استاد احمد قاسمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «ویژگی‌ها و جایگاه والای جعفر طیار (ع)» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: جعفر طیار (ع) تنها یک جنگ‌جوی شجاع نبود، بلکه فردی عالم، خطیبی توانا و مسلط بر فن مناظره بود. مناظره ایشان با عمرو عاص در حضور نجاشی پادشاه حبشه که با تلاوت آیه‌ای از سوره مریم همراه شد، گواهی روشن بر این مدعاست. (دلائل النبوه، بیهقی، ج ۲، ص ۳۰۹)

وی اظهار داشت: جعفر طیار (ع) همواره تکیه‌گاه مطمئنی برای پیامبر اکرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع) بود. استقبال بی ‌نظیر و محبت خاص رسول خدا (ص) هنگام بازگشت ایشان از حبشه، نشان‌دهنده این اعتماد و جایگاه والا بود. (الطبقات الکبری، ابن سعد، ج ۳، ص ۲۲۸ - ۲۳۱)

استاد قاسمی در ادامه بیان کرد: پس از شهادت جعفر طیار (ع)،امیرالمؤمنین (ع) همواره با یاد او و برادر دیگرشان حمزه (ع)، از فقدان این دو تکیه ‌گاه قدرتمند برای دفاع از حقوق اهل بیت (ع) اظهار تأسف می ‌کردند. (نهج ‌البلاغه، خطبه ۱۹۲)

وی یادآور گردید: جعفر طیار (ع) همواره مورد مباهات و افتخار ائمه معصومین (ع) بوده است. از توصیه امام صادق (ع) به خواندن «نماز جعفر طیار» به عنوان اکسیر اعظم معنوی، تا توصیف امام رضا (ع) از ایشان به عنوان «از بهترین مردم پس از پیامبر (ص) و علی (ع)»، گویای این عظمت است. (عیون اخبار الرضا، شیخ صدوق، ج ۱، ص ۲۹۸)

استاد حوزه علمیه قم تصریح کرد: در روایات متعددی، امیرالمؤمنین (ع) در مقام احتجاج، به داشتن برادری مانند جعفر (ع) که با دو بال در بهشت آراسته شده است، افتخار می‌کنند. (الخصال، شیخ صدوق، ج۲، ص۵۵۵) این نشان می‌ دهد که جعفر (ع) نه تنها در زندگی، که پس از شهادت نیز سند و مایه عزت برای دفاع از ولایت بود.

وی افزود: عمق علاقه حضرت علی (ع) به برادرشان به حدی بود که هرگاه عبدالله بن جعفر، پسر ایشان، حاجتی داشت و پدرش را به علی (ع) سوگند می ‌داد، حضرت بی ‌درنگ آن را برآورده می ‌کردند. (بحارالانوار، مجلسی، ج ۲۱، ص ۲۹۹)

استاد قاسمی اضافه نمود: شهادت جعفر (ع) چنان پیامبر (ص) را اندوهگین ساخت که ایشان سه روز به عزاداری پرداختند و به امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «بر مثل جعفر باید گریست.» (سیره ابن هشام، ج۲، ص۲۲۲) القابی چون «طیار»، «ذوالجناحین»، «ابوالمساکین» و «السابقون» که توسط پیامبر (ص) به ایشان اعطا شد، هر کدام گویای بخشی از فضایل بی‌نظیر این بزرگوار است.