به مناسبت فرا رسیدن 26 رجب، سالروز ارتحال بزرگ حامی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، یعنی ابوطالب علیه السلام، استاد محمد حسین ملک زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به موضوع «جایگاه والای ابوطالب علیه السلام» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: بنا بر نقل هایی که وجود دارد، بیست و ششم رجب را سالروز ارتحال پدر امیرالمؤمنین علی علیه السلام، یعنی حضرت ابوطالب بن عبدالمطلب است؛ و البته ایشان را باید به معنایی، پدرخوانده رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بدانیم. از این رو ارتحال ایشان برای پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم بسیار سخت بوده است.

وی افزود: ایمان ایشان را همانند ایمان مؤمن آل فرعون برشمرده اند؛ همان گونه که مؤمن آل فرعون، با وجود ایمان قلبی خود به حضرت موسی علیه السلام، توانست بر اساس تقیه، بارها جان حضرت موسی علیه السلام را حفظ نماید، ابوطالب، این بزرگ حامی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم هم بر همین طریق، توانست بارها جان حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را حفظ نماید و به عنوان یک سبب از اسباب ظاهری که خداوند متعال به کار می گیرد تا مشیت خود را جاری نماید، نقش اساسی ایفا نمود. و در این مسیر، سختی های فراوانی را تحمل کرد؛ خصوصا ایام حصر عجیب در شعب ابی طالب، که به همراه پیامبر خدا و مسلمانان در رنج و مشقت بسیار قرار گرفت. این تحمل، در شرایطی بود که پیرمردی بود؛ اما به خاطر خدا و ایمانش به نبی خدا این سختی ها را به جان خرید.

استاد ملک زاده در ادامه بیان کرد: حمایت ابوطالب علیه السلام از نبی خدا منحصر به ایام محاصره مسلمان ها در شعب ابی طالب نیست؛ چه اینکه از دوران کودکی پیامبر خدا حامی او بود؛ چه زمانی که عبدالمطلب زنده بود؛ و چه زمانی که عبدالمطلب از دنیا رفت و به صورت رسمی سرپرستی حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را بر عهده گرفت، همواره پشتیبان و حافظ ایشان بود. حق ایشان بر مسلمانان بزرگ است و شأن ایشان شأن بالایی است؛ پیامبر خدا و امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا سلام الله علیهم اجمعین با رحلت ایشان عزادار شدند. و می دانیم که ایشان از طریق امیرالمؤمنین علیه السلام جدّ سادات هم به شمار می آیند.