استاد علی احتشام کاشانی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی نشست دورهای اساتید به موضوع «سبک زندگی فاطمی» پرداخت.
/270/260/21/
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به لزوم بهرهمندی از سبک زندگی فاطمی و با استناد به سخن امام شهید انقلاب (ره) که «ما توشه سالم خود را از فاطمیه برمی دارم» خاطرنشان کرد: اگر کسی در ایام فاطمیه آنچه را خدا و رسول خدا دوست دارند، از خود دریافت کند، ارتباط او با حضرت زهرا (س) به الگویی تمامعیار برای زندگی دنیا و آخرت تبدیل میشود؛ اما سبک زندگی را باید عملاً از آن حضرت گرفت، نه فقط در زبان.
گفتگویی در خیابان؛ عشقِ ادعایی در برابر یک پرسش
استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه مدعیان محبت اهلبیت (ع) باید در آزمون عمل سنجیده شوند، افزود: در یکی از همین برخوردهای خیابانی، با بانویی بدحجاب روبهرو شدم که موها و دست و پا و سینهاش باز بود؛ سلام کردم و اجازه خواستم تا پرسشی بپرسم. از او پرسیدم آیا حضرت زهرا(س) را دوست دارد؟ پاسخ داد عشق من است و همه وجودم. پرسیدم آیا عاشق حضرت زهرا و امام حسین (ع) هستی؟ گفت برایشان میمیرم.
وی ادامه داد: به او گفتم اگر همین حضرت زهرا (س) به تو بگوید آیا قیافهات شبیه قیافه من است، چه میکنی؟ و اضافه کردم اگر آن حضرت در زمان ما بود، آیا ظاهرش شبیه ظاهر تو بود؟ گفت این مباحث نیاز به گفتگو دارد؛ من خودم حافظ قرآنم و تفسیر مطالعه کردهام. گفتم در خیابان جای بحث نیست و تنها میخواستم تلنگری بزنم: اگر واقعاً حضرت زهرا (س) را دوست داری و در سختیها به دستگیریاش نیاز داری، آیا این وضعیت مورد رضایت اوست؟
این استاد سطوح عالی حوزه تصریح کرد: این پرسش، بیپاسخ ماند و همین نشان میدهد که بخشی از ادعای محبت، در سطح شعار باقی مانده است؛ چرا که محبت واقعی، در سبک پوشش، گفتار و رفتار انسان اثر میگذارد.
مطالبهای یکطرفه؛ ما از اهلبیت(ع) میخواهیم، آنان از ما چه میخواهند؟
استاد احتشام کاشانی با بیان اینکه سالهاست مطالبهگری تنها یکطرفه شده است، خاطرنشان کرد: ما همیشه دست به سوی اهلبیت (ع) دراز کردهایم و از امام حسین(ع) و حضرت زهرا (س) خواستهایم که فرزندمان شغل پیدا کند، در کنکور موفق شود و گره از کارمان باز شود؛ اما کمتر پرسیدهایم که آن بزرگواران چه مطالبهای از ما دارند و فردای قیامت چه چیزی از ما خواهند خواست.
وی با اشاره به تلاش جریانهای رسانهای و فضای مجازی برای تضعیف این رابطه افزود: برخی در شبکههای اجتماعی و رسانههای بیرونی و حتی در بعضی جمعهای مذهبی این شبهه را القا میکنند که «حساب آنان با ما فرق میکند» و حضرت زهرا (س) دختر پیامبر، همسر امام و مادر حسنین (ع) بوده و مقایسهکردن زندگی ما با زندگی او قیاس معالفارق است؛ این سخن در ظاهر درست است، اما پاسخ آن روشن است.
«قیاس نکن»؛ پاسخی که با آیه قرآن باطل میشود
استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم با بیان اینکه خداوند خود الگو بودن را تکلیف کرده است، اظهار کرد: بالاتر از حضرت زهرا(س)، پدر بزرگوارش حضرت ختمیمرتبت محمد مصطفی(ص) قرار دارد و خداوند در قرآن فرموده است: «لَقَدْ کانَ لَکُمْ فی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ»؛ یعنی اگر ایمان به خدا و باور به قیامت دارید، الگوی شما باید پیامبر(ص) باشد. بنابراین نمیتوان با بهانه «قیاس نکن» از الگوپذیری شانه خالی کرد؛ درست است که هیچکس به سرعت سیر پیامبر(ص) نمیرسد، اما تکلیف، شبیهزیستی در حد توان است، نه کنار گذاشتن الگو.
وی افزود: همان کسانی که به عظمت مقام اهلبیت(ع) اعتراف میکنند، باید بدانند که این مقام، مانع از تکلیف ما نیست؛ چنانکه امیرالمؤمنین(ع) میفرماید: «أنا عبدٌ من عبیدِ محمد»؛ افتخار او غلامیِ غلامانِ پیامبر(ص) است و همین روحیه، الگوی عملیِ ما در زندگی است.
قناعت؛ نخستین درس زندگی فاطمی
استاد احتشام کاشانی با بیان اینکه نخستین ویژگی مشترک زندگی فاطمه زهرا(س) و پیامبر(ص) قناعت بود، تصریح کرد: در زندگی آن بزرگواران نه مسابقه تجملگرایی وجود داشت و نه چشم و همچشمی؛ امروز اگر بخواهیم از این هفته یک تغییر عملی آغاز کنیم، باید همین یک نکته را در خانههای خود اصلاح کنیم و بگوییم: «فاطمه جان، تو الگوی ما هستی» و تصمیم بگیریم به هر آنچه خدا روزی کرده، افتخار کنیم.
وی با انتقاد از فرهنگ مقایسه و چشمزدهمی در خانوادهها افزود: چقدر فرزندان ما در خانه واژههای «مرغ و تخممرغ» و «دلار و یورو» را بیش از نام «اللهاکبر» شنیدهاند؟ چقدر کودک ما از نخستین روزهای ورود به خانه، نگران قیمت سکه و ارز شده است؟ بزرگترهای ما با یاد خدا و لعن شیطان زندگی میکردند؛ امروز چند بار در خانه به فرزندمان گفتهایم که دشمنِ او شیطان است، چه شیطان کوچک و چه شیطان بزرگ، آمریکای جنایتکار؟
تقصیر را گردن که بیندازیم؟
این استاد سطوح عالی حوزه در پایان خاطرنشان کرد: برخی برای رهایی از مسئولیت، تقصیر را بر دوش صداوسیما، دانشگاه، آموزشوپرورش و معلمان میگذارند، در حالی که نخستین مسئولِ تربیت، خانواده است؛ اگر دختر یا پسر ما پس از شش، هفت سال هنوز بستن دکمههای لباس و تشخیص دست و پای چپ و راست خود را نیاموخته باشد، پاسخگویی بر عهده پدر و مادر است.
وی تصریح کرد: با این حال نباید ناامید شد؛ همواره کسانی بودهاند که مسیر ولایت را انتخاب کرده و گرفتاریهای خود را با اهلبیت(ع) گره زدهاند. امروز باید ترازوی زندگی را به دست خود بسنجیم و بدانیم که رهروی شهدا و امام راحل(ره) با اصلاح همین جزئیات روزمره آغاز میشود؛ آنان ما را به خدا سپردند و خود به خدا رسیدند و امید است خداوند ما را از این مسیر جدا نکند.