استاد محمد حسن شفیعی شاهرودی در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع « لزوم اطاعت محض از امام معصوم » پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو با اشاره به اهمیت «اطاعت محض» به عنوان مرحله پنجم معرفت امام، اظهار داشت: بیعت با امام و پیروی بی‌قید و شرط از او، رمز رسیدن به مقامات عالی معنوی است؛ چنان‌که اصحابی مانند سلمان فارسی، ابوذر غفاری، عمار یاسر و مالک اشتر با همین اطاعت، به چنان جایگاهی رسیدند که خود ملاک حق و باطل شدند.

استاد عبداللهی افزود: رسول خدا (ص) درباره عمار فرمود: «عمار با حق است و حق با عمار، هر کجا حق بگردد عمار با او می‌چرخد.» این تعبیر، نشان‌دهنده رسیدن او به مقام «صدق» در اثر اطاعت از امیرالمؤمنین (ع) است. همچنین مالک اشتر در جنگ صفین تا یک قدمی خیمه معاویه پیش رفت، اما با فرمان امام بازگشت و از این آزمون سربلند بیرون آمد.

وی با اشاره به شهدای کربلا به عنوان اوج اطاعت‌پذیری، تصریح کرد: در زیارت عاشورا خطاب به آنان می‌گوییم: «الذین بذلوا مهجهم دون الحسین (ع)»؛ کسانی که خون دل خود را برای امام حسین (ع) نثار کردند. مهج، خالص‌ترین خون انسان است که با خروج آن روح از بدن می‌رود. این تعبیر، نشان از دلدادگی و تسلیم کامل آنان دارد.

استاد شفیعی شاهرودی به نمونه‌های دیگری از اطاعت محض اشاره کرد و گفت: هارون مکی با دستور امام صادق (ع) بی‌درنگ در تنور آتش نشست. هنگامی که سهل بن حسن خراسانی از امام درخواست قیام مسلحانه کرد، حضرت فرمود: «در خراسان چند نفر مانند هارون مکی می‌یابی؟» و او پاسخ داد: «به خدا سوگند حتی یک نفر.» امام نیز تأیید کرد و فرمود: «ما در زمانی زندگی می‌کنیم که پنج یاور نداریم و خود به زمان آگاه‌تریم.»

وی در پاسخ به این پرسش که «چرا امام فرمانی بر خلاف طبیعت می‌دهد؟» توضیح داد: این آزمون‌ها نظیر آزمایش لشکر طالوت با ننوشیدن آب و آزمون حضرت ابراهیم (ع) با ذبح اسماعیل است. خداوند در قرآن می‌فرماید: «و هنگامی که طالوت با سپاهیان بیرون رفت، گفت: خدا شما را به نهری آزمون می‌کند؛ هر کس از آن بنوشد از من نیست...» (بقره: ۲۴۹). این فرمان‌ها برای سنجش میزان تسلیم و اطاعت است.

این استاد حوزه در ادامه با اشاره به زیارت امام زمان (عج) گفت: در یکی از زیارات خطاب به حضرت می‌گوییم: «این پیمان من با توست... جان و مال و فرزندان و همه آنچه خدا به من داده در پیشگاه تو فدا می‌کنم.» این بیان، نشان‌دهنده لزوم تمرین بیعت و اطاعت کامل از امام عصر (عج) در دوران غیبت است.

وی «ثبات قدم در مسیر ولایت» را از دیگر لوازم اطاعت برشمرد و افزود: خداوند در سوره جن می‌فرماید: «و اگر آنان [جن و انس] بر راه [ایمان و ولایت] استقامت ورزند، آنان را با آب فراوان سیراب می‌کنیم» (جن: ۱۶). همچنین در سوره فصلت آمده: «کسانی که گفتند پروردگار ما خداست، سپس استقامت کردند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند که نترسید و غمگین نباشید و به بهشتی که وعده داده می‌شدید بشارت باد» (فصلت: ۳۰). نتیجه استقامت، بهره‌مندی از نعمت‌های مادی و معنوی و آرامش است.

استاد شفیعی شاهرودی با استناد به آیه ۱۲۲ سوره انعام، اظهار داشت: در روایتی از امام باقر(ع) آمده که «مرده» در آیه، کسی است که چیزی نمی‌داند و «نور» همان امام است که به او اقتدا می‌شود. بنابراین، کسی که ولایت امام را بپذیرد و در عمل بر اساس دستورهای او حرکت کند، زنده و نورانی است و آنکه ولایت را نپذیرد، هرچند زنده به نظر آید، در حقیقت در تاریکی‌ها گرفتار است.