استاد سید محمد تقی قادری از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «خاطره ‌ای بی ‌نظیر از توفیق غبارروبی ضریح سیدالشهدا (علیه السلام)» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو با اشاره به جایگاه والای امام حسین (علیه السلام) و جذابیت بی‌ نظیر فرهنگ عاشورا برای دلدادگان اهل بیت (علیه السلام)، خاطره ‌ای شگفت و معنوی از یکی از سفرهای تبلیغی خود به عراق را شرح داد.

وی افزود: شاید بتوان گفت زیباترین خاطره زندگی تبلیغی من مربوط به سخنرانی در حرم مطهر سیدالشهدا (علیه السلام) است. موضوع سخنرانی آن شب، بررسی این پرسش بود که چرا حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) در میان همه اصحاب، بستگان و بنی‌ هاشم، تنها برای حضرت علی‌اکبر (علیه السلام) سه بار دشمن را نفرین فرمودند.

کارشناس حوزوی با بیان حال و هوای خاص حرم امام حسین (علیه السلام) در هنگام سخنرانی، اظهار داشت: با توجه به مکان مقدس حرم و ارتباط ویژه موضوع با حضرت علی‌اکبر (علیه السلام)، مستمعین نیز از حال و هوای خاصی برخوردار بودند. من در حال توضیح و تبیین دلایل این امر بودم و سعی داشتم با بیان تفاوت ‌ها، جایگاه ویژه آن حضرت را روشن کنم. هنگامی که به اوج بحث رسیدم، احساس کردم نه تنها مستمعین در بی‌تابی و گریه هستند، بلکه گویی تمامی فضای کربلا و در و دیوار حرم، محزون و گریان است. به جرأت می‌ توان گفت در آن جمع، هیچ چشمی از اشک خالی نبود.

وی یادآور گردید: پس از اتمام سخنرانی و پایین آمدن از منبر، متوجه شدم درهای حرم بسته شده است. طبق معمول به سمت هتل محل اقامت رفتم. کمتر از نیم ساعت از حضور من در هتل نگذشته بود که آقای نجفی (مسئول برنامه) به اتاق من زنگ زد و درخواست کرد برای کاری به نزد او بروم. ایشان گفتند که از حرم تماس گرفته ‌اند و خواسته ‌اند خطیب (من) را به اتاقی مشخص در حرم، در ساعت هفت و نیم عصر دعوت کنند.

حضور در جمعی ویژه و مطلع شدن از برنامه غبارروبی

استاد سید محمدتقی قادری افزود: در موعد مقرّر به آن اتاق در حرم رفتم. هنگام ورود، با صحنه‌ ای غیر منتظره روبرو شدم. جمعیّتی حدود شصت تا هفتاد نفر از بزرگان علما، شخصیت ‌های سرشناس عراقی و همچنین سفیر و کاردار ایران در عراق، در آنجا حضور داشتند. از سفیر ایران پرسیدم که جلسه برای چیست؟ ایشان توضیح دادند که امروز مراسم غبارروبی حرم سیدالشهدا (علیه السلام) و نظافت کنار ضریح مطهر برگزار می‌شود.

استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: ابتدا مراسم با تلاوت قرآن کریم آغاز شد، سپس مقتل خوانی انجام گرفت و پس از آن زیارت عاشورا قرائت شد. تولیت محترم حرم، در حالی که پارچه ‌ای سبزرنگ را تکه ‌تکه می ‌کرد، پس از اتمام قرآن، نگاهی به جمع حاضر انداخت. در آنجا علاوه بر سفیر و کاردار ایران، بسیاری از شخصیت‌های علمی و سیاسی عراق حضور داشتند. ایشان رو به جمع کرد و گفت: «اجازه می ‌دهید این سید (اشاره به بنده) به داخل ضریح بیاید؟»

استاد با بیان احساس عمیق خود در آن لحظه، تاکید کرد: هنگامی که این جمله را شنیدم، اولین چیزی که به ذهنم خطور کرد این بود که «امام حسین (علیه السلام) چقدر حضرت علی‌ اکبر (علیه السلام) را دوست دارد!» و اگر طلبه یا مبلغی با اخلاص، درباره فرزند برادرش روضه و سخنرانی کند، اینگونه او را پاداش می‌ دهد و توفیق حضور در جوارش را عنایت می‌کند.

وی با تبیین معنای این خاطره تصریح کرد: این واقعه برای من، نه یک امتیاز شخصی، بلکه نشانه‌ای از لطف بی‌کران امام حسین(علیه السلام) به ذاکران و محبان اهل بیت (علیه السلام) بود. گویی حضرت می‌خواهد بگوید که یاد و ذکر عزیزانم، به ویژه آنان که در راه من جان باختند، نزد من از جایگاهی رفیع برخوردار است و من از ذاکران خالصشان، به شکلی خاص قدردانی می‌کنم. این خاطره، همواره برایم تذکری است بر ضرورت اخلاص در عمل و بیان، و اطمینانی است به اینکه الطاف الهی از طریق این خاندان پاک، به زائران و دلدادگانشان می‌ رسد.