استاد امین اسدپور از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به معرفی یکی از کتاب های شهید صدر تحت عنوان «المدرسة القرآنیة» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: موضوع بحث ما حول محور چیستی، مبانی و روش تفسیر موضوعی» بوده است. بحث را از «انواع تفسیر» پی گرفتیم و تعریف مختصری از «تفسیر موضوعی» بیان شد؛ و به بحث انواع تفسیر موضوعی رسیدیم. در این بحث اشاره شد به دو جلسه تفسیری که مرحوم شهید صدر رضوان الله علیه داشته اند. گفتیم در اواخر حیات شریفشان دغدغه رجوع به قرآن و احیای منبع قرآن در فقه و فقاهت را به صورت جدی مورد توجه قرار داده بودند. و این بحث ها که در اواخر عمر پربرکتشان هم بود، در ذیل کتاب «المدرسة القرآنیة» تدوین شده است؛ کتابی که تحت جلد نوزدهم از مجموعه آثار شهید صدر به چاپ رسیده است.

وی افزود: این کتاب دارای سه بخش است که بخش نخست آن، درس گفتار های ایشان است؛ مباحثی که در اواخر حیات شریفشان بیان کرده اند. که تحت عنوان «تفسیر قرآن» این مجموعه را القاء کردند. دو مجموعه دیگر، یادداشت های ایشان است؛ که یکی از آنها مجموعه یادداشت های ایشان در باره علوم قرآنی است که در نشریه ای از نشریات کلیت اصول دین، به نام «رسالة الاسلام» مربوط به دانشگاهی که خودشان در بغداد راه اندازی کرده بودند، می باشد؛ که یا در قالب درس گفتار یا در قالب نوشته در آنجا چاپ شده است و حول محور علوم قرآنی است. بخش دیگر هم مقالاتی است که به صورت پراکنده در جاهای مختلف چاپ شده بود و جمع آوری گردید؛ و هر چه که مرتبط با قرآن بوده را در «المدرسة القرآنیة» گرد هم آوردند.

استاد اسدپور در ادامه بیان کرد: عمده بحث ما در رابطه با درس گفتارها است. ظاهرا این درس گفتارها در تحت عنوان تفسیر موضوعی قرآن در روزهای سه شنبه ها و چهارشنبه ها و در 7 هفته بیان گردید. از 17 جمادی الاولی 1399 هجری قمری، مصادف با 1979 میلادی  این کار آغاز گردید. و آخر آن در 4 رجب 1399 هجری قمری به اتمام رسید؛ و چند ماه بعد هم حصر خانگی ایشان شروع می شود و چند هفته بعد هم به شهادت می رسند.  با این حال خیلی از بزرگوارانی که در درس عادی شهید صدر شرکت نمی کردند، در درس های تفسیر قرآن ایشان حضور می یافتند. جزوات این درس ها به سرعت منتشر می شد و حتی در خانه های مردم هم می رسید.

ایشان در دو جلسه مقدمات را توضیح دادند و در آن مدارس تفسیری را طبقه بندی کردند و بیشتر، تأکیدشان روی رویکرد بود؛ «رویکرد تجزیه ای» و «رویکرد تفسیر موضوعی»؛ و بعد از اینکه بیان کردند تفسیر موضوعی راهگشاتر است، تطبیق به موضوع دادند. در انتخاب موضوع هم تحت تأثیر مکتب قم و بحث های شهید مطهری و علامه طباطبایی بودند. و بحث مبتلا به آن روز هم بود به خاطر ترویج فلسفه تاریخ مارکسیستی و چپی ها بود. سنت های تاریخی قرآن را مطرح کردند که بعدها ترجمه های خوبی هم از آن چاپ شد.      بحث های ایشان حول کارکردهای اجتماعی و تاریخی دین دنبال یافت که آن را به عنوان یک سنت برشمردند. بحث هایی که به بحث های علامه در المیزان و بحث های شهید مطهری و جامعه و تاریخشان بسیار نزدیک است.