به مناسبت فرا رسیدن سالگرد ارتحال امامزاده ناصرالحق، مروّج بزرگ  تشیع، استاد احمد قاسمی، از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، با مقایسه منظومه فکری انقلاب اسلامی با نهضت امامزاده ناصرالحق در طبرستان، اشتراکات بنیادین این دو جریان در امامت‌محوری، عدالت‌خواهی و مردم‌سازی را تشریح کرد.

/270/260/22/

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم با اشاره به تقارن ایّام پیروزی انقلاب اسلامی و سالروز رحلت امامزاده ناصرالحق رضوان الله تعالی علیه در 25 شعبان 304 ه.ق اظهار داشت: با مقایسه بین منظومه فکری انقلاب اسلامی و اهداف آن با منظومه فکری و عملی این عالم مجاهد به شباهت ها و تفاوت های آموزنده ای دست می یابیم.

استاد قاسمی یادآور گردید: منظومه فکری انقلاب اسلامی، نظامی به هم پیوسته است که بر پایه توحید، ولایت، عدالت، کرامت انسان و مبارزه با طاغوت شکل گرفته و در قالب حکومت دینی مردم‌پایه عینیت یافته است. این منظومه امتداد اجتماعی امامت در عصر غیبت است.

کارشناس دینی تصریح کرد: منظومه امامزاده ناصر کبیر رضوان الله علیه نیز نه یک زهد فردی، که ترکیبی از امامت‌باوری، جهاد، تعلیم و تربیت، عدالت اجتماعی و تشکیل هسته قدرت دینی برای احیای تشیع علوی در طبرستان بود.

استاد قاسمی با برشمردن نقاط اشتراک بنیادین این دو منظومه خاطرنشان کرد: نخستین اشتراک، امامت‌محوری و تعریف قدرت ذیل حق است. ناصر کبیر و بنیانگذاران انقلاب، حکومت را ابزاری برای تحقق ولایت الهی و احکام قرآن و عترت می‌ دانستند.

استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: اشتراک دوم، پیوند دین و اجتماع و نفی قرائت سکولار از دین است. ناصرالحق، تشیّع را به نظام اجتماعی تبدیل کرد و انقلاب اسلامی نیز دین را وارد مدیریت جامعه نمود که همان اسلام ناب محمدی (ص) در برابر اسلام آمریکایی است.

وی ابراز داشت: مبارزه فعال و ظلم‌ستیزانه با طاغوت زمان، سومین نقطه مشترک است. چه طاغوت عباسی در زمان ناصر کبیر و چه نظام سلطه و استبداد در زمان انقلاب، هر دو جریان، هزینه‌پرداز و ضد سازش بودند.

استاد احمد قاسمی در ادامه بیان کرد: مهم‌ترین اشتراک که اغلب مغفول می‌ماند، مردم‌سازی پیش از حکومت‌سازی است. ناصر کبیر ابتدا مردم را شیعه کرد و سپس قدرت شکل گرفت. انقلاب اسلامی نیز ابتدا مردم را انقلابی کرد و سپس نظام پدید آمد. در هر دو، جامعه دینی مقدم بر دولت دینی است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در بیان تفاوت‌های تاریخی این دو جریان ابراز داشت: تفاوت در عصر و ابزار است. یکی در عصر شمشیر و منبر و دیگری در عصر رسانه و مرجعیت فراگیر عمل کرد. همچنین سطح عینیت یافتگی متفاوت است؛ یکی حکومت منطقه‌ای بنیان نهاد و دیگری در مسیر تمدن‌سازی جهانی گام برمی‌دارد.

استاد احمد قاسمی در کلام پایانی گفت وگو با نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: به طور خلاصه، منظومه فکری انقلاب اسلامی، امتداد تاریخی و تکامل یافته همان خط امامت‌محور، عدالت‌خواه و مردم‌سازی است که امامزاده ناصرالحق بنا نهاد. انقلاب اسلامی همان تشیّع اجتماعی و سیاسی اهل بیت علیهم السلام را در مقیاسی جدید احیا کرد. اگر ناصر کبیر، تشیع را زنده نگه داشت، انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) و تداوم آن توسط مقام معظم رهبری (مدّ ظلّه)، تشیّع را به نظام مردم‌سالار دینی رساند.