استاد طباطبایی مطرح کرد؛

اوصاف راهیان وادی ذکر

استاد سید علی طباطبایی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «اوصاف راهیان وادی ذکر» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: وجود مبارک حضرت وصی امیرالمؤمنین سلام‌الله‌علیه در این قسمت از خطبه می‌فرماید: اگر اولیای خدا و راهیان وادی ذکر را در ذهن خود مجسم کنید و وضعیت روحی و حالات خوش درونی و خاطرات نفسانی آنها را بخواهید در ذهن خود تمثیل کنید، این بندگان صالح خدای سبحان در مقام عبادت قرار گرفته و به ذکر الهی مشغولند. در حالی که تمام کارهایی را که انجام داده‌اند در صفحه ذهن آنان نقش بسته است، و راجع به کارهای گذشته خود به جست‌وجو می‌پردازند، مثل آن که صفحات کتابی را ورق می‌زنند و به بررسی اعمال گذشته خود اشتغال می‌ورزند. همچنان که در محاسبه‌های تجاری دنیا هر حسابگری نیاز به طرف مقابلی دارد که با وی درباره سرمایه و سود و زیان صحبت کند تا اگر زیاد کرده سهم خود را برداشت کند و اگر کم آورده او را ضامن دانسته که در آینده جبران کند، در مورد آخرت هم طرف محاسبه انسان، نفس اماره اوست.

 

استاد طباطبایی اظهار داشت: «وَ قَدْ نَشَرُوا دَوَاوِينَ أَعمالِهم وَ فَرَغوا لِمُحاسبه انفُسِهم على كلِّ صغيرة وَ كَبِيرَة أُمِرُوا بِهَا فَقَصَّرُوا عَنْهَا أَوْ نُهُوا عَنِهَا فَفَرَّطُوا فِيهَا»؛ اینها نامه‌های اعمال خود را گشوده، و برای حسابرسی آماده‌اند، در اندیشه‌اند که در کدام‌یک از اعمال کوچک و بزرگی که به آنان فرمان داده شده کوتاهی کرده‌اند یا چه اعمالی که از آن نهی شده بودند مرتکب گردیده‌اند. به جهت این‌که این راهیان وادی ذکر، از طرفی می‌دانند و با گوش دل این پیام الهی را دریافت کرده‌اند که: «وَ وُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشفِقینَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَ وَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِراً وَ لاَ يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً» (سوره مبارکه کهف، آیه۴۹)؛ نامه اعمال در آن‌جا گذارده می‌شود، اما گنه‌کاران را خواهی دید که از آن‌چه در آن است ترسانند و می‌گویند: ای وای برما! این چه کتابی است که هیچ عمل کوچک و بزرگی نیست مگر این‌که آن را برشمرده و آنگاه همه کردار خود را حاضر می‌بینند و پروردگارت به احدی ستم نمی‌کند. عمل هر کس تنها به نام خود او ثبت می‌شود.

 

این استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: نامه اعمال به معنای دفتر و کتاب دنیایی که کردار انسان در آن نگارش یابد نیست. در آیات قیامت سخن از کتابت اعمال است و کتابت به معنای ثبت کردن است، نوشتن یکی از مصادیق ثبت کردن است. از این رو شامل خاطرات و اندیشه‌های انسان نیز گشته و حتی درجات اخلاص نیز ثبت می‌گردد و این معنا از آیات فراوان استفاده می‌شود. پس کتابت اعمال به معنای ثبت عین عمل است و در آخرت انسان در کارنامه خود عین عمل را مشاهده می‌کند، این معنای لطیف است که انسان‌های سالک ساعی را در همین‌جا به جست‌و‌جوی در کتاب عمل خویش وادار نموده و آن همه ناله‌ها و فریادها دارند.

 

ي, 08/17/1405 - 16:56