن زمان بنده حدود 18-19 سالم بود آن قدر خوشحال بودیم که قابل توصیف نیست.220/21/20