استاد فتحی مطرح کرد؛

نکاتی کاربردی برای فضای تبلیغی

استاد فرهاد فتحی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نکاتی کاربردی برای فضای تبلیغی» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: حضرت‌آقا در دیدار اخیرشان با مبلغین و طلاب حوزه‌ های علمیه سراسر کشور که بنده هم توفیق حضور در آن را داشتم، نکاتی فرمودند که گویا متأسفانه مثل بسیاری فرمایشات دیگرشان، با تعدادی مصاحبه و تکرار این سخنان از سوی مسئولین حوزه و سایر مسئولان و متولّیان امر تبلیغ، پرونده ‌اش مختومه شد و در عرصه عمل و اقدام، تغییر محسوسی مشاهده نشد.

 

وی افزود: حضرت‌ آقا فرموده بودند اولویتِ حوزه «تبلیغ» است؛ اما ما که در بطن حوزهٔ قم هستیم، این اولویت ‌یافتن را احساس نکردیم. بنده که به سهم خودم کارهای دیگری غیر از تبلیغ (تدریس حوزه و دانشگاه و…) داشتم که به ‌رغم آورده‌ های علمی و مالی آنها که آرزوی خیلی‌ هاست، رهایشان کردم و اولویت فعالیت ‌های خود را «تبلیغ» قرار دادم. فضای تبلیغی اما نه رزومه ‌ای دارد و نه حقوقی که بتوان معاش را براساس آن تأمین کرد. با توجه به سوابق و تجربیاتی که در تدریس و تألیف و کارهایی ازاین‌قبیل داشته ‌ام، باید اذعان کنم که «تبلیغ دین» به ‌مراتب سخت ‌تر از آنهاست.

 

استاد فرهاد فتحی در ادامه بیان کرد: باید اندیشید که چه باید کرد؛ قطعا بخشی از کار باید توسط خود نهادهای متولی «تبلیغ» یعنی «شورای عالی حوزه»، «مرکز خدمات حوزه‌های علمیه»، «سازمان تبلیغات اسلامی» و «دفتر تبلیغات اسلامی حوزه» انجام گیرد. بایستی همان مقداری که استاد حوزه مورد تکریم قرار می ‌گیرد، مُبلّغ هم تکریم گردد؛ یعنی هر پول یا امتیازی که نصیب استاد می‌ شود، بیش‌از آن، برای مُبلّغ درنظر گرفته شود. حمایت ‌های مادی و معنوی مُبلّغ، باید بیشتر از مؤلف و استاد و… باشد. روشن است که اگر مُبلّغ نباشد و تبلیغ بخشکد، همه آن تدریس ‌ها و تألیف ‌ها در حوزه خواهد ماند و به هیچ دردی نخواهد خورد. پس عزیزان مسئول اگر می‌ خواهند این مطالبه رهبری، مثل سایر مطالبات ایشان روی زمین نماند، باید مُبلّغ و تبلیغ در همه امور در اولویت قرار گیرد. باید جوری به مُبلّغ نگاه شود که همه طلاب، اولویتشان تبلیغ بشود، نه مسائل دیگر. این حرف را اگر یک مُبلّغ و منبری بگوید، حمل بر صد چیز دیگر می ‌شود؛ اما این را بنده می‌ گویم که در کمترین سن، بالاترین سطوح حوزه را تدریس کرده‌ ام و دارای تألیف نیز هستم و اتفاقاً در این عرصه‌ ها بیشتر امکان توفیق دارم. اینکه اولویت ما تبلیغ است را از همان سال های اول طلبگی فهمیدم و بر همین اساس هم وارد این عرصه شدم.

 

وی خاطرنشان کرد: بخش دیگر یعنی ورود به عرصه تبلیغ، باید توسط خود طلاب اتفاق افتد. البته متوجه هستم که تبلیغ در حال حاضر به ‌سادگی سابق نیست و بیش‌از پیش دشوار شده است. سال‌ ها نماینده ستاد مناسبت‌ ها در استان خودمان بودم و بنابراین می ‌دانم که برخی متولیان تبلیغ نه ‌تنها کار نمی ‌کنند، بلکه گاهی جلوی مُبلّغ موفق را هم می ‌گیرند و این بی ‌مهری‌ ها را با پوست و‌ گوشت و استخوان درک کرده‌ ام. باید مجاهدانه وسط میدان بود، و البته حتماً خدا جبران خواهد کرد. بنده از سال دوم حوزه که با ارتقائی پایه چهارم شدم، لباس طلبگی پوشیدم و شاید برخی از موفقیت‌هایی که داشته‌ام مرهون همین تلبّس زود هنگام باشد. به هرحال با همه اینها، باید راهی پیدا کرده و تبلیغ کنیم. بنده با اینکه می‌ توانم در قم بنشینم و جایی هم نروم، اما اگر جایی حضورم را تأثیرگذار بدانم، حاضر می ‌شوم.

 

استاد فرهاد فتحی افزود: بخش سوم «مردم» هستند که باید نگاهشان تغییر کند. مردم ما فکر می‌ کنند طلبه ‌ای که قاضی یا استاد دانشگاه است طبعاً خیلی باسواد است؛ حال‌آنکه شما با لیسانس و فوق‌لیسانس حوزه، می‌ توانید قاضی و استاد دانشگاه شوید. خیلی از طلاب با همین سطح سواد در مساجد مشغول تبلیغ هستند. قطعاً کشور و جامعه به طلبهٔ قاضی و طلبه استاد دانشگاه و… هم نیازمند است؛ اما نگاه مردم باید اصلاح شود و به طلبه مُبلّغ به چشم طلبه‌ ای دون‌ پایه نگاه نکنند. بارها اتفاق افتاده که مردم به مبلّغان می‌ گویند اگر می ‌شود شما واسطه شوید تا از اساتید حوزه هم استفاده کنیم؛ در حالی ‌که نمی ‌دانند این مُبلّغ هم اندازه همان استاد، سواد دارد و گاهی همین مُبلّغ خودش هم‌ زمان استاد هم هست. بسیاری از مردم گمان می‌ کنند طلبه ‌ای که قادر به هیچ‌ کاری نیست، مُبلّغ می ‌شود؛ در حالی ‌که طلاب مُبلّغ، از روی علاقه و فضل و انجام وظیفه، وارد عرصه تبلیغی می ‌شوند. باید نگاه ‌ها و رویکردها به «تبلیغ» اصلاح شود.

 

س, 09/07/1402 - 14:35