استاد موسوی:

لزوم تاسی حوزه های علمیه به سیره امام رضا در اجرای شیوه های مختلف آموزشی

یکی از سیره های آموزشی حضرت رضا علیه السلام بهره گیری از روش های متناسب و متفاوت در راه انتقال علوم بود به این معنا که حضرت رضا علیه السلام منحصرا یک سبک واحد را در بحث های آموزشی برای خودشان پیگیری نمی کردند بدین صورت که حضرت رضا علیه السلام صرفا کرسی درس و بحثی داشته باشند و شاگرد پروری کنند بلکه ایشان در کنار این امر کرسی های آزاد اندیشی را هم برپا کرده بودند که امروزه هم یکی از دغدغه های مقام معظم رهبری است و بارها درباره این مطلب تاکید داشتند.

 

استاد سید موسی موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در سیره آموزشی حضرت رضا علیه السلام چند نکته بارز و شاخص وجود دارد که به نظر می رسد که حوزه های علمیه ما و اساتید معزز و طلاب و فضلای گرامی باید به این نکات توجه داشته باشند و این مطلب را به عنوان مدل و الگو برای خودشان در نظر داشته باشند، یکی از مباحث مهمی که در سیره آن حضرت بوده است که امروزه مدیریت حوزه های علمیه باید به آن توجه کنند بحث کادرسازی است.

 

وی افزود: حضرت رضا علیه السلام با وجود این که مهاجرتی انجام دادند و از وطن خودشان دور شدند اما در بعد علمی و بحث های اعتقادی اقدام به کادرسازی کردند و نیروهایی را برای بخش های مختلف تربیت کردند. عمران بن صائبی خدمت حضرت رضا علیه السلام آمد و این شخص به دست حضرت رضا علیه السلام مسلمان شد و حضرت رضا علیه السله با توجه به استعداد وی در مناطره کردن عمران بن صائبی را تربیت کردند به نحوی که در مناظرات با مخالفین در خیلی از جاها عمران بن صائبی می آمد و به عنوان نماینده حضرت رضا علیه السلام مناظره کنندگان را مغلوب می کرد.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: حضرت رضا علیه السلام سیره ویژه ای در رابطه با استعدادیابی و پرورش این استعدادها داشتند. امروزه این سیره باید در حوزه های علمیه مورد توجه قرار گیرد و حوزه های علمیه تربیت های جامعی را نسبت به طلبه های مبلغ خود داشته باشد که در همه حوزه ها کادرهای حوزوی به وجود آید و علی الخصوص در بعد علمی باید به جوانب امور توجه داشته باشد.

 

وی اضافه کرد: نکته دومی که از سیره آموزشی حضرت رضا علیه السلام برداشت می شود این است که آن حضرت به فراخور حال افراد و با مخاطب شناسی که داشتند با هر کسی با زبان خودش صحبت می کردند به نظر می رسد که این مطلب پیامی به ما داشته باشد که اگر بخواهیم در تبلیغ دین موفق باشیم که رسالت اصلی حوزه های علمیه تبلیغ دین است، بایستی امر زبان آموزی در حوزه های علمیه را جدی تر از وضعیت موجود پیگیری کنیم و طلبه های معظم هم بیش از پیش در بعد زبان تلاش کنند از طرفی مسئولین محترم با مراکز تخصصی که برای زبان های مختلف تاسیس می کنند در راستای این هدف حمایت و برنامه ریزی لازم را داشته باشند به نظر می رسد که تحقق این هدف لازم و ضروری باشد و سیره حضرت رضا علیه السلام هم همین مطلب را می رساند.

 

استاد موسوی اظهار داشت: محمد بن فضل که به محضر حضرت رضا علیه السلام آمده بود و نکته ای را به ایشان عرض کرد که ما شنیدیم که شما این قابلیت را دارید که با هر کسی به زبان خودش صحبت کنید و این مطلب باعث شگفتی ما شده است و به همین جهت شک در دل محمد بن فضل افتاده بود که آیا واقعا چنین چیزی واقعیت دارد یا نه؟ حضرت در جواب او فرمودند: «بله همین طور است» در همین موقع بود که در محضر حضرت چهار نفر بودند که هر کدام به یک زبان تکلم می کردند، یکی رومی بود و دیگری هندی و دیگری فارس و دیگری ترک بود امام رضا علیه السلام خطاب به این چهار نفر فرمودند: «فلیتکلموا بما احبوا» با آن زبانی که دوست دارید با من صحبت کنید «و أجیب کل واحد منهم بلسانه و لغته» و به هر کدام از شما با زبان خودتان جواب می دهم و به مطالب آنها با زبان خودشان پاسخ گفتند.

 

وی اضافه کرد: ما در تبلیغ دین بایستی با هر کسی به زبان خودش صحبت کنیم، خداوند متعال هم در قرآن اشاره می کند که همه پیامبران را به زبان قومشان مبعوث کردیم. ما نباید در حوزه های علمیه صرفا به فقه و اصول بپردازیم و غافل از فضاهای تبلیغی و مجازی دنیا باشیم و اگر در جهت این هدف طلبه های خودمان را برای زبان آموزی آماده نکنیم مقداری به بیراهه رفته ایم.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: یکی از سیره های آموزشی حضرت رضا علیه السلام بهره گیری از روش های متناسب و متفاوت در راه انتقال علوم بود به این معنا که حضرت رضا علیه السلام منحصرا یک سبک واحد را در بحث های آموزشی برای خودشان پیگیری نمی کردند بدین صورت که حضرت رضا علیه السلام صرفا کرسی درس و بحثی داشته باشند و شاگرد پروری کنند بلکه ایشان در کنار این امر کرسی های آزاد اندیشی را هم برپا کرده بودند که امروزه هم یکی از دغدغه های مقام معظم رهبری است و بارها درباره این مطلب تاکید داشتند.

 

وی افزود: حضرت رضا علیه السلام به برگزاری کرسی های آزاد اندیشی اهتمام ویژه ای داشتند، ایشان در یک زمانی می نشستند و به هر کسی اجازه می دادند که هر نظری دارد بدون هیچ محذوریت و واهمه ای نظرش را بیان کند اما به نظر می رسد که امروزه در حوزه های علمیه اگر کسی نظرهای شاذی داشته باشد مورد تخطئه قرار می گیرد.

 

استاد موسوی اظهار داشت: به هر حال این سبک حضرت رضا علیه السلام یک سبک واحد نبود که بگوییم فقط شاگرد پروری می کردند بلکه به گونه ای بود که هم بحث را به صورت یک طرفه بیان می کردند و شاگردان استماع می کردند و در جای دیگر مباحثی را برای آزاداندشی بیان می کردند و حضرت در موقعیت های دیگری مناظره داشتند که در این باره کتاب ها و مقالات بسیاری نوشته شده است در جایی دیگر حضرت رضا علیه السلام نظرشان را مکتوب می کردند، حضرت رضا علیه السلام به این گونه کار علمیشان را انجام می دادند و این تنوع و تفاوت شیوه های آموزشی در سیره حضرت رضا علیه السلام به وفور دیده می شود و لذا یکی از مدل هایی که می شود امروزه اخذ کرد این است که ما با توجه به فضای امروزیمان بگوییم که با چه سبکی می توانیم به فضای علمیمان تحول بخشیم و از سیره ایشان هم بهره گیریم./۲۰/۲۱/۲۶۰

 

۱۳۹۶/۵/۱۲ - ۱۲:۴۶

دیدگاه جدیدی بگذارید