استاد درس خارج حوزه علمیه قم با اشاره به ماجرای هفت تار موی منتسب به پیامبر اکرم(ص) گفت: امام رضا(ع) چهار تار را از سه تار جدا کرد و آتش، موهای اصلی را همچون طلا زرد کرد اما نسوزاند؛ معجزهای که سرچشمه آن علم غیب امام بود.
/270/260/22/
استاد محمدرضا باقی اصفهانی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاعرسانی نشست دورهای اساتید به موضوع «معجزات حضرت امام رضا(ع) و جلوههای علم غیب در سیره ایشان» پرداخت.
این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو با اشاره به اینکه علم غیب از نشانههای روشن امامت است، خاطرنشان کرد: بخشی از علوم اهلبیت(ع) که در روایات به ما رسیده، از جنس علم الهی و آگاهی بر نهان است؛ همان علمی که امام را از آنچه در دلها میگذرد و از ظاهر و باطن اشیاء آگاه میکند.
هدیهای در صندوقچه نقرهای
استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه یکی از این موارد، ماجرای هفت تار موی منتسب به رسول خدا (ص) است، اظهار کرد: مردی از انصار مدینه صندوقچهای نقرهای و قفلدار به محضر امام رضا (ع) آورد و گفت هیچکس هدیهای همانند آن برای شما نیاورده است؛ سپس قفل صندوقچه را گشود و هفت تار مو بیرون آورد و مدعی شد اینها از موهای مبارک پیامبر خداست.
وی افزود: امام (ع) چهار تار را جدا کرد و سه تار را کنار گذاشت و فرمود این چهار تار، موی رسول الله (ص) است و آن سه تار نیست؛ آن سه، «فی ظاهره دون باطنه» بودند، یعنی در ظاهر به موی پیامبر شباهت داشتند اما در باطن از آن حضرت نبودند.
این استاد درس خارج حوزه با اشاره به تردید پنهان آن مرد تصریح کرد: او در ظاهر سخن امام را پذیرفت، اما در دل اعتمادی نداشت؛ امام رضا (ع) برای اثبات همین نکته، سه تار را بر آتش نهاد و آنها سوختند، در حالی که چهار تار اصلی همچون طلا زرد شدند و از میان نرفتند و حضرت فرمود «موی رسول خدا نمیسوزد».
وی آگاهی امام از درون دل آن مرد را نشانهای از علم غیب دانست و خاطرنشان کرد: این معجزه از خبر غیبی سرچشمه میگرفت که منبع آن امامت است؛ امام پیش از آنکه تردید را آشکار کند، از آن آگاه بود.
استاد حوزه علمیه قم در ادامه، به روایتی دیگر در همین زمینه اشاره کرد و گفت: روزی ابوحنیفه در روز جمعه بر در خانه امام ایستاده بود و حضرت را دید که با عصا بیرون آمدند؛ پرسید سن شما به جایی نرسیده که نیاز به عصا داشته باشید، و امام فرمود نیاز به عصا ندارم، اما روزهای جمعه به عصای جدم رسول خدا(ص) تبرک میجویم.
حوض کاهلان؛ یادگار معجزه در نیشابور
این استاد درس خارج حوزه با بیان اینکه سفر امام رضا (ع) به نیشابور نیز با آثار و معجزاتی همراه بود، اظهار کرد: حضرت در آن سفر دستور ساخت حمام و حفر قنات را دادند و این مجموعه به «حوض کاهلان» شناخته شد.
وی افزود: مردی در گرمای نیشابور در همان حمام نماز خواند و همیان طلای خود را جا گذاشت؛ سالها بعد بازگشت، در همان محل نماز خواند و همیان خویش را بهگونهای معجزهآسا در خزانه حمام یافت. نیشابوریها نیز این حوض را «حوض کاهلان» نامیدند، چون کسانی غافل و بیتوجه، پول خود را در آن جا گذاشته بودند.
اتاق تاریک با نور دست امام روشن شد
استاد حوزه علمیه قم در بخش دیگری از گفتگو با اشاره به روایتی از یکی از یاران امام رضا(ع) گفت: او میگوید در تاریکی مطلق وارد اتاق حضرت شدم؛ امام دست مبارک را بالا آوردند و اتاق چنان روشن شد که گویا ده چراغ در آن افروختهاند. این نور از دست مبارک حضرت ساطع میشد و در همان تاریکی، کسی که سوزنی گم کرده بود، توانست آن را در پرتو نور چهره امام بیابد.
استاد محمدرضا باقی اصفهانی تصریح کرد: این نور از نور جمال حضرت صدیقه کبری (س) منتقل شده و از ایشان به امام حسن(ع) و سپس به دیگر امامان رسیده است؛ نشانهای که هم عظمت جایگاه اهلبیت(ع) را نشان میدهد و هم پیوند نورانی امامان را با یکدیگر آشکار میکند.